Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Madonna Louise Ciccone γεννήθηκε το 1958 στο Μίσιγκαν, σε μια πολυμελή και πολύ αυστηρή, καθολική οικογένεια.

Όταν ήταν 5 ετών έχασε τη μαμά της από καρκίνο του μαστού και αυτό δεν το ξεπέρασε ποτέ.

Είχε κακή σχέση με τη μητριά της και με τον καταπιεστικό πατέρα της και στα 19 της εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου είχε μπει με υποτροφία στα 17 της, και έφυγε μόνη για τη Νέα Υόρκη μόνο με λίγα χρήματα στην τσέπη.

Τα πρώτα χρόνια εκεί έζησε φτώχεια και ανασφάλεια, ενώ η ίδια έχει αποκαλύψει ότι ένας άνδρας με μαχαίρι, την οδήγησε στην ταράτσα ενός κτιρίου και τη βίασε.

Δεν το κατήγγειλε τότε, επειδή φοβόταν ότι η διαδικασία θα την ανάγκαζε να ξαναζήσει την ταπείνωση.

Ξεκίνησε ως χορεύτρια, αλλά πέρασε στη μουσική και γύρω στο 1980 εξελίχθηκε σε μία από τις μορφές της παγκόσμιας ποπ.

Τα έκανε όλα διαφορετικά, με άλλο ήχο και άλλη εικόνα και κυρίως διεκδίκησε ως γυναίκα το δικαίωμα να αποφασίζει για το σώμα, τη σεξουαλικότητα, την εικόνα και την καριέρα της χωρίς να ζητά άδεια από κανέναν.

Με την μουσική της μίλησε για την θρησκευτική υποκρισία, τον ρατσισμό, την ομοφοβία, το AIDS και την ελευθερία.

Έγινε μητέρα για έξι παιδιά, δύο που γέννησε και τέσσερα που έσωσε υιοθετώντας τα από το Μαλάουι.

Έζησε απώλειες, αποτυχίες, αδιάκοπη δημόσια κριτική και σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά δεν σταμάτησε. Τον Ιούνιο του 2023 έπαθε σοβαρή βακτηριακή λοίμωξη, η οποία εξελίχθηκε σε σήψη.

Νοσηλεύτηκε στην εντατική, διασωληνώθηκε και κινδύνεψε πραγματικά να πεθάνει.

Το ξεπέρασε όμως.

Επίσης έχει ταλαιπωρηθεί από σοβαρά ορθοπεδικά προβλήματα, τα οποία απέκτησε από τον χορό, τις περιοδείες και την ασταμάτητη καταπόνηση, προβλήματα κυρίως γόνατα και στο ισχίο, για το οποίο έχει υποβληθεί σε επέμβαση αντικατάστασης.

Δεν άκουγα ποτέ το είδος της μουσικής που έκανε, αλλά την αγαπώ και την παραδέχομαι για πολλά, (όπως το ότι διάλεξε για το video clip του “Like a Prayer” -το οποίο έγραψε η ίδια- τον Leon Robinson!) Η Madona άλλαξε τη θέση της γυναίκας στην ποπ κουλτούρα.

Είχε η ίδια τον έλεγχο των πάντων, δική της εξουσία σε όλα, δεν προσποιήθηκε ποτέ ότι είναι "καλή και σεβαστή", δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει συμπαθητική και ανάγκασε τον κόσμο να δεχτεί τους δικούς της όρους.

Έκανε επίσης κάτι τεράστιο για όλες τις γυναίκες καλλιτέχνιδες και όχι μόνο.

Απέδειξε ότι μια γυναίκα -και πολυ κοντούλα μάλιστα- μπορεί να είναι η αρχηγός και όχι απλώς η φωνή.

Επίσης έφερε στο mainstream πράγματα που τότε θεωρούνταν ταμπού.

Διαφυλετικές σχέσεις, θρησκευτική υποκρισία, γυναικεία επιθυμία, ομοφυλοφιλία, BDSM, queer κουλτούρα και το AIDS.

Και μετά από όλα αυτά, ενώ πολλοί της γενιάς της είτε πέθαναν, είτε καταστράφηκαν, είτε εξαφανίστηκαν, αυτή στα 67 της κάνει πολλές εμφανίσεις για να προωθήσει το νέο της album.

Και αυτό ενοχλεί.

Και το βλέπω πόσο ενοχλεί, και το γιατί ενοχλεί και απογοητεύομαι.

Ενοχλεί γιατί αρνείται να εξαφανιστεί επειδή "γέρασε". Η κοινωνία δέχεται εύκολα τον μεγαλύτερο άνδρα ροκ σταρ ΑΛΛΑ οταν μια γυναίκα 67 ετών κάνει το ίδιο, ξαφνικά γίνεται "θλιβερή", "τραγική" και "για λύπηση". Μπορεί να μην αρέσει η αισθητική της, αλλά το να χλευάζεις μια γυναίκα απλά και μόνο για το ότι μεγάλωσε και δεν είναι ίδια με 30 χρόνια πριν, και για το ότι δεν κρύφτηκε σε μια γωνιά για να περιμένει να πεθάνει, είναι άλλο.

Η εικόνα της έχει αλλάξει όπως όλων μας, και είναι επίσης γνωστό ότι λόγω των τραυματισμών έχει πόνους, αλλά στις γυναίκες ειδικά, μετά την εμμηνόπαυση χάνεται μυϊκή μάζα, το σώμα φαίνεται μικρότερο και έχει άλλη "αρχιτεκτονική" ότι κι αν κάνεις.

Με το να συνεχίζει ακόμη όμως, ιδίως όταν δεν αρέσει σε όλους, ανοίγει άλλον έναν δύσκολο δρόμο για όλες τις άλλες.

Το δικαίωμα της μεγαλύτερης γυναίκας να είναι ακόμα σεξουαλική, αισιόδοξη, να κάνει σχέδια και να είναι ορατή.

Δεν ήταν πάντα αλάνθαστη, ομως αυτό δεν ακυρώνει το βασικό, το ότι πήρε έναν χώρο που είχε φτιαχτεί από άνδρες, για άνδρες, και απέδειξε ότι μια γυναίκα μπορεί να μπει σε αυτόν χωρίς να ζητήσει άδεια για τίποτα.

Και ρε παιδιά, η Madona είναι, η Madona! Πως θα "έπρεπε" να είναι στα 67 και γιατί, και για ποιόν; Ποιός λέει πως πρέπει να είναι οι γυναίκες στα 57, στα 67, στα 77; Ποιός; Και πως να μην σκεφτούμε όλες, ότι άμα ακούγονται αυτά για την Madona, οι υπόλοιπες να σκάψουμε τάφο και να μπούμε μόνες μας μόλις πατήσουμε τα 60. Είναι πολύ δύσκολη η ζωή των γυναικών, ειδικά μετά από κάποια ηλικία. Μην την κάνετε δυσκολότερη. Είναι πολύ άδικο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους