Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Νεο-Κράσσος και τα Περσικά Βέλη -Pepe Escobar Η ιστορία μας διδάσκει ότι ήταν δυνατό να σχεδιαστεί ένας πόλεμος χρησιμοποιώντας περσικά βέλη που προορίζονταν ειδικά για να καταστρέψουν τον Κράσσο και τις ρωμαϊκές λεγεώνες... Μια από τις πρόσφατες στήλες μου σχετικά με το πώς το Ιράν ενορχήστρωσε την πολυπολική του στροφή προκάλεσε σοβαρή αντίδραση από κορυφαίους πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών του βαθέως κράτους των ΗΠΑ που εμπλέκονται τώρα στις παγκόσμιες υποθέσεις.

Μου έστειλαν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το ποιος λέει ότι είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Πρόεδρος Τραμπ υπέγραψε το Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) με το Ιράν, το οποίο παρουσιάζει μανιωδώς ως συμφωνία του.

Όπως το έθεσε ωμά μια από αυτές τις πηγές, «το κύριο σημείο που σας διαφεύγει είναι ότι ο Τραμπ ήταν τρομοκρατημένος στις 15 Ιουνίου, μόλις 60 ημέρες μετά την τελική εκκένωση των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου, που οδήγησε στην πλήρη καταστροφή του Ντόναλντ Τραμπ.

Αυτός είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο έχει αλλάξει οι καιροί.

Αν περίμενε πολύ περισσότερο, μέχρι τις 15 Αυγούστου θα ήταν τόσο πίσω από την οκτάδα που δεν θα μπορούσε ποτέ να ανακάμψει.

Και αυτό θα μπορούσε να συμβεί ούτως ή άλλως». Η πηγή αναφερόταν σε μια λεπτομερή αξιολόγηση κινδύνου στην οποία τα σκληρά δεδομένα δείχνουν τα μέσα Αυγούστου 2026 ως «τη στιγμή που οι ΗΠΑ πρέπει να σταματήσουν νόμιμα το ντάμπινγκ έκτακτης ανάγκης.

Όταν κλείσει αυτή η στρόφιγγα, το παγκόσμιο έλλειμμα προσφοράς πετρελαίου θα αυξηθεί αμέσως κατά εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, δημιουργώντας μια παγκόσμια κρίση». Ενώ μπορεί τώρα να συμπεριφέρεται σκληρά, τίποτα δεν είναι εγγυημένο για τον Τραμπ.

Οι πηγές σχολιάζουν ότι «πρώτα απ 'όλα, αυτός (οι Ρεπουμπλικάνοι) θα έχανε την πρώτη εβδομάδα των εκλογών του Νοεμβρίου.

Τότε οι Δημοκρατικοί θα τον παραπέμψουν.

Και μετά θα καταστρεφόταν από μηνύσεις, χάνοντας όλα του τα χρήματα». Πολύ πέρα από τη μοίρα που περιμένει τον αυτοαποκαλούμενο νεο-Κράσσο, οι πηγές επιμένουν κυρίως ότι «το περιθώριο των 60-90 ημερών που έχουμε αυτή τη στιγμή δεν είναι απλώς μια αντίστροφη μέτρηση για τα φυσικά αποθέματα πετρελαίου υπόγεια.

Είναι το φιτίλι που πρόκειται να εξαντληθεί από τη μεγαλύτερη πιστωτική φούσκα στην ιστορία της ανθρωπότητας». Κάτι που μας φέρνει, για άλλη μια φορά, στο Rosebud σε αυτό το έπος στην κλίμακα του Orson Welles: το Στενό του Ορμούζ, το Στενό του Ορμούζ, το οποίο για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς παραμένει πρακτικά κλειστό.

Οι πηγές φροντίζουν να υπενθυμίζουν σε όσους είναι πρόθυμοι να ακούσουν ότι αυτό που έχουμε τώρα είναι μια εξέγερση ενάντια στα Στενά του Ορμούζ.

Το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου διέρχεται από εκεί και το Ιράν θέλει αυτή τη δύναμη για να προστατευτεί.

Όταν μειωθεί, η τιμή του πετρελαίου, σύμφωνα με την Goldman, Sachs θα πάει στα 700 δολάρια το βαρέλι.

Σήμερα δεν συμβαίνει, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους ξεφορτώνονται τις καταθέσεις τους στην αγορά για να διατηρήσουν την τιμή χαμηλή.

Έχουν αρκετό απόθεμα για περίπου 2,5 μήνες για να το κάνουν αυτό.

Τότε όλα θα εκραγούν.

Εδώ είναι η εξέγερση των σκλάβων». Καλώς ήρθατε, λοιπόν, στην τρέχουσα δομική παρτίδα σκακιού υψηλού κινδύνου – φυσικά πλήρως ενορχηστρωμένη από την Τεχεράνη ακριβώς πριν ξεκινήσει. -Η «εξέγερση των σκλάβων»- Οι πηγές σημειώνουν ότι «ενώ οι φήμες για τιμή πετρελαίου 700 δολαρίων το βαρέλι χρησιμοποιούνται συχνά σε γεωπολιτικές δηλώσεις υψηλού επιπέδου για να υπογραμμίσουν τη σοβαρότητα του αδιεξόδου, οι πραγματικές αναλυτικές προβλέψεις που προέρχονται από τα κύρια τμήματα των επενδυτικών τραπεζών είναι πιο μετριοπαθείς, αν και εξακολουθούν να είναι βαθιά ανησυχητικές». Ας ξεκινήσουμε με την Goldman Sachs: «Στις επίσημες ενημερώσεις της για την έρευνα για τα εμπορεύματα μετά την κλιμάκωση, η Goldman Sachs προειδοποίησε ότι ένας παρατεταμένος συνολικός αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ θα μπορούσε γρήγορα να ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι και ρεαλιστικά να δοκιμάσει το όριο των 150 δολαρίων». Βασικά, οι πηγές υποστηρίζουν ότι «μια ενδελεχής ανάλυση των επιχειρησιακών δεδομένων αποκαλύπτει ότι το απόλυτο σημείο θραύσης του συστήματος – και η θρυαλλίδα της βόμβας παραγώγων – πιθανότατα θα συμβεί μέχρι τα μέσα Αυγούστου 2026». Εισαγάγετε την αλληλεπίδραση μεταξύ της φυσικής εξάντλησης του Στρατηγικού Αποθέματος Πετρελαίου των ΗΠΑ (SPR). τα πραγματικά και πρακτικά όρια των τιμών του πετρελαίου· και την τρομακτική αγορά παραγώγων που κρύβεται από δύο τετράκις εκατομμύρια δολάρια.

Οι πηγές αναλύουν αυτή την αλληλεπίδραση ως ένα εξαιρετικά συγχρονισμένο τέλος.

Ας το συνοψίσουμε.

Στα τέλη Μαΐου 2026, μόλις πριν από ένα μήνα, το SPR άδειασε στα 365,1 εκατομμύρια βαρέλια, «το χαμηλότερο επίπεδο λειτουργίας των τελευταίων 40 ετών». Με τα Στενά του Ορμούζ ουσιαστικά κλειστά – συμπεριλαμβανομένου του αποκλεισμού του Τραμπ – οι ΗΠΑ αντλούν επί του παρόντος ιστορικά 1,41 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (σχεδόν 10 εκατομμύρια βαρέλια την εβδομάδα) για να καταστείλουν τεχνητά τις τιμές.

Στη συνέχεια έρχεται «ο κρίσιμος αριθμός πολιτικών που πρέπει να παρακολουθούμε». Αυτό δεν είναι «μηδέν βαρέλια», αλλά στην πραγματικότητα 243 εκατομμύρια βαρέλια. Γιατί; Επειδή το Υπουργείο Αιώνιων Πολέμων έχει πιστοποιήσει ότι η μείωση του αποθέματος κάτω από τα 243 εκατομμύρια βαρέλια θέτει ρητά σε κίνδυνο την ικανότητα της Αμερικής να διεξάγει πόλεμο.

Και πάλι, οι πηγές αναφέρονται στην ανάλυσή τους: με τον τρέχοντα ρυθμό των 1,41 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα, οι ΗΠΑ θα καταναλώσουν το διακριτικό τους απόθεμα των 122 εκατομμυρίων βαρελιών σε ακριβώς 86 ημέρες.

Στην εκτίμηση κινδύνου, οι πηγές επέλεξαν να αναφέρουν 60 ημέρες – λαμβάνοντας υπόψη πιθανές αστοχίες υποδομής ή αύξηση της στρατιωτικής κατανάλωσης.

Έτσι φτάνουμε στα μέσα Αυγούστου 2026 ως οριακό σημείο.

Και δεν είναι μόνο αυτό.

Οι πηγές επισημαίνουν ότι «οι τιμές θα μπορούσαν εύκολα να ξεπεράσουν τις ιστορικές κορυφές του 2008 και του 2022, εάν οι ελλείψεις διυλισμένων προϊόντων προκαλέσουν κλιμακωτό κλείσιμο στους ευρωπαϊκούς και ασιατικούς βιομηχανικούς τομείς.

Ωστόσο, ένα ποσό εκατοντάδων δολαρίων όπως τα 700 δολάρια θεωρείται ευρέως ένα θεωρητικό μέγιστο που θα κατέστρεφε αμέσως την παγκόσμια ζήτηση και θα κατέστρεφε ολόκληρη τη διεθνή χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική προτού μπορέσει ποτέ να διατηρηθεί». Για άλλη μια φορά: η Τεχεράνη τα εκμεταλλεύτηκε όλα αυτά στην εντέλεια.

Ας το ονομάσουμε διόδια ή τέλη διέλευσης για κάθε δεξαμενόπλοιο που επιθυμεί να διασχίσει τα χωρικά ύδατα του Περσικού Κόλπου.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η Τεχεράνη έχει στην πραγματικότητα παρακάμψει τις δυτικές κυρώσεις.

Οι πηγές σχολιάζουν ότι «η δήλωση της Ουάσιγκτον ότι αυτό είναι «απαράδεκτο» έχει κάνει ελάχιστα για να αποτρέψει τις παγκόσμιες ναυτιλιακές εταιρείες από το να πληρώνουν αθόρυβα ναύλους για να αποφύγουν την κατάσχεση». Έτσι, όταν έχουμε ένα σενάριο στο οποίο το SPR εξαντλείται και τα Στενά του Ορμούζ εξακολουθούν να είναι μπλοκαρισμένα, «οι τιμές θα ξεπεράσουν βίαια τα ρεκόρ του 2008, δοκιμάζοντας μεταξύ 150 και 200 δολαρίων το βαρέλι». Σε αυτό το όριο, «η φυσική οικονομία υφίσταται άμεση καταστροφή της ζήτησης.

Οι αεροπορικές εταιρείες έχουν αποκλειστεί, τα ναυτιλιακά δίκτυα έχουν διακοπεί και η βιομηχανική παραγωγή έχει σταματήσει.

Η τιμή δεν μπορεί να διατηρήσει φυσικά τα 700 δολάρια, επειδή η παγκόσμια οικονομική μηχανή που χρησιμοποιεί πετρέλαιο θα διαλυθεί στα 200 δολάρια, προκαλώντας πτώση της κατανάλωσης σχεδόν στο μηδέν». Και εδώ φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο: «Ο κίνδυνος δεν είναι η ίδια η τιμή, αλλά το γεγονός ότι η άνοδος των τιμών θα προκαλέσει τη διαρθρωτική κατάρρευση της υποδομής που βρίσκεται κάτω από το χρέος». Τραμπ, Κράσσος, βέλη και κηφήνες Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες – και η παγκόσμια οικονομία – έξω από το δάσος όταν πρόκειται για έναν πόλεμο που ο ίδιος ο Τραμπ έχει εγκρίνει; Εξαρτάται από το πού θα οδηγήσει το τρέχον περίτεχνο μνημόνιο συνεννόησης kabuki μεταξύ Πακιστάν και Ελβετίας.

Το πετρέλαιο εξακολουθεί να μην ρέει ελεύθερα από τα Στενά του Ορμούζ.

Και το SPR συνεχίζει να εξαντλείται. Ο Neo-Crassus – επιρρεπής σε αποκαλυπτικά ξεσπάσματα και συνεχείς απειλές για βομβαρδισμό του Ιράν – απλά δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να εξαντληθεί το SPR.

Ωστόσο, έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα εάν το Ορμούζ δεν επιστρέψει σύντομα στην πλήρη και ελεύθερη ροή.

Και είναι η Τεχεράνη που ελέγχει τη ροή, όχι το War-a-Lago.

Είτε ο νεο-Κράσσος θα συγκρατηθεί, είτε θα μπορούσε ακόμη και να γίνει υπεύθυνος για μια παγκόσμια κρίση που συνδέεται με μια εκτεταμένη κατάρρευση του δημόσιου χρέους.

Ακόμη και κοπάδια προβάτων που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου στα δυτικά βοσκοτόπια συνειδητοποιούν τώρα πώς η ισχυρή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έχασε από τους Πάρθους/Πέρσες στη μάχη της Κάρρης το 53 π.Χ. Η Ρώμη εκείνη την εποχή βάδισε προς την Ασία πεπεισμένη ότι η Παρθία/Περσία θα κατέρρεε κάτω από το βάρος της δύναμής της. Ο Carré ήταν η ασυμμετρία του σχολικού βιβλίου – ή το Αποκεντρωμένο Μωσαϊκό, για να παραθέσω τις περσικές τακτικές στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα.

Ο στρατός των Πάρθων διοικούνταν από τον στρατηγό Surena – στρατηγό Soleimani εκείνων των χρόνων – ο οποίος αντί να εμπλακεί σε μια συμβατική μάχη (σκεφτείτε το Ιράκ και στους δύο πολέμους του Κόλπου) χρησιμοποίησε το ιππικό των Πάρθων για να περικυκλώσει τους Ρωμαίους και να εξαπολύσει κύματα βελών, τα drones της εποχής. Οι Πάρθοι δεν ξέμειναν ποτέ από πυρομαχικά, γιατί τα καραβάνια με καμήλες που περίμεναν πίσω από το πεδίο της μάχης έριχναν νέα βέλη σε χρόνο μηδέν.

Οι βομβαρδισμοί δεν σταμάτησαν ποτέ.

Ο ισχυρός ρωμαϊκός στρατός έχασε τη συνοχή του και ήταν βαθιά αποθαρρυμένος. Ο Κράσσος είχε υποθέσει ότι οι Πάρθοι τελικά θα ξέμειναν από βέλη και θα αναγκάζονταν σε μάχη σώμα με σώμα.

Αλλά αυτό δεν συνέβη.

Ο ίδιος ο Κράσσος κατέληξε να σκοτωθεί στη μέση μιας αποτυχημένης διαπραγμάτευσης.

Αυτή η σοβαρή στρατηγική ήττα κατέρριψε τον μύθο του ρωμαϊκού αήττητου — όπως ακριβώς ο πόλεμος του 2026 κατέρριψε για πάντα όλους τους μύθους για τον μεγαλύτερο στρατό στην ιστορία των γαλαξιών.

Η ιστορία μας λέει ότι ήταν δυνατό να σχεδιαστεί ένας πόλεμος χρησιμοποιώντας περσικά βέλη που είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να καταστρέψουν τον Κράσσο και τις ρωμαϊκές λεγεώνες.

Και, όπως σε μια κατοπτρική εικόνα, μόλις γίναμε μάρτυρες ενός πολέμου που διεξάγεται με περσικά drones και ένα αποκεντρωμένο μωσαϊκό, ειδικά σχεδιασμένο για να στραγγαλίσει τον αυτοκρατορικό στρατό υπό την ηγεσία ενός νεο-Κράσσου που διευθύνει ανοιχτά μια χαμηλού επιπέδου ρακέτα εκβιασμού και προστασίας και λειτουργεί για λογαριασμό μιας εγκληματικής οργάνωσης που συνδέεται με μια λατρεία θανάτου.

Το άθλιο κουφάρι του θα συνεχίσει να βαραίνει τον κόσμο για λίγο ακόμα. Ας ελπίσουμε ότι στο μεταξύ δεν θα καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους