Υπάρχει μια εμφανής υποκρισία στη συζήτηση για τις ιδιωτικές Νομικές Σχολές. Επί δεκαετίες, χιλιάδες απόφοιτοι πανεπιστημίων του εξωτερικού –πολλά από αυτά ιδιωτικά– επέστρεφαν στην Ελλάδα και, αφού...
Υπάρχει μια εμφανής υποκρισία στη συζήτηση για τις ιδιωτικές Νομικές Σχολές.
Επί δεκαετίες, χιλιάδες απόφοιτοι πανεπιστημίων του εξωτερικού –πολλά από αυτά ιδιωτικά– επέστρεφαν στην Ελλάδα και, αφού ακολουθούσαν τις προβλεπόμενες διαδικασίες, ασκούσαν κανονικά τη δικηγορία.
Τότε η ύπαρξη ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν θεωρούνταν απειλή.
Σήμερα, όμως, που αντί να φεύγουν οι Έλληνες φοιτητές στο εξωτερικό δημιουργείται η δυνατότητα να σπουδάσουν στη χώρα τους, κάποιοι μιλούν για «καταστροφή» της παιδείας.
Είναι δύσκολο να μη δει κανείς ότι πίσω από πολλές αντιδράσεις κρύβεται ο φόβος της απώλειας προνομίων και της εισόδου του ανταγωνισμού σε έναν χώρο που για χρόνια λειτουργούσε χωρίς εναλλακτικές.
Η πρόοδος δεν έρχεται με απαγορεύσεις, αλλά με αξιολόγηση, λογοδοσία και ελευθερία επιλογών. Η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά μια διαχρονική νοοτροπία που αντιμετωπίζει κάθε αλλαγή με καχυποψία και συχνά προτιμά την προστασία του υφιστάμενου συστήματος από τον ανταγωνισμό.
Αυτή η λογική θυμίζει ξεπερασμένες κρατικιστικές αντιλήψεις που βάζουν το κρατικο μονοπώλιο πάνω από την εξέλιξη.
Αν πιστεύουμε πραγματικά στην ποιότητα, δεν έχουμε λόγο να φοβόμαστε την αξιολόγηση και τον ανταγωνισμό.
Αντίθετα, θα έπρεπε να τα επιδιώκουμε!! Εν κατακλείδι: . Για δεκαετίες στέλναμε τους φοιτητές μας στα ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού και πανηγυρίζαμε όταν επέστρεφαν με τα πτυχία τους.
Τώρα που η ίδια δυνατότητα δημιουργείται στην Ελλάδα, ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι... κινδυνεύει η παιδεία. Υ.Γ. Τα ίδια ισχύουν για όλες τις σχολές εννοείται!!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους