Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΙΝΕΛΑ ΓΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΡΧΗΣΤΡΑ Παρασκευή 26-06-26, 00.00-01.00 Παραγωγή-Παρουσίαση: Γιώργος Μαρκάκης/ Giorgos Markakis ΜΝΗΜΗ ABDULLAH IBRAHIM (1934-2026) Στο Νοτιοαφρικανό πιανίστα, συνθέτη και αυτοσχεδιαστή της τζαζ Αμπντουλάχ Ιμπραήμ είναι αφιερωμένη η αποψινή μας εκπομπή.Γεννημένος ως Άντολφ Γιοχάνες Μπραντ στις 9 Οκτωβρίου 1934, γνωστός παλαιότερα ως Dollar Brand έμελλε να μαγέψει το κοινό σε όλον τον κόσμο.

Η μουσική του αντανακλά πολλές από τις μουσικές επιρροές της παιδικής του ηλικίας στις πολυπολιτισμικές περιοχές του λιμανιού του Κέιπ Τάουν, που κυμαίνονται από παραδοσιακά αφρικανικά τραγούδια μέχρι το γκόσπελ της εκκλησίας και τις Ινδικές Ragas, την πιο μοντέρνα τζαζ και άλλα δυτικά στυλ.

Θεωρείται η κορυφαία φυσιογνωμία στο είδος της τζαζ του Κέιπ Τάουν.

Μέσα στην τζαζ, η μουσική του αντανακλά ιδιαίτερα την επιρροή του Τελόνιους Μονκ και του Ντιουκ Έλινγκτον.

Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το "Mannenberg", ένα τζαζ κομμάτι που έγινε ένας αξιοσημείωτος ύμνος κατά του απαρτχάιντ.

Λέγεται ότι ο Νέλσον Μαντέλα είπε «Μπαχ; Μπετόβεν; Έχουμε κάτι καλύτερο ή ανάλογο ; Το δικό μας σύμβολο στην Μουσική είναι ο Ibrahim Abdullah ». Ο πατέρας της Νότιας Αφρικής Νέλσον Μαντέλα αναφέρθηκε στον Αμπντουλάχ Ιμπραήμ, τον πιανίστα της τζαζ από το Κέιπ Τάουν που αναγκάστηκε να εξοριστεί, αλλά παρ' όλα αυτά συνέθεσε έργα για τον αγώνα κατά του απαρτχάιντ.

Όταν ήρθε η ελευθερία, ο Ιμπραήμ ήταν αυτός που προσκλήθηκε να παίξει στην ιστορική τελετή, κατά την οποία, ο Μαντέλα ορκίστηκε, ως ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής.

Σε ηλικία 15 ετών, στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο προικισμένος μουσικός έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο, ενώ συνέχιζε να σπουδάζει τζάζ προμηθευόμενος δίσκους από Αμερικανούς στις αποβάθρες Αυτό οδήγησε τους φίλους του να του δώσουν το παρατσούκλι Dollar , ένα όνομα που θα αποδεχόταν και θα χρησιμοποιούσε επαγγελματικά.

Το 1958 με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Dollar Brand σχημάτισε το θρυλικό συγκρότημα Jazz Epistles, στο οποίο συμμετείχαν επίσης σπουδαίοι καλλιτέχνες όπως ο Hugh Masekela και ο Jonas Gwangwa.

Κατά την εποχή του απαρτχάιντ, τη δεκαετία του 1960, ο Ιμπραήμ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και, εκτός από μια σύντομη επιστροφή στη Νότια Αφρική τη δεκαετία του 1970, παρέμεινε στην εξορία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, έκανε εκτεταμένες περιοδείες σε όλο τον κόσμο, εμφανιζόμενος σε σημαντικούς χώρους, είτε ως σόλο καλλιτέχνης, είτε παίζοντας με άλλους καταξιωμένους μουσικούς, όπως οι Max Roach, Carlos Ward και Randy Weston, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με κλασικές ορχήστρες στην Ευρώπη.

Το συγκρότημα έμεινε μακριά από την πολιτική μουσική, αλλά το σκληρό κλίμα μετά τη σφαγή του Sharpeville το 1960 ώθησε τον Ibrahim να φύγει από τη Νότια Αφρική με την τραγουδίστρια Sathima Benjamin, η οποία αργότερα θα γινόταν σύζυγός του.

Αυτή ήταν που τον σύστησε στον Duke Ellington στη Ζυρίχη, ο οποίος θα του άνοιγε τις πόρτες στην αμερικανική σκηνή της τζαζ.

Έκανε το ντεμπούτο του στο Φεστιβάλ του Νιούπορτ το 1965.

Αλλά δεν θέλει να μιλήσει για αυτά τα χρόνια. – Λένε ότι υπάρχει παρελθόν, υπάρχει μέλλον.

Αλλά για εμάς τους μουσικούς της τζαζ, υπάρχει μόνο το παρόν.

Ο χρόνος είναι τώρα.

Γι' αυτό παίζουμε. Ο John Coltrane μου είπε κάποτε ότι αν έπαιζε σε μια συναυλία σε ένα κλαμπ και έβρισκε τον εαυτό του να παίζει τις ίδιες νότες που είχε παίξει την προηγούμενη μέρα, θα σταματούσε για το βράδυ.

Το ίδιο ισχύει και για μένα.

Μπορώ να είμαι πλήρως παρών όταν παίζω, αλλά αν ο διοργανωτής με ρωτήσει μετά αν μπορώ να σου πω τι έπαιξα, δεν μπορώ να θυμηθώ. (φωτό: Ο Αμπντουλάχ Ιμπραχίμ το 2016) Τρίτο Πρόγραμμα 90,9

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους