Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ -ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Τοῦ Ἱεράρχου Μεθοδίου -Η Πίστη Δεν Φυλακίζεται ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ Μεθόδιον φωστῆρα τῆς Ἐκκλησίας, Τὸ τῆς τελευτῆς σβεννύει στυγνὸν νέφος. Ο Άγιος Μεθόδιος καταγόταν από μεγάλη και ευσεβή οικογένεια, μέσα στην οποία ανατράφηκε σύμφωνα με τις εντολές του ορθοδόξου χριστιανικού πνεύματος.

Γεννήθηκε στις Συρακούσες της Σικελίας και ήλθε στην Κωνσταντινούπολη επί Λέοντος του Ε', για ν' αναλάβει κάποια πολιτική υπηρεσία, άξια της υψηλής παιδείας και ικανότητάς του.

Τότε στη Βασιλεύουσα, επικρατούσε το ζήτημα της προσκύνησης των Αγίων εικόνων. Ο Βασιλιάς Θεόφιλος, επειδή εκτιμούσε την παιδεία του Μεθοδίου, προσπαθούσε με διάφορες περιποιήσεις να τον πάρει με το μέρος του.

Αλλά ο Μεθόδιος τον παρατήρησε σκληρά και ευθέως, για την ανόητη στάση του απέναντι στις Άγιες εικόνες. Ο Θεόφιλος εξοργισμένος, τον φυλάκισε στο νησί του Αντιγόνου, μέσα σ' ένα τάφο μαζί με δύο ληστές.

Αργότερα όμως, επειδή του εξήγησε κάποιο δύσκολο χωρίο, σχετικά με τις απόκρυφες επιστήμες, τον αποφυλάκισε υπό επιτήρηση.

Μετά τον θάνατο του Θεοφίλου, στις 12 Φεβρουαρίου 842 μ.Χ. και επί των ημερών της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, ο Μεθόδιος έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης.

Επί της πατριαρχείας του, καθιερώθηκε η γιορτή της Ορθοδοξίας την πρώτη Κυριακή των νηστειών, έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του πατριάρχη Νικηφόρου και Θεοδώρου του Στουδίτου και γενικά, μπορούμε να πούμε ότι επί Μεθοδίου παγιώθηκε η νίκη της Ορθοδοξίας.

Απεβίωσε ειρηνικά την 14η Ιουνίου του 846 μ.Χ. Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Εὐσέβειας τὴν μέθοδον προβαλλόμενος, αἱρετικῶν διαλύεις τᾶς ἐπινοίας στερρῶς, Ὀρθοδόξων ἡ κρηπὶς Πάτερ Μεθόδιε τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀνεστήλωσας τιμᾶν, ὡς θεῖος ἱεροφάντωρ• καὶ νῦν ἀεὶ ἐκδυσώπει, ἐλεηθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν. Έτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Μεθόδιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Εὐσεβείας δόγμασι τὴν Ἐκκλησίαν, καταυγάσας ἤλασας, τὴν τῶν αἱρέσεων ἀχλύν, ἱεροφάντα Μεθόδιε, πάσι κηρύττων Χριστὸν εἰκονίζεσθαι.

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προκείμενον.

Ἦχος πλ. β΄ Στίχ.1 Εὐφράνθητε ἐπὶ Κύριον καὶ ἀγαλλιᾶσθε, δίκαιοι. Στίχ.2 Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι. Τοῦ Προφήτου Ἐλισσαίου Καθολικῆς Ἐπιστολῆς Ἰακώβου τὸ Ἀνάγνωσμα 5:10-20 Ἀδελφοί, ὑπόδειγμα λάβετε, τῆς κακοπαθείας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας, οἳ ἐλάλησαν τῷ ὀνόματι Κυρίου.

Ἰδοὺ μακαρίζομεν τοὺς ὑπομένοντας· τὴν ὑπομονὴν ᾿Ιὼβ ἠκούσατε, καὶ τὸ τέλος Κυρίου εἴδετε, ὅτι πολύσπλαγχνός ἐστιν ὁ Κύριος καὶ οἰκτίρμων.

Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοί μου, μὴ ὀμνύετε μήτε τὸν οὐρανὸν μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον· ἤτω δὲ ὑμῶν τὸ ναὶ ναί, καὶ τὸ οὒ οὔ, ἵνα μὴ εἰς ὑπόκρισιν πέσητε.

Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν; Προσευχέσθω· εὐθυμεῖ τις· Ψαλλέτω.

Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; Προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα, καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος· κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ.

Ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰ παραπτώματα, καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων, ὅπως ἰαθῆτε· πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη. ᾿Ηλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν, καὶ προσευχῇ προσηύξατο τοῦ μὴ βρέξαι, καὶ οὐκ ἔβρεξεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐνιαυτοὺς τρεῖς καὶ μῆνας ἕξ· καὶ πάλιν προσηύξατο, καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκε καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησε τὸν καρπὸν αὐτῆς. ᾿Αδελφοί, ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν, γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν. Τοῦ Ἱεράρχου Μεθοδίου Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ ᾽Ανάγνωσμα 5:4-10 Ἀδελφοί, οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ ᾽Ααρών. οὔτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ᾽ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν· Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

Ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας, καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας, καίπερ ὦν υἱός, ἔμαθεν ἀφ᾽ ὧν ἔπαθε τὴν ὑπακοήν· καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου, προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 2ος Προκείμενον.

Ἦχος πλ. β΄ Στίχ.1 Εὐφράνθητε ἐπὶ Κύριον καὶ ἀγαλλιᾶσθε, δίκαιοι. Στίχ.2 Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι. ΣΑΒΒΑΤΟΝ Δ΄, ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα 6:11-17 Ἀδελφοί, οὕτως ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτοὺς νεκροὺς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ, ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

Μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι εἰς τὸ ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ, μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ, ἀλλὰ παραστήσατε ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντας καὶ τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θεῷ.

Ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει· οὐ γάρ ἐστε ὑπὸ νόμον, ἀλλ᾿ ὑπὸ χάριν.

Τί οὖν; ἁμαρτήσομεν ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον, ἀλλ᾿ ὑπὸ χάριν; Μὴ γένοιτο.

Οὐκ οἴδατε ὅτι ᾧ παριστάνετε ἑαυτοὺς δούλους εἰς ὑπακοήν, δοῦλοί ἐστε ᾧ ὑπακούετε, ἤτοι ἁμαρτίας εἰς θάνατον ἢ ὑπακοῆς εἰς δικαιοσύνην; Χάρις δὲ τῷ Θεῷ ὅτι ἦτε δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας, ὑπηκούσατε δὲ ἐκ καρδίας εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς.

Ἀλληλούϊα γ΄. Ἦχος πλ. β΄ Στίχ.1 Μακάριοι ούς ἐξελέξω καὶ προσελάβου, Κύριε. Στίχ.2 Καὶ τὸ μνημόσυνόν αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Σειράς, ἑβδομάδος. Τῼ ΣΑΒΒΑΤῼ ΤΗΣ Δ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον η΄ 14 – 23 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν Πέτρου εἶδε τὴν πενθερὰν αὐτοῦ βεβλημένην καὶ πυρέσσουσαν· καὶ ἥψατο τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετός· καὶ ἠγέρθη καὶ διηκόνει αὐτῷ.

Ὀψίας δὲ γενομένης προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς, καὶ ἐξέβαλεν τὰ πνεύματα λόγῳ, καὶ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας ἐθεράπευσεν, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβε καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν.

Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς πολλοὺς ὄχλους περὶ αὐτὸν ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τὸ πέραν.

Καὶ προσελθὼν εἷς γραμματεὺς εἶπεν αὐτῷ· Διδάσκαλε, ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ. ἕτερος δὲ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.

Καὶ ἐμβάντι αὐτῷ εἰς τὸ πλοῖον ἠκολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ 2ο Εορτής ημέρας. Τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἐλισσαίου Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν δ΄ 22 - 30 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐθαύμαζον οἱ ὄχλοι ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔλεγον· Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσὴφ ; καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην· ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν· ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα ἐν τῇ Καπερναοὺμ, ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου. εἶπε δέ· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ. ἐπ' ἀληθείας δὲ λέγω ὑμῖν πολλαὶ χῆραι ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἠλίου ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅτε ἐκλείσθη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ, ὡς ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ πρὸς οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπέμφθη Ἠλίας εἰ μὴ εἰς Σαρεπτὰ τῆς Σιδωνίας πρὸς γυναῖκα χήραν. καὶ πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐπὶ Ἐλισαίου τοῦ προφήτου ἐν τῷ Ἰσραὴλ, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος. καὶ ἐπλήσθησαν πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ ἀκούοντες ταῦτα, καὶ ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἕως ὀφρύος τοῦ ὄρους, ἐφ' οὗ ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμητο, εἰς τὸ κατακρημνίσαι αὐτόν· αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο. ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ Υπάρχουν Άγιοι που δεν πέρασαν απλώς από την ιστορία της Εκκλησίας, αλλά στάθηκαν σαν αναμμένα καντήλια μέσα στη νύχτα των αιρέσεων.

Ένας τέτοιος φωστήρας υπήρξε ο Άγιος Μεθόδιος ο Ομολογητής, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Δεν υπερασπίστηκε την τιμή των Αγίων Εικόνων ως γνώμη ανθρώπινη, ούτε ως συνήθεια παλαιά, αλλά ως ομολογία πίστεως, ως αλήθεια παραδομένη από την Εκκλησία, ως σημείο ότι ο Χριστός σαρκώθηκε αληθινά, εφάνη αληθινά, εψηλαφήθη αληθινά και δύναται να εικονίζεται κατά την ανθρώπινη φύση Του. Ο Άγιος Μεθόδιος δεν λύγισε μπροστά σε βασιλική πίεση.

Δεν πούλησε την Ορθοδοξία για τιμές, θέσεις και ανθρώπινες εύνοιες.

Εκεί όπου άλλοι θα σιωπούσαν για να σωθούν, εκείνος μίλησε για να σωθεί η αλήθεια.

Και όταν ο Θεόφιλος τον έκλεισε στο σκοτάδι, μέσα σε τόπο τάφου, μαζί με ληστές, η φυλακή δεν έγινε ήττα· έγινε άμβωνας ομολογίας.

Διότι η πίστη όταν είναι αληθινή δεν φυλακίζεται.

Μπορεί να κλειστεί το σώμα, αλλά η Ορθοδοξία δεν δένεται.

Μπορεί να ταπεινωθεί ο άνθρωπος, αλλά η Χάρις του Θεού υψώνει εκείνον που μένει πιστός μέχρι τέλους.

Η εποχή του Αγίου Μεθοδίου δεν ήταν απλώς μία θεολογική διαμάχη για τις εικόνες.

Ήταν πόλεμος για την ίδια την αλήθεια της Ενανθρωπήσεως.

Όταν η Εκκλησία τιμά την Εικόνα του Χριστού, δεν λατρεύει ξύλο και χρώμα, αλλά ομολογεί τον σαρκωθέντα Θεό Λόγο.

Όπως δίδαξε η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η τιμή της εικόνας μεταβαίνει στο πρωτότυπο.

Γι’ αυτό και όποιος πολεμά την Αγία Εικόνα του Χριστού, στην ουσία τραυματίζει την ομολογία ότι ο Υιός του Θεού έγινε αληθινός άνθρωπος για τη σωτηρία μας. Ο Απόστολος λέγει ότι «οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ». Αυτό φανερώνει και το ήθος του αληθινού ποιμένος. Ο Άγιος Μεθόδιος δεν άρπαξε τιμή, δεν ζήτησε αξίωμα, δεν ύψωσε τον εαυτό του.

Κλήθηκε μέσα από δοκιμασία, μέσα από ομολογία, μέσα από πόνο.

Έμαθε, κατά το αποστολικό πνεύμα, ότι η αληθινή αρχιερωσύνη δεν είναι θρόνος αναπαύσεως, αλλά σταυρός ευθύνης.

Και όταν έγινε Πατριάρχης, η Εκκλησία είδε στο πρόσωπό του όχι άνθρωπο εξουσίας, αλλά πατέρα, ομολογητή και φύλακα της Παραδόσεως. Ο Άγιος Ιάκωβος μας διδάσκει: «ὑπόδειγμα λάβετε τῆς κακοπαθείας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας». Ο Άγιος Μεθόδιος στάθηκε ακριβώς μέσα σε αυτή την αποστολική γραμμή.

Υπέμεινε την κακοπάθεια χωρίς να προδώσει την αλήθεια.

Μακροθύμησε χωρίς να γίνει χλιαρός.

Αγωνίστηκε χωρίς να χάσει την πραότητα.

Διότι η Ορθοδοξία δεν είναι φανατισμός, αλλά φωτισμένη ακρίβεια· δεν είναι θυμός ανθρώπινος, αλλά ζήλος Θεού· δεν είναι σκληρότητα, αλλά αγάπη προς την αλήθεια που σώζει. Το Ευαγγέλιο λέγει ότι ο Χριστός «τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβε καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν». Εδώ βρίσκεται η ρίζα κάθε ομολογίας.

Δεν ομολογούμε έναν Θεό μακρινό, αλλά τον Χριστό που εισήλθε στην ασθένεια του ανθρώπου, που άγγιξε τον πυρετό, που θεράπευσε τους κακώς έχοντας, που βάσταξε την πτώση μας επάνω Του.

Γι’ αυτό η Εκκλησία δεν μπορεί να αλλοιώνει την πίστη της.

Διότι η πίστη δεν είναι θεωρία· είναι θεραπεία.

Όταν χαθεί η ακρίβεια της πίστεως, σκοτεινιάζει και ο δρόμος της σωτηρίας.

Ο ίδιος ο Κύριος λέγει: «Ἀκολούθει μοι». Αυτή είναι η φωνή που άκουσαν οι Απόστολοι, οι Προφήτες, οι Μάρτυρες, οι Ομολογητές, οι Πατέρες.

Αυτή τη φωνή άκουσε και ο Άγιος Μεθόδιος.

Και η ακολούθηση του Χριστού δεν είναι δρόμος άνετος.

Είναι δρόμος όπου πολλές φορές ο άνθρωπος μένει χωρίς ανθρώπινο στήριγμα, χωρίς τόπο να κλίνει την κεφαλή, χωρίς επιδοκιμασία από τον κόσμο.

Όμως εκεί που ο κόσμος βλέπει απώλεια, η Εκκλησία βλέπει στέφανο.

Εκεί που οι ισχυροί νομίζουν ότι νίκησαν, ο Θεός ετοιμάζει την πανήγυρη της Ορθοδοξίας.

Μετά τον θάνατο του Θεοφίλου, ο Άγιος Μεθόδιος ανήλθε στον πατριαρχικό θρόνο και επί των ημερών του παγιώθηκε η νίκη της Ορθοδοξίας.

Η αναστήλωση των Αγίων Εικόνων δεν ήταν απλώς αποκατάσταση μιας εκκλησιαστικής τάξεως.

Ήταν θρίαμβος της αλήθειας απέναντι στην πλάνη.

Ήταν επιστροφή στο πατροπαράδοτο φως.

Ήταν η φωνή της Εκκλησίας που έλεγε μέσα στους αιώνες ότι η Πίστη δεν αλλάζει ανάλογα με τις διαθέσεις των αρχόντων, ούτε μικραίνει μπροστά στις απειλές των καιρών. Ο Άγιος Μεθόδιος μας υπενθυμίζει ότι η ομολογία δεν είναι λόγια μεγάλα, αλλά στάση ζωής.

Είναι να λες το «ναι» του Χριστού και το «όχι» της πλάνης χωρίς διπλωματία ψυχής.

Είναι να μη γίνεσαι όργανο αδικίας, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, αλλά να παραδίδεις τον εαυτό σου στον Θεό «ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντα». Είναι να γνωρίζεις ότι η αμαρτία, η αίρεση, η δειλία και ο συμβιβασμός δεν πρέπει να βασιλεύουν μέσα στον άνθρωπο που βαπτίστηκε στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Σήμερα, που πολλοί θέλουν μια πίστη άχρωμη, βολική, προσαρμοσμένη στο πνεύμα του κόσμου, ο Άγιος Μεθόδιος στέκει σαν πατρική υπενθύμιση. Η Εκκλησία δεν σώζεται με υποχωρήσεις στην πλάνη, αλλά με επιστροφή στην Παράδοση.

Δεν θεραπεύεται με σιωπή εκεί όπου πρέπει ομολογία, αλλά με λόγο καθαρό, ταπεινό και σταθερό.

Δεν φωτίζεται από την ανθρώπινη εξυπνάδα, αλλά από τους Αγίους που πόνεσαν, φυλακίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και όμως δεν αρνήθηκαν τον Χριστό.

Γι’ αυτό η μνήμη του Αγίου Μεθοδίου δεν είναι απλή ανάμνηση ενός παλαιού Πατριάρχου.

Είναι κάλεσμα σε πνευματική ανδρεία.

Είναι πρόσκληση να ξαναβρούμε την τιμή των Αγίων Εικόνων, την καθαρότητα της πίστεως, την ευλάβεια των Πατέρων, την υπακοή της Εκκλησίας, την προσευχή που θεραπεύει και την ομολογία που δεν φοβάται.

Διότι «πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη», και όταν οι Άγιοι πρεσβεύουν, η Εκκλησία δεν μένει ορφανή. Άγιε Μεθόδιε, Ομολογητά και Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, πρέσβευε υπέρ ημών προς τον Κύριο, να μας δώσει πίστη καθαρή, καρδιά σταθερή, νου φωτισμένο και στόμα που να μη φοβάται να ομολογεί την αλήθεια.

Να μη γίνουμε χλιαροί μπροστά στην πλάνη, ούτε σκληροί χωρίς αγάπη, αλλά να κρατήσουμε την Ορθοδοξία όπως την παρέλαβαν οι Πατέρες: ακέραιη, αγία, θεραπευτική και σωτήρια.

Τον έκλεισαν σε τάφο, μα η Ορθοδοξία έλαμψε. Η αλήθεια δεν μπαίνει σε δεσμά. #filoiesfigmenou #ΆγιοςΜεθόδιος #Ομολογητής #Ορθοδοξία #ΆγιεςΕικόνες #ΠατριάρχηςΚωνσταντινουπόλεως #ΟμολογίαΠίστεως #Εορτολόγιο #ΟρθόδοξηΠίστη #ΠατερικήΠαράδοση

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους