Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν η Ρωσία αντιδράσει... Του Άλεξ Κραϊνερ Πριν φύγει από την Ντάουνινγκ Στριτ 10 , ο Σερ Κιρ Στάρμερ ενέκρινε μια ακόμη μεγάλης κλίμακας επίθεση στη Ρωσία.

Αν δεν βρισκόμαστε ήδη σε πυρηνικό πόλεμο, πρέπει να ευχαριστήσουμε μόνο την αυτοσυγκράτηση του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Σερ Κιρ Στάρμερ παραιτήθηκε χθες.

Πριν αναχωρήσει απο την Ντάουνινγκ Στριτ 10 την τελευταία φορά, ενέκρινε ένα ακόμη χτύπημα κατά της Ρωσίας. Η Ουκρανία, ο «εκατονταετής» σύμμαχος του Ηνωμένου Βασιλείου, πραγματοποίησε μία από τις μεγαλύτερες επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος μέχρι σήμερα, χρησιμοποιώντας πυραύλους κρουζ από αέρος για να χτυπήσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην πόλη Βορόνεζ.

Οι εν λόγω εγκαταστάσεις παράγουν εξαρτήματα για ρωσικούς πυραύλους κρουζ Kh-101, πυραύλους Iskander-K και αντιαεροπορικά συστήματα Pantsir-S1. Οι Ουκρανοί φέρονται να χρησιμοποίησαν μια έκδοση των πυραύλων Storm Shadow που προμηθεύτηκε το Ηνωμένο Βασίλειο ή/και τον πύραυλο κρουζ AGM-188A, «Rusty Dagger», που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Extended Range Attack Munition (ERAM) της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, για να παρέχουν οικονομικά προσιτά, μαζικής παραγωγής όπλα κρούσης μεγάλου βεληνεκούς στην Ουκρανία.

Ρώσοι, κοιτάξτε εδώ - είμαστε εμείς! Τα καταφέρνουμε! Οι χθεσινές επιθέσεις ήταν μέρος της ίδιας επιχείρησης.

Η σημασία τους, η οποία δεν διαφεύγει από τον ρωσικό λαό, έγκειται στο ότι σχεδόν σίγουρα ήταν μια προμελετημένη πρόκληση.

Πραγματοποιήθηκαν στην 85η επέτειο από την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, όταν η Ναζιστική Γερμανία συγκέντρωσε τη μεγαλύτερη δύναμη εισβολής που είχε ποτέ.

Η ήττα αυτής της δύναμης τελικά στοίχισε τη ζωή σε 16 εκατομμύρια Ρώσους.

Όλα αυτά αυξάνουν την πίεση στον Πρόεδρο Πούτιν να βγάλει τα γάντια και να επιτεθεί σε στόχους του ΝΑΤΟ.

Έχει φροντίσει να μην κλιμακώσει τον πόλεμο με αυτόν τον τρόπο.

Εάν μια τέτοια κλιμάκωση συνέβαινε για οποιονδήποτε λόγο, ο κόσμος θα βρισκόταν σε ένα εντελώς απρόβλεπτο και εξαιρετικά επικίνδυνο νέο έδαφος.

Η ψυχολογική φάση μετάβασης στον πόλεμο Μία από τις πιο εντυπωσιακές εμπειρίες της ζωής μου ήταν το ξέσπασμα του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία το 1991, και ο λόγος ήταν η σχεδόν άμεση αλλαγή στη συλλογική ψυχολογία που έλαβε χώρα μόλις άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες οβίδες πυροβολικού στην Κροατία.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων - θα τολμούσα να πω, πολύ πάνω από το 90% - πίστευε ότι ο πόλεμος ήταν αδιανόητος· ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ.

Ποιος θα μπορούσε να θέλει να κάνει πόλεμο; Φαινόταν αδύνατο· μόνο μια μικρή χούφτα θερμοκέφαλων υποστήριζαν τον πόλεμο.

Οι ιστορίες που κυκλοφορούσαν στα δυτικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με την έκρηξη συσσωρευμένων αιώνιων μίσους ήταν εντελώς ανοησίες.

Οι λαοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας ήταν κοινωνικά, οικονομικά και πολιτισμικά βαθιά συνυφασμένοι.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν γνωρίζαμε καν ποιος, μεταξύ των γειτόνων μας, ήταν Σέρβος, Κροάτης ή Μουσουλμάνος και πολλές οικογένειες ήταν μεικτές.

Ωστόσο, μόλις ξέσπασε ο πόλεμος, αφαίρεσε τη ζωή του, σπέρνοντας θάνατο και καταστροφή σε μεγάλη κλίμακα.

Η συλλογική ψυχολογία άλλαξε απότομα και η ψυχολογία του πολέμου ενεργοποιήθηκε.

Έγινε της μόδας να βλέπουμε τα γεγονότα άσπρα και να καταγγέλλουμε πλήρως την άλλη πλευρά ως εχθρούς.

Το να δίνουμε στον εχθρό οποιοδήποτε πλεονέκτημα της αμφιβολίας και να εκφράζουμε ενσυναίσθηση απέναντί του έγινε ξαφνικά αντιπατριωτικό και καχύποπτο.

Η θορυβώδης μικρή χούφτα Ακόμα μου φαίνεται εκπληκτικό το γεγονός ότι έγινε ο πόλεμος.

Ήταν σαφές ότι κάποιοι άνθρωποι τον πίεζαν και ότι τα μέσα ενημέρωσης τους έδιναν δυσανάλογη προσοχή.

Πριν από πολύ καιρό, ο Μαρκ Τουέιν μας προειδοποίησε για τέτοιους ανθρώπους και για τον τρόπο με τον οποίο η ψυχολογία του πολέμου θα μπορούσε να εισχωρήσει στις καρδιές των ανθρώπων.

Τα λόγια του θα πρέπει να μας στοιχειώνουν σήμερα: « Η θορυβώδης μικρή χούφτα - όπως συνήθως - θα φωνάξει για τον πόλεμο.

Ο άμβωνας θα αντιταχθεί - επιφυλακτικά και προσεκτικά - στην αρχή.

Η μεγάλη, μεγάλη, βαρετή μάζα του έθνους θα τρίψει τα νυσταγμένα μάτια της και θα προσπαθήσει να καταλάβει γιατί πρέπει να γίνει πόλεμος, και θα πει, σοβαρά και αγανακτισμένα, "Είναι άδικο και ατιμωτικό, και δεν υπάρχει καμία ανάγκη γι' αυτό". Τότε η χούφτα θα φωνάξει πιο δυνατά.» Μερικοί δίκαιοι άντρες από την άλλη πλευρά θα επιχειρηματολογήσουν και θα συλλογιστούν κατά του πολέμου με λόγο και πένα, και στην αρχή θα ακουστούν και θα χειροκροτηθούν.

Αλλά αυτό δεν θα διαρκέσει πολύ.

Οι άλλοι θα τους ξεπεράσουν, και σύντομα το αντιπολεμικό κοινό θα αραιώσει και θα χάσει τη δημοτικότητά του.

Σύντομα θα δείτε αυτό το περίεργο πράγμα: τους ομιλητές θα λιθοβολούνται από την πλατφόρμα, και την ελευθερία του λόγου θα στραγγαλίζεται από ορδές εξαγριωμένων ανδρών που στις κρυφές τους καρδιές είναι ακόμα ένα με εκείνους τους λιθοβολημένους ομιλητές - όπως και νωρίτερα - αλλά δεν τολμούν να το πουν . Και τώρα ολόκληρο το έθνος - ο άμβωνας και όλοι - θα υψώσουν την πολεμική κραυγή και θα φωνάξουν βραχνά και θα συγκλονίσουν κάθε έντιμο άνθρωπο που τολμά να ανοίξει το στόμα του.

Και σύντομα τέτοια στόματα θα σταματήσουν να ανοίγουν.

Στη συνέχεια, οι πολιτικοί θα επινοήσουν φτηνά ψέματα, ρίχνοντας την ευθύνη στο έθνος που δέχεται επίθεση, και κάθε άνθρωπος θα χαίρεται με αυτές τις ψευδαισθήσεις που καταπραΰνουν τη συνείδησή του, και θα τις μελετήσει επιμελώς και θα αρνηθεί να εξετάσει οποιαδήποτε αντίκρουσή τους.

Και έτσι σιγά σιγά θα πείσει τον εαυτό του ότι ο πόλεμος είναι δίκαιος και θα ευχαριστήσει τον Θεό για τον καλύτερο ύπνο που απολαμβάνει μετά από αυτή τη διαδικασία της τερατώδους αυταπάτης . Αν η Ρωσία έκανε αντίποινα, αν απαντούσε σε βρετανικές ή αμερικανικές ενορχηστρωμένες επιθέσεις και χτυπούσε έναν στόχο του ΝΑΤΟ, θα βλέπαμε αυτή τη διαδικασία να ξεσπά σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η μικρή θορυβώδης χούφτα ανάμεσά μας θα φωνάζει για πόλεμο μέχρι να καταφέρει να δημιουργήσει την ψύχωση μαζικού σχηματισμού που θα καθιστούσε τον πόλεμο όχι μόνο δυνατό, αλλά πιθανώς αναπόφευκτο και η Ευρώπη θα συμμεριζόταν πλήρως την τραγική μοίρα της Ουκρανίας.

Οι δύο τελευταίοι Παγκόσμιοι Πόλεμοι οδήγησαν σε μεγάλης κλίμακας καταστροφές και δεκάδες εκατομμύρια θύματα.

Με τη σημερινή ορολογία, ωστόσο, ήταν συμβατικοί πόλεμοι. Ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ήταν πυρηνικός και η κλίμακα της καταστροφής και των δολοφονιών θα μπορούσε να είναι τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη.

Αυτός είναι ο κίνδυνος στον οποίο θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν οι σημερινές «θορυβώδεις μικρές χούφτες», για τους δικούς τους στενούς, εγωιστικούς λόγους.

Μέχρι σήμερα, θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που έχουμε γλιτώσει αυτές τις φρικαλεότητες χάρη στην αυτοσυγκράτηση του Προέδρου Πούτιν.

Παρόλο που γνώριζε τη δυτική εμπλοκή σε επιθέσεις κατά της Ρωσίας, απέφυγε να κλιμακώσει την κατάσταση σε σημείο όπου θα μπορούσε να εδραιωθεί η ψυχολογική μετάβαση φάσης στη Δύση. Το Σάββατο, 20 Ιουνίου 2026, εκατοντάδες από αυτούς συγκεντρώθηκαν στην Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο για να δηλώσουν ότι «Η Ρωσία ΔΕΝ είναι εχθρός μας» και κατέθεσαν λουλούδια στο σοβιετικό μνημείο πολέμου.

Χρειαζόμαστε εκατομμύρια ανθρώπους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.

Πρέπει να ξεκινήσουμε χωρίς καθυστέρηση να χτίζουμε τα θεμέλια για την ειρήνη στις καρδιές και τα μυαλά μας.

Δεν μπορεί να υπάρξει καμία δικαιολογία για εμάς να υπνοβατούμε σε έναν ακόμη πόλεμο.

Εκτός από την άνευ προηγουμένου κλίμακα καταστροφής και θανάτου, οι οικονομικές, κοινωνικές και ψυχολογικές ζημιές από μια τέτοια σύγκρουση θα ήταν τέτοιες που μπορεί να χρειαστούν πολλές γενιές για να αποκατασταθούν. Επιμέλεια - μετάφραση κειμένου . Frixos words

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους