Ο ερχομός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναικό μπορεί να σχολιαστεί σε πολλά επίπεδα . Το πρώτο επίπεδο είναι αυτό που αφορά το σύνολο του μπασκετικού γαλαξία (μαζί με τους φίλους του...

Πλήρες Κείμενο:

Ο ερχομός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναικό μπορεί να σχολιαστεί σε πολλά επίπεδα . Το πρώτο επίπεδο είναι αυτό που αφορά το σύνολο του μπασκετικού γαλαξία (μαζί με τους φίλους του Παναθηναικού δηλαδή) , το δεύτερο επίπεδο αφορά μόνο τους φίλους του Παναθηναικού και το τρίτο αφορά όλον τον μπασκετικό γαλαξία εκτός από τους φίλους του Παναθηναικού . Ας τα πάρουμε με την σειρά . Είναι κοινή παραδοχή ότι όταν μιλάμε για τον Ομπράντοβιτς μιλάμε για τον πιο επιτυχημένο προπονητή στο Ευρωπαικό μπάσκετ . Αυτά που έχει καταφέρει είναι δύσκολο να τα καταφέρει άλλος προπονητής στην καριέρα του . Αν σε όλα αυτά προσθέσεις και την προσωπικότητα του , τις γνώσεις για το άθλημα που υπηρετεί και την αναγνώριση που απολαμβάνει σε κάθε επίπεδο το συνολικό πακέτο , αυτό που στο χωριό μου μπορεί να το πουν και ως brand name , φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη . Οι φίλοι του Παναθηναϊκού έχουν κάθε δικαίωμα άλλος να απολαμβάνει τις στιγμές , άλλος να συγκινείται και γενικά να θεωρεί ότι ο ερχομός του θα οδηγήσει την ομάδα τους σε τίτλους και επιτυχίες ίδιες με του ένδοξου παρελθόντος . Η πραγματικότητα βέβαια είναι λίγο μακριά η και πολύ , αλλά όπως είπαμε και παραπάνω αυτά είναι πράγματα που αφορούν μόνο τους φίλους του Παναθηναϊκού και ο υπόλοιπος μπασκετικός γαλαξίας δεν θα μπορούσε να καταλάβει και να αφουγκραστεί . Αυτό πάντως που είναι εμφανές από την πρώτη μέρα , είναι ότι παρόλο που ο κόουτς Ομπράντοβιτς επέστρεψε και ένα Παναθηναϊκό όνειρο εκπληρώθηκε , κάποια πράγματα δεν αλλάζουν με τίποτα στον οργανισμό .Για κάποιον που μπορεί να δει τα πράγματα από μια μικρή απόσταση , πάλι τα ίδια πρόσωπα προσπαθούν δίπλα σε αυτήν την υπογραφή να δείξουν ότι εκπλήρωσαν επιθυμίες , ότι κάνουν πράγματα ακατόρθωτα και γενικά ότι μια καλοκαιρινή κίνηση μαζί με έναν πακτωλό χρημάτων θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα το επόμενο καλοκαίρι . Όλο αυτό μαζί με την προσπάθεια να πείσουν τον κόσμο ότι η υπογραφή ενός προπονητή ο οποίος ήταν η μία και μοναδική λύση , είναι μεγαλύτερο επίτευγμα από την κατάκτηση ενός τροπαίου . Ο Παναθηναϊκός υπέγραψε τον μοναδικό ελεύθερο προπονητή που υπήρχε στην αγορά , ο οποίος να έχει και το πακέτο που είπαμε παραπάνω . Προσπαθώ να σκεφτώ αν τα πράγματα ήταν αλλιώς και ο Ομπράντοβιτς δούλευε ακόμα στην Παρτίζαν , ποιος θα μπορούσε με τα σημερινά δεδομένα της αγοράς να αποτελέσει τον επόμενο προπονητή της ομάδας . Δυσκολεύομαι πολύ να βρω ..Προπονητές φυσικά και υπάρχουν πολλοί δεν ξέρω ποιος θα μπορούσε να είναι έστω εύπεπτος στον κόσμο της ομάδας . Το task Ομπράντοβιτς λοιπόν ήταν για την διοίκηση του ΠΑΟ σχεδόν υποχρεωτικό ,αυτός είναι και ο λόγος που δαπανήθηκαν τόσα χρήματα για να αποσπαστεί η υπογραφή του, κάτι παράξενο αν αναλογιστείς το παρελθόν και την αγάπη που σήμερα > η μια μεριά για την άλλη .Είπαμε όμως αυτά αφορούν τους φίλους και γενικά τον οργανισμό του Παναθηναϊκού . Αν πιάσεις στα χέρια σου το Παναθηναϊκό επιτυχιόμετρο , αυτό που μέτραγε τον Αταμάν σαν τον πιο πετυχημένο και άρα τον καλύτερο προπονητή στην Ευρώπη με τις 3 κούπες τα τελευταία 5 χρόνια , και μετρήσεις το διαμέτρημα του Ομπράντοβιτς με αυτό ,τα αποτελέσματα δεν φοβίζουν τον υπόλοιπο μπασκετικό γαλαξία . Ο Ομπράντοβιτς τα τελευταία 15 χρόνια έχει πάρει μόνο μια ευρωλίγκα στην έδρα της ομάδας του , έχει 2 χαμένους τελικούς , δεν κατάφερε να πάρει με την Παρτίζαν ούτε το Eurocup καθώς αποκλείστηκε από τους 16 της διοργάνωσής και έτσι χρειάστηκε wild card για να παίξει στην Euroleague παρά την τεράστια επένδυση για τα δεδομένα του Eurocup .Επίσης είναι και πρώτος προπονητής στην ιστορία που του έκανε αντίπαλη ομάδα reverse sweep (δεύτερος ο Αταμάν φέτος) . Ξέρω ότι η ερώτηση που θα μου κάνετε είναι γιατί λαμβάνω μόνο τα τελευταία 15 χρόνια και όχι τα 20 .. η τα 25 ? .Αν πάρουμε την προηγούμενη περίοδο που ο Ομπράντοβιτς είχε μαζεμένες πολλές επιτυχίες την περίοδο 2007-2011 που μαζί με τον ΠΑΟ πήρε 3 ευρωλίγκες και μελετήσουμε τους υπόλοιπους προπονητές που πήγαιναν τότε στα final four θα δούμε ότι ελάχιστοι υπάρχουν στο μπάσκετ του σήμερα . Τον καιρό εκείνο προπονητές αντίπαλοι του Ομπράντοβιτς ήταν ο Μεσίνα ο Μπλατ ο Πιανιτζιάνι ο Γιαννάκης ο Πασκουάλ ο Μαλκοβιτς και ο Σκαριόλο .. ενδιάμεσα παρούσίες σε final four είχαν προπονητές όπως ο Πασούτιν ο συγχωρεμένος Βουγιόσεβιτς ο Σβι Σερφ ο Σπάχια o Γκέρσον ο Ιβάνοβιτς και ο Περάσοβιτς .Και φυσικά ο επίσης συγχωρεμένος καρδιακός του φίλος ο Ντούντα .Όπως λοιπόν είναι κατανοητό δεν θα είχε νόημα να βάλουμε το συγκεκριμένο επιτυχιόμετρο σε αυτό το διάστημα .. Άλλωστε υπάρχει ήδη η παραδοχή στις επιτυχίες και στο διαμέτρημα του ανδρός στην αρχή του κειμένου και η παραδοχή αυτή αφορά το σύνολο του μπασκετικού γαλαξία όπως τον είπαμε . Πλέον ζούμε τις εποχές των εξελιγμένων προπονητικών μοντέλων , μερικοί από αυτούς μπορείς να τους πεις και μαθητές του Ομπράντοβιτς. Ο Ομπράντοβιτς λοιπόν ήταν το ένα και μοναδικό υποχρεωτικό task για τον Παναθηναϊκό . Ήταν η καλύτερη επιλογή την συγκεκριμένη στιγμή . Το αν αυτή η επιλογή θα φέρει υποχρεωτικά και τα αναμενόμενα αποτελέσματα είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό . Το σίγουρο είναι ότι με αυτόν ο Παναθηναϊκός θα παίξει σίγουρα καλύτερο μπάσκετ ,αλλά αυτό δεν είναι πάντα αρκετό . Αν ήταν , ο μεγάλος αντίπαλος (η Ρεάλ 😊 ?? ) θα είχε 1-2 κούπες παραπάνω .. P.S. Ωραία συνέντευξη τύπου, πολλοί δημοσιογράφοι και πολλές ερωτήσεις.

Κανένας όμως δεν τόλμησε να ρωτήσει τον κόουτς την άποψη του για την διοργάνωση που θα προσπαθήσει να κατακτήσει του χρόνου , είναι διεφθαρμένη η όχι ? Ghost Screener

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους