Να μην παρεξηγηθώ... Το AegeanBall το αγκαλιάζει ο κόσμος. Και καλά κάνει. Γεμίζει η πλατεία, βγαίνουν παιδιά, γονείς, νέοι, έρχονται αθλητές, κινείται η πόλη. Υπάρχει χαρά. Το λέω και προσωπικά. Κι...
Να μην παρεξηγηθώ... Το AegeanBall το αγκαλιάζει ο κόσμος. Και καλά κάνει.
Γεμίζει η πλατεία, βγαίνουν παιδιά, γονείς, νέοι, έρχονται αθλητές, κινείται η πόλη.
Υπάρχει χαρά.
Το λέω και προσωπικά.
Κι εγώ προσπάθησα να βρω πρόσκληση για την κόρη μου.
Και πήρα μία, όπως δόθηκε και σε δημοτικούς συμβούλους.
Δεν το κρύβω.
Γιατί δεν έχω κανένα πρόβλημα με το μπάσκετ.
Ούτε με τη γιορτή.
Ούτε με τον κόσμο που θέλει να πάει και να χαρεί.
Άλλο όμως αυτό και άλλο να κάνουμε πως δεν βλέπουμε αυτό που έχουμε μπροστά μας.
Στην κεντρική πλατεία της Ερμούπολης, πάνω από μια γιορτή του μπάσκετ, δεσπόζει η αψίδα εταιρείας στοιχηματισμού.
Δεν είναι λεπτομέρεια.
Δεν είναι απλώς ένας χορηγός κάπου στο πλάι.
Δεν είναι «έλα μωρέ, έτσι γίνονται αυτά». Είναι ο τζόγος στη βιτρίνα του αθλητισμού.
Και μάλιστα σε μια εκδήλωση που την παρακολουθούν παιδιά, οικογένειες, νέοι άνθρωποι.
Το ίδιο το λογότυπο γράφει 21+. Κι από κάτω περνούν πιτσιρίκια.
Ε, κάπου εδώ τελειώνουν τα «έλα μωρέ». Κανείς δεν έχει πρόβλημα με το μπάσκετ.
Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τη γιορτή.
Κανείς δεν έχει πρόβλημα να γεμίζει η πλατεία ζωή.
Το πρόβλημα είναι να συνηθίζουμε σιγά σιγά ότι ο αθλητισμός, η νεολαία και η χαρά πάνε πακέτο με το στοίχημα.
Γιατί ο τζόγος, όσο κι αν τον φωτίσεις, όσο κι αν τον ντύσεις με μπάλες, μουσικές και χαμόγελα, τζόγος μένει.
Και έχει αφήσει πίσω του ανθρώπους, σπίτια και οικογένειες διαλυμένες.
Άρα ναι, να γίνει η γιορτή.
Ναι, να χαρεί ο κόσμος.
Ναι, να παίξουν τα παιδιά μπάσκετ.
Αλλά να μη μας ζητούν να χειροκροτάμε κιόλας τη διαφήμιση του στοιχήματος στην πλατεία μας. Άλλο γιορτή του αθλητισμού. Και άλλο γιορτή με φόντο τον τζόγο. #όλοι #aegeanball
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους