Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📌ΜΝΗΜΗ, ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (Γράφει η Μαρία Λιόλιου) Γράφω αυτές τις σκέψεις ως μια απλή πολίτης.

Ως μια πολίτης που από τα δεκαοκτώ της χρόνια πορεύεται δίπλα στη Νέα Δημοκρατία.

Άλλοτε ως μέλος, άλλοτε ως αιρετή, πάντοτε όμως ως ένας από τους χιλιάδες αφανείς ανθρώπους που έδωσαν χρόνο, κόπο και ψυχή, χωρίς ποτέ να ζητήσουν αντάλλαγμα.

Δεν διορίστηκα, δεν ζήτησα ποτέ θέση, δεν ζήτησα ποτέ χάρη.

Δεν χτύπησα πόρτες για προσωπικό όφελος.

Ποτέ δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να επιδείξω τα πτυχία μου, τους τίτλους μου, τις τιμητικές διακρίσεις ή τα βραβεία που η ζωή μου χάρισε.

Πίστευα πάντα ότι ο άνθρωπος φαίνεται από τη διαδρομή του και όχι από το βιογραφικό του.

Και με τα χρόνια έμαθα κάτι ακόμη... Το να σε θεωρούν κάποιοι δεδομένο, είναι ίσως η μεγαλύτερη απαξίωση απέναντι σε έναν άνθρωπο που προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα. 📌ΝΑΙ, ΕΓΙΝΑΝ ΛΑΘΗ Δεν θα ισχυριστώ ποτέ ότι όλα έγιναν σωστά.

Έγιναν λάθη, υπήρξαν παραλείψεις, ακόμη και αδιαφορία προς τα μέλη, (οι αλήθειες πρέπει να λεγονται) Υπήρξαν (και υπάρχουν) βουλευτές που θυμήθηκαν τους πολίτες μόνο όταν πλησίαζαν οι εκλογές.

Υπήρξαν (και υπάρχουν) στελέχη που απομακρύνθηκαν από τη βάση.

Υπήρξαν άνθρωποι που πρόσφεραν επί χρόνια και δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ.

Αυτά δεν πρέπει να τα κρύβουμε, γιατί όποιος αγαπά πραγματικά μια παράταξη, δεν φοβάται την αυτοκριτική. 📌ΚΑΜΙΑ ΝΙΚΗ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ Πολλές φορές η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το ποιος βγήκε πρώτος, ποιος δεύτερος.

Ποιος πήρε τους περισσότερους σταυρούς.

Δεν διαφωνώ ότι η λαϊκή ετυμηγορία είναι σεβαστή, ομως η πραγματική κρίση δεν τελειώνει το βράδυ των εκλογών, αρχίζει την επόμενη ημέρα.

Γιατί τότε φαίνεται ποιος τίμησε πραγματικά την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Μια κυβέρνηση δεν εκλέγεται από δύο ή τρία μεγάλα ονόματα σε κάθε περιφέρεια, εκλέγεται γιατί χιλιάδες απλοί άνθρωποι πίστεψαν σε μια κοινή ιδέα, γιατί χιλιάδες μέλη, φίλοι και εθελοντές στάθηκαν όρθιοι όταν πολλοί άλλοι ήταν απόντες.

Χωρίς αυτούς, καμία παράταξη δεν θα μπορούσε να σταθεί. 📌ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΘΕΣΗ. ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

Οι εποχές άλλαξαν.

Ο κόσμος δεν εντυπωσιάζεται πλέον από τους τίτλους.

Ούτε από τα μεγάλα γραφεία, ούτε από τα αυτοκίνητα, ούτε από τις φωτογραφίες.

Θέλει αποτέλεσμα.

Θέλει συνέπεια.

Θέλει παρουσία.

Υπάρχουν πολιτικοί που βλέπουν την πολιτική ως λειτούργημα και υπάρχουν πολιτικοί που τη βλέπουν ως επάγγελμα.

Υπάρχουν βουλευτές που ξυπνούν κάθε πρωί με την αγωνία να λύσουν προβλήματα και υπάρχουν άλλοι που η μεγαλύτερη αγωνία τους είναι η επανεκλογή, η καρέκλα και ο μισθός.

Δεν είναι όλοι ίδιοι και αδικούμε τους τίμιους όταν τους βάζουμε όλους στο ίδιο καλάθι. 📌ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΕΡΓΟ Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να αλλάξουμε και τον τρόπο που κρίνουμε τους ανθρώπους.

Να μη στεκόμαστε μόνο στο αν κάποιος είναι ήδη βουλευτής, αλλά στο τι έχει προσφέρει.

Υπάρχουν άνθρωποι που υπηρέτησαν και υπηρετούν την κυβέρνηση από θέσεις μεγάλης ευθύνης και παράγουν έργο, πρώτα εργάστηκαν, πρώτα κρίθηκαν και κρίνονται καθημερινά, Πρώτα απέδειξαν τι μπορούν να κάνουν και μόνο μετά αποφάσισαν να ζητήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Αυτούς, κατά τη γνώμη μου, αξίζει να τους ακούμε με μεγαλύτερη προσοχή, γιατί δεν μας ζητούν να τους πιστέψουμε στα λόγια, μας ζητούν να τους κρίνουμε από το έργο τους και αυτό είναι ίσως η πιο έντιμη μορφή διεκδίκησης της ψήφου. 📌Η ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ Δεν μπορούμε να μιλάμε για το αύριο ξεχνώντας το χθες.

Θυμόμαστε ολοι το «Λεφτά υπάρχουν». Θυμόμαστε το «Τσοβόλα, δώστα όλα». Θυμόμαστε δεκαετίες κομματισμού.

Θυμόμαστε τον συνδικαλισμό που πολλές φορές έβαζε το κομματικό συμφέρον πάνω από το δημόσιο.

Ως δημόσια υπάλληλος τα έζησα.

Τα είδα.

Και τελικά όλοι πληρώσαμε τον λογαριασμό.

Με χρέη.

Με μνημόνια.

Με περικοπές.

Με νέα παιδιά που έφυγαν από την Ελλάδα. 📌ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΗΡΘΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ Πολλοί πίστεψαν ότι θα αλλάξουν όλα.

Ζήσαμε όμως κλειστές τράπεζες.

Capital controls. Αβεβαιότητα. Διχασμό.

Υποσχέσεις που αποδείχθηκαν πολύ πιο εύκολες από την πραγματικότητα.

Δεν τα γράφω από εμπάθεια.

Τα γράφω γιατί τα ζήσαμε. ❗️ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ Όχι γιατί πιστεύω ότι δεν έγιναν λάθη. Έγιναν.

Όχι γιατί θεωρώ ότι όλα λειτουργούν άψογα.

Δεν λειτουργούν.

Τον στηρίζω γιατί, συγκρίνοντας όλες τις διαθέσιμες επιλογές, θεωρώ ότι εξακολουθεί να αποτελεί τη σταθερότερη επιλογή για τη χώρα.

Η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός τελειότητας, είναι σύγκριση πραγματικών επιλογών και η Ελλάδα δεν αντέχει νέα πειράματα. 📌ΟΙ «ΣΩΤΗΡΕΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΡΟΛΟΓΟΙ Με προβληματίζουν όσοι εμφανίζονται κάθε τόσο ως νέοι σωτήρες.

Ακόμη περισσότερο με προβληματίζουν όσοι αλλάζουν παρατάξεις, ιδέες και σημαίες ανάλογα με το προσωπικό τους συμφέρον.

Σήμερα καταγγέλλουν όσα χθες υπηρετούσαν.

Σήμερα υπόσχονται όσα χθες δεν τόλμησαν να κάνουν.

Η συνέπεια δεν είναι αδυναμία, είναι χαρακτήρας. 📌ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΝΕΩΣΗ Οι νέοι άνθρωποι πρέπει να μπουν στην πολιτική.

Με γνώσεις, με ιδέες, με όρεξη, αλλά χωρίς να απαξιώνουμε όσους κράτησαν όρθια την παράταξη όλα αυτά τα χρόνια.

Οι παλαιότεροι δεν πρέπει να κρατούν καρέκλες, πρέπει να κρατούν αναμμένο το φως της εμπειρίας.

Να γίνουν οι δάσκαλοι της επόμενης γενιάς. 📌Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΗ Στο τέλος όμως υπάρχει και η δική μας ευθύνη.

Εμείς επιλέγουμε.

Εμείς αποφασίζουμε.

Ας μην παρασυρόμαστε από μεγάλα λόγια.

Από υποσχέσεις.

Από προσωπικές εξυπηρετήσεις.

Από μηχανισμούς.

Ο πολίτης σήμερα έχει κρίση.

Έχει εμπειρία, βλέπει, συγκρίνει και τελικά αποφασίζει μόνος του.

Γι' αυτό ας στηρίξουμε ανθρώπους που απέδειξαν ότι μπορούν να παράγουν έργο.

Ανθρώπους που εργάζονται ακόμη και όταν δεν υπάρχουν κάμερες.

Ανθρώπους που δεν μπήκαν στην πολιτική για να ζήσουν από αυτήν, αλλά για να προσφέρουν.

Γιατί η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερους επαγγελματίες πολιτικούς, εχει ανάγκη από ανθρώπους με ήθος.

Με συνέπεια.

Με εργατικότητα.

Με ανιδιοτέλεια.

Και όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ας μη σταθούμε μόνο στο ποιος εξελέγη πρώτος στις προηγούμενες εκλογές.

Ας αναρωτηθούμε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό! Ποιος απέδειξε, στην πράξη και όχι στα λόγια, ότι άξιζε πραγματικά την εμπιστοσύνη που του δόθηκε; Αυτό είναι το ερώτημα που, κατά τη γνώμη μου, αξίζει να απαντήσει κάθε πολίτης.

Γιατί οι παρατάξεις δεν δυναμώνουν από την αλαζονεία, δυναμώνουν από την εμπιστοσύνη.

Και η εμπιστοσύνη χτίζεται μόνο με έργο. ❗️Υ.Γ Θέλω να πιστεύω πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν διαπραγματεύονται τις αρχές τους.

Που δεν ανταλλάσσουν την αξιοπρέπειά τους με μια θέση, έναν τίτλο ή μια καρέκλα.

Άνθρωποι που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πολιτική είναι προσφορά και όχι συναλλαγή.

Δεν γνωρίζω αν αυτές οι αξίες έχουν ακόμη τη βαρύτητα που θα έπρεπε για τους «μεγάλους» της πολιτικής και, ειλικρινά, ούτε με ενδιαφέρει να το μάθω.

Με ενδιαφέρει μόνο να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να λέω ότι δεν πρόδωσα ποτέ όσα πίστεψα.

Με εκτίμηση, Μαρία Λιόλιου Δημοσιογράφος – Συγγραφέας ...και μια ακόμη ρομαντική με Α.Μ 29028957 που εξακολουθεί να πιστεύει ότι η αξιοπρέπεια, το ήθος και οι αξίες δεν είναι έννοιες παρωχημένες, αλλά ο μόνος δρόμος για μια καλύτερη κοινωνία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους