Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με το Περιστέρι στο Κέντρο Μπορεί να ακούγεται παράξενο, όμως για πρώτη φορά θα διαφοροποιήσω δημόσια τη θέση μου από τον Ανδρέα Παχατουρίδη.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο μακροβιότερος δήμαρχος του Περιστερίου έχει αφήσει το αποτύπωμά του στην πόλη.

Έξι συνεχόμενες θητείες δεν είναι τυχαίες ούτε μπορούν να διαγραφούν.

Όμως η διάρκεια από μόνη της δεν αρκεί.

Όταν η καθημερινότητα των πολιτών επιδεινώνεται, τότε η κριτική δεν είναι απλώς δικαίωμα· είναι υποχρέωση.

Το μεγαλύτερο ερώτημα, όμως, είναι άλλο.

Πόσο ανεξάρτητος μπορεί να θεωρείται ένας δήμαρχος όταν το ψηφοδέλτιό του στελεχώνεται ολοένα και περισσότερο από πρόσωπα της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ; Η αυτοδιοίκηση οφείλει να ενώνει τους πολίτες και όχι να λειτουργεί ως προέκταση κομματικών μηχανισμών.

Το πρόβλημα δεν είναι ποιος ανήκει σε ποιο κόμμα.

Το πρόβλημα είναι ότι βλέπουμε να μεταφέρεται στην πόλη μια κυβερνητική νοοτροπία, όπου η εικόνα φαίνεται να υπερισχύει της ουσίας.

Η πραγματικότητα είναι μπροστά μας.

Σχολεία με σοβαρές ελλείψεις.

Νηπιαγωγεία με σπασμένα παιχνίδια που αντικαθίστανται μήνες αργότερα, ενώ το πρόβλημα είναι γνωστό από την αρχή της σχολικής χρονιάς.

Σχολικές μονάδες με καθιζήσεις στο έδαφος.

Σχολεία χωρίς προστατευτικά στα τζάμια, την ώρα που όλοι θυμόμαστε το τραγικό περιστατικό στο Χαϊδάρι.

Η ασφάλεια των παιδιών μας δεν μπορεί να περιμένει.

Την ίδια στιγμή, υλοποιούνται έργα που δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πεζοδρόμηση της Αίγλης.

Οι καταστηματάρχες έχασαν την πιο εμπορική περίοδο του χρόνου εξαιτίας των εργασιών και το αποτέλεσμα δεν ήταν ούτε καλύτερη προσβασιμότητα ούτε ουσιαστική αναβάθμιση.

Αντίθετα, δημιουργήθηκαν πλημμυρικά φαινόμενα στο ύψος των οδών Επταλόφου και Γρανικού, ενώ σε αρκετά σημεία τα πεζοδρόμια είναι τόσο στενά, που ένα αναπηρικό αμαξίδιο ή ένα παιδικό καρότσι δεν μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια.

Έτσι, οι πολίτες αναγκάζονται να κατεβαίνουν στον δρόμο.

Αξίζει, λοιπόν, να αναρωτηθούμε: άξιζε όλη αυτή η ταλαιπωρία μόνο για να αλλάξουν οι πλάκες των πεζοδρομίων; Την ίδια ώρα, συζητείται η παραχώρηση κεντρικής πλατείας του δήμου σε μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ.

Σε μια πόλη που ήδη στερείται επαρκών ελεύθερων χώρων και πρασίνου, είναι αυτή η προτεραιότητά μας; Πού θα παίζουν τα παιδιά μας; Πόσο ακόμη θα περιορίζονται οι δημόσιοι χώροι; Υπάρχει ακόμη ένα χρόνιο ζήτημα που παραμένει άλυτο.

Οι πεζοδρομημένοι δρόμοι που στην πράξη δεν λειτουργούν ως πεζόδρομοι.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της οδού Τζουμαγιάς και των κάθετων δρόμων της, δίπλα στο γήπεδο του Ατρομήτου.

Είναι πεζόδρομοι ή κανονικοί δρόμοι; Αν είναι πεζόδρομοι, γιατί δεν υπάρχει η απαραίτητη σήμανση; Αν δεν είναι, γιατί παραμένουν πεζοδρομημένοι; Η σημερινή κατάσταση δημιουργεί μόνο σύγχυση και κινδύνους.

Παράλληλα, βλέπουμε τον δήμο να διεκδικεί πολιτικά εύσημα για έργα που υλοποιούνται από την Περιφέρεια, όπως ο νέος πολυχώρος στην Ξυλοτεχνεία ή τα νέα κολυμβητήρια.

Οι πολίτες γνωρίζουν ποιος χρηματοδοτεί και ποιος κατασκευάζει κάθε έργο.

Δεν χρειάζονται επικοινωνιακές υπερβολές.

Εξίσου προβληματική είναι η εικόνα απέναντι από το Δημαρχείο, με καταστήματα που παραμένουν κλειστά και το κτήριο των Πολυτέκνων εγκαταλελειμμένο, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις.

Αυτή δεν είναι η εικόνα που αξίζει στο Περιστέρι.

Και, φυσικά, υπάρχει το ζήτημα των δημοτικών τελών.

Οι δημότες πληρώνουν σημαντικά ποσά και δικαιολογημένα αναρωτιούνται: πού κατευθύνονται αυτά τα χρήματα; Ποια είναι τα μεγάλα έργα που βελτιώνουν πραγματικά την καθημερινότητά τους; Το Περιστέρι δεν χρειάζεται άλλη διαχείριση της εικόνας.

Χρειάζεται διαχείριση της πραγματικότητας.

Δεν αρκούν οι φωταγωγήσεις των Χριστουγέννων, οι εκδηλώσεις, οι βασιλόπιτες και οι λαγάνες.

Όλα αυτά έχουν τη θέση τους σε μια ζωντανή πόλη, όμως δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι όταν υπάρχουν προβλήματα που παραμένουν άλυτα.

Ήρθε η ώρα να βάλουμε το Περιστέρι στο Κέντρο.

Στο κέντρο των αποφάσεων.

Στο κέντρο της καθημερινότητας.

Στο κέντρο του ενδιαφέροντος για τα σχολεία, το πράσινο, την ασφάλεια, την προσβασιμότητα και την ποιότητα ζωής.

Γιατί τελικά μια δημοτική αρχή δεν κρίνεται από τις γιορτές που διοργανώνει, αλλά από το πόσο καλύτερη κάνει την καθημερινότητα των πολιτών της. Και αυτό είναι το στοίχημα που το Περιστέρι αξίζει να κερδίσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους