Και τι δε θα έδινα να μπορούσα να μπω έστω για μία μόνο μέρα στον αυτιστικό κόσμο σου Δημήτρη μου 🥹 Αν μπορούσα να σου ζητήσω μόνο ένα πράγμα, δε θα ήταν να ηρεμήσεις, να σταματήσεις να φωνάζεις, να...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα σου ζητούσα μόνο να μου ανοίξεις, έστω για λίγα λεπτά, την πόρτα του κόσμου σου.

Να δω αυτό που βλέπεις, να νιώσω αυτό που νιώθεις, να καταλάβω γιατί η καρδιά σου μοιάζει να τρέχει συνέχεια σαν να κυνηγά κάτι που δεν προλαβαίνει ποτέ.

Σε βλέπω να μου ζητάς με αγωνία να πάμε κάπου.

Να φτάνουμε εκεί… και λίγα λεπτά μετά να θέλεις να φύγεις.

Σε βλέπω να ψάχνεις κάτι χωρίς να ξέρεις τι είναι.

Να μην μπορείς να ηρεμήσεις ούτε όταν παίρνεις αυτό που τόσο πολύ ήθελες.

Να τρως βιάστηκα χωρίς να απολαμβάνεις τη γεύση του φαγητού.

Να βιώνεις ένα μόνιμο άγχος και στρες.

Και τότε αναρωτιέμαι… Μήπως δεν ψάχνεις ένα μέρος; Μήπως ψάχνεις μια ηρεμία που ούτε εσύ μπορείς να βρεις; Υπάρχουν μέρες που λυγίζω, λουλουδάκι μου.

Μέρες που το κεφάλι μου βουίζει από τις φωνές, την ένταση, την αγωνία.

Μέρες που περιμένω λίγες ώρες σιωπής για να θυμηθώ πώς είναι να αναπνέω ήρεμα και χωρίς να είμαι σε εγρήγορση.

Και μετά νιώθω ενοχές, γιατί ξέρω ότι, όσο κουρασμένη κι αν είμαι εγώ… εσύ είσαι ακόμα πιο κουρασμένος μέσα στο ίδιο σου το μυαλό.

Εγώ μπορώ να ξεκουραστώ για λίγο, εσύ όμως δεν μπορείς να βγεις ούτε για ένα λεπτό από αυτό που ζεις, και αυτό μου ραγίζει την καρδιά.

Δε θέλω να αλλάξω αυτό που είσαι, θέλω μόνο να μάθω πώς μπορώ να σε βοηθήσω να είσαι ήρεμος και να βιώνεις την καθημερινότητά μας πιο λειτουργικά.

Θέλω να μάθω να σ’ αγαπώ με τρόπο που να σε ανακουφίζει.

Θέλω να μου δείξεις τη διαδρομή προς τον κόσμο σου, να μάθω τη γλώσσα σου, να καταλάβω τι κρύβεται πίσω από κάθε κραυγή, πίσω από κάθε άγχος, πίσω από κάθε βιασύνη.

Γιατί ξέρω πως πίσω από όλα αυτά… υπάρχει ένα παιδί που αγαπάει βαθιά, που προσπαθεί κάθε μέρα να επιβιώσει σε έναν κόσμο που πολλές φορές το κατακλύζει.

Κι εγώ… όσο κι αν κουράζομαι… όσο κι αν λυγίζω… όσο κι αν υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω άλλο… δε θα σταματήσω ποτέ να ψάχνω τον τρόπο να σε καταλάβω λίγο περισσότερο.

Γιατί δε θέλω απλώς να είμαι η μαμά σου, θέλω να γίνω το ασφαλές σου λιμάνι.

Εκεί που, ακόμα κι όταν μέσα σου έχει καταιγίδα, θα ξέρεις ότι υπάρχει κάποιος που δεν σταμάτησε ποτέ να προσπαθεί να σε συναντήσει.

Και μέχρι να μπορέσω να μπω στον κόσμο σου, θα στέκομαι κάθε μέρα έξω από την πόρτα του, με την ίδια αγάπη, την ίδια υπομονή και την ίδια ελπίδα.

Γιατί είσαι το παιδί μου, σε λατρεύω και δε θα σταματήσω ποτέ να προσπαθώ να σε καταλάβω ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους