Υπάρχει μια βαθιά,σχεδόν μαθηματική ακρίβεια στον τρόπο με τον οποίο το κακό αυτοκαταστρέφεται.Εκείνοι που επιλέγουν να οικοδομήσουν την ύπαρξή τους πάνω στον πόνο, τη βία και την αποσύνθεση των...
Υπάρχει μια βαθιά,σχεδόν μαθηματική ακρίβεια στον τρόπο με τον οποίο το κακό αυτοκαταστρέφεται.Εκείνοι που επιλέγουν να οικοδομήσουν την ύπαρξή τους πάνω στον πόνο, τη βία και την αποσύνθεση των άλλων,δεν αντιλαμβάνονται ότι υπογράφουν,σε απόλυτο χρόνο,την προσωπική τους γεωμετρική πτώση.
Η αλαζονεία του θύτη είναι πάντα προσωρινή.
Τρέφεται από μια ψευδαίσθηση ισχύος,η οποία όμως στερείται πνευματικού και ηθικού ερείσματος.Όταν στερείς την αξιοπρέπεια από τον συνάνθρωπό σου,ακυρώνεις πρώτα τη δική σου ιδιότητα ως έλλογο ον. Η κατάρρευση αυτών των ανθρώπων δεν απαιτεί εξωτερική παρέμβαση ή πράξεις αντεκδίκησης.
Είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός εσωτερικού βάρους που γίνεται ασήκωτο.Το κενό που δημιούργησαν στις ψυχές των άλλων επιστρέφει για να καταπιεί τους ίδιους.
Η γνώση αυτής της παρακμής φτάνει πάντα στην ώρα της,σαν ένας μακρινός, νομοτελειακός ψίθυρος που επιβεβαιώνει έναν απαράβατο συμπαντικό νόμο:το σκοτάδι καταναλώνει τελικά τον ίδιο του τον εαυτό.
Μπροστά στην αιωνιότητα και τη σιωπή των ιερών τόπων,γίνεται ξεκάθαρο:η δικαιοσύνη δεν είναι πάντοτε μια θεσμική απόφαση.Είναι μια υπαρξιακή νομοτέλεια.Ενώ η πληγωμένη ψυχή βρίσκει το σθένος να ανασυγκροτηθεί μέσα από το φως και την υπομονή,ο θύτης εγκλωβίζεται στον δικό του,αυτοδημιούργητο λαβύρινθο φθοράς.Η πτώση του δεν είναι ατύχημα,είναι η τελική,δίκαιη αυτοψία της ίδιας του της φύσης.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους