☦️ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 1638 Μ.Χ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΙΕΡΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ "Ο ΜΩΥΣΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ"⚔️🇬🇷 Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΛΟΥΚΑΡΙΣ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τὸν φωστῆρα τῆς Κρήτης, ᾿Αγκαράθου τὸν ὄρπηκα, τῆς Ἀλεξανδρείας ποιμένα, Βυζαντίου τὸν πρόεδρον, τὸν θεῖον δεῦτε Κύριλλον πιστοί, ὡς πρόμαχον τῆς πίστεως στεῤῥόν, καὶ Μαρτύρων θεοδόξαστον κοινωνόν, τιμήσωμεν ἐκβοῶντες· Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐν ὑψίστοις εὐκλεῶς, δοξάσαντί σε ῞Αγιε.🙏 «Ὅσον πώς δέν ἔχομεν σοφίαν καί μαθήματα ἀλήθεια εἶναι.

Ἀμή ἅς μετρήσουν δυό πράγματα οἱ Λατῖνοι.Πρῶτον ὅτι τόν καιρόν ὁπού ἡ σοφία ἐπολιτεύετο εἰς τήν Ἑλλάδα, τούς Λατίνους οἱ Ἕλληνες τούς εἶχαν διά βαρβάρους καί τώρα ἄν ἐβαρβαρώθημεν ἠμεῖς καί ἐκεῖνοι ἐσοφίσθησαν παράξενον δέν εἶναι; Ἡ πτωχεία καί ἡ ἀφαίρεσις τῆς βασιλείας μας τό ἔκαμαν καί ἄς ἔχωμεν ὑπομονήν.Δεύτερον ἅς λογιάσουν ὅτι ἄν δέν ἔχωμεν σοφίαν ἐξωτέραν, χάριτι Χριστοῦ ἔχομεν σοφίαν ἐσωτέραν καί πνευματικήν, ἡ ὁποία στολίζει τήν ὀρθόδοξόν μας πίστιν.

Καί εἰς τοῦτο πάντοτε εἴμεσθεν ἀνώτεροι ἀπό τούς Λατίνους.

Ἄν εἶχε βασιλεύσει ὁ Τοῦρκος εἰς τήν Φραγκίαν δέκα χρόνους χριστιανούς ἐκεῖ δέν εὕρισκες, καί εἰς τήν Ἑλλάδα τώρα τριακοσίους χρόνους εὑρίσκεται καί κακοπαθοῦσιν οἱ ἄνθρωποι καί βασανίζονται διά νά στέκουσιν εἰς τήν πίστιν τους.Τήν σοφία σου δέν τήν ἐθέλω ὀμπρός εἰς τόν σταυρόν τοῦ Χριστοῦ.

Κάλλιο ἦτο νά ἔχη τινάς καί τά δυό, δέν τό ἀρνοῦμαι, πλήν ἀπό τά δυό τόν σταυρόν τοῦ Χριστοῦ προτιμῶ!» ~Άγιος Κύριλλος Λούκαρις Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως~📜 Ο μεγάλος αυτός Πρωθιεράρχης μας, ο ''Μωυσής του Γένους'', όπως εύστοχα ονομάστηκε, πολέμησε με πάθος τις ασταμάτητες μηχανορραφίες των Ιησουιτών.

Μέσα σε δεκάξι χρόνια, πέντε φορές κατέβηκε από τον Πατριαρχικό θρόνο.

Μα και άλλες τόσες ξανανέβηκε, μετά από απαίτηση κλήρου και λαού, πού αναγνώριζε στο σεπτό πρόσωπο του τον γνήσιο και καλό Ποιμένα.

Άλλωστε και η πλειονότητά των Αρχιερέων τον αγαπούσε, τον σεβόταν και του ήταν αφοσιωμένη. Διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής (ως Κύριλλος Γ΄, 1601–1612) και Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης (ως Κύριλλος Α΄, 1620–1623). Εξορίστηκε επανειλημμένα, ταπεινώθηκε, προπηλακίστηκε και στο τέλος οδηγήθηκε στο μαρτύριο.

Ο ορμώμενος εκ Κρήτης Λούκαρις, ο οποίος σπούδασε και στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας , χρησιμοποιεί τον όρο ''η βασίλειά μας΄΄ για να υποδηλώσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (Ρωμανία), αποδεικνύοντας ότι οι υπόδουλοι Έλληνες αισθάνονταν συνεχιστές και κληρονόμοι της.

Η χρήση του εθνικού ονόματος Έλληνες, απαντά με τον καλύτερο τρόπο σε όλους εκείνους οι οποίοι ''σταματούν'' τον Ελληνισμό στο τέλος της κλασσικής Ελλάδας και τον ''ξαναβρίσκουν'' δια μαγείας στα τέλη του 18ου αιώνα.

Υπενθυμίζει επίσης ότι η ελληνική παιδεία διωκόταν από τούς Τούρκους και απαντά έτσι στους σημερινούς υμνητές των "φιλικών και καλών" Οθωμανών και στους αρνητές του Κρυφού 🏫. Διδάσκει ακόμη στους ομόδοξους και ομοεθνείς του να επιδιώκουν τα γράμματα και τη μόρφωση,αλλά πιο σημαντική και από την κοσμική παιδεία να θεωρούν την Χριστιανική Πίστη και να είναι έτοιμοι να θυσιαστούν γι’ αυτήν.

Η αναφορά σέ Έλληνες και Ελλάδα είναι πάλι ενδεικτική του γεγονότος ότι οι πρόγονοί μας επί Τουρκοκρατίας διεφύλαξαν ως κόρη οφθαλμού την εθνική τους ταυτότητα χρησιμοποιώντας παράλληλα τα εθνικά ονόματα Έλλην, Ρωμιός (από τη Νέα Ρώμη – Κωνσταντινούπολη) και Γραικός.

Πριν από τετρακόσια περίπου χρόνια, ευρισκόμενος τότε προσωρινά στη Μολδαβία, ο εθνομάρτυρας Ιεράρχης Κύριλλος Λούκαρις κατέγραψε και επιβεβαίωσε τη συνέχεια του Ελληνισμού δίδοντας σοφά διδάγματα στους καλοπροαίρετους και ελληνορθόδοξη μαρτυρία στους αμφισβητίες του τότε αλλά ακόμη και του σήμερα! Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους αναφέρει μετ' επιτάσεως σχετικά με τον Λούκαρι: «Ουδέποτε ίσως το αξίωμα του οικουμενικού πατριάρχη ανεδείχθη λαμπρότερο ή επί Κυρίλλου Α΄ του Λουκάρεως επί δώδεκα περίπου έτη εκ διαλειμμάτων πατριαρχήσαντος». Η αλήθεια είναι ότι κατέφυγε προς τους Διαμαρτυρόμενους μόνο για να τους έχει σύμμαχους εναντίον των Καθολικών οι οποίοι αποτελούσαν τον δεινότερο εχθρό της Ορθοδοξίας, χωρίς βέβαια να απομακρυνθεί από την Ορθόδοξη γραμμή.

Χαρακτηριστικά είναι όσα ο ίδιος είχε πει στον πρεσβευτή της Γαλλίας ντε Μαρσεβίλ: «...στο ζήτημα των πεποιθήσεών μου δε θα υπακούσω ούτε στο βασιλιά της Γαλλίας ούτε σε κανέναν άλλο στον κόσμο αλλά θα ακολουθήσω αυστηρά τις υπαγορεύσεις της συνειδήσεώς μου» Το καλοκαίρι του 1638, οι Γενίτσαροι συνέλαβαν και φυλάκισαν τον Κύριλλο ύστερα από ραδιουργίες των Ιησουιτών, σαν αύριο 27 Ιουνίου τον πήγαν στα παράλια του αγ. Στεφάνου (Πεσιλκιού, όπου είναι σήμερα το αεροδρόμιο της Κων/πολης), και τον εκτέλεσαν δια στραγγάλισμου.Το πτώμα του ρίχτηκε στη θάλασσα όπου το βρήκαν ψαράδες και το έθαψαν.

Οι εχθροί του όμως είχαν τόσο μένος απέναντι του ώστε ξέθαψαν το σώμα του και το ξανάριξαν στη θάλασσα.Όταν η πικρή είδηση μαθεύτηκε ο λαός ξεσηκώθηκε (ήταν ή πρώτη φορά που φονευόταν Πατριάρχης) και γύρεψε το ιερό Του λείψανο να το κηδέψει και το βρήκε.Η σορός του τελικά μεταφέρθηκε κρυφά,προς αποφυγήν νέων επεισοδίων,και ενταφιάστηκε στη Μονή του Αγίου Ανδρέα, στην νησίδα του Αγίου Ανδρέα στον κόλπο της Νικομήδειας.

Το 1641 μ.Χ., ο Οικουμενικός Πατριάρχης Παρθένιος Α’ ο Γέρων μερίμνησε για την ανακομιδή και μεταφορά των λειψάνων του στο Πατριαρχείο και, αφού «έψαλλεν αυτά», έδωσε εντολή να μεταφερθούν στη Μονή Καμαριωτίσσης της Χάλκης και να τοποθετηθούν στο ιερό Βήμα του Καθολικού της Μονής, κάτω από την αγία Τράπεζα.

Από εκεί μετακομίστηκαν στο Πατριαρχικό Σκευοφυλάκιο και το 1975 αποδόθηκαν στην Ιερά Μονή Αγκαράθου(χτίστηκε από τον Νικηφόρο Φωκά τον 10ο αιώνα)κοντά στην γενέτειρα του το Ηράκλειο, όπου φυλάσσονται έως και σήμερα. 🌿 Η επίσημη αγιοκατάταξή του έγινε μόλις λίγα χρόνια πριν στις 6 Οκτωβρίου 2009.

Η μνήμη του εορτάζεται ανήμερα του μαρτυρίκου του θανάτου σαν αύριο,στις 27 Ιουνίου εκάστου έτους.

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την εκτέλεση του πρωτομάρτυρα Πατριάρχη Κυρίλλου Λούκαρι ακολούθησαν άλλες έξι εκτελέσεις πατριαρχών μόνο μέσα στον 17ο αιώνα,Παρθενιός Ά δηλητηριάστηκε, Παρθένιος Β' τον έπνιξαν στην θάλασσα,Κύριλλος Κονταρής με απαγχονισμό, Παρθένιος Γ΄ με απαγχονισμό, Γαβριήλ Β΄ με απαγχονισμό και Ραφαήλ Β΄ με άγριο θάνατο.Γεγόνος που αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς τους εθνομηδενιστές και εχθρούς της Ορθοδοξίας που υποστηρίζουν ότι η ιεραρχία της εκκλησίας μας ήταν πλήρως υποδουλωμένη και αμέτοχη στον αγώνα για την προετοιμασία της απελευθέρωσης του Ελληνικού έθνους.Μέσα στη σιωπή των αιώνων λοιπόν η μορφή του δεν μένει μόνο ως ιστορικό γεγονός, αλλά και ως διαρκές ερώτημα προς κάθε εποχή.

Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε όπου συχνά η εκκλησιαστική ηγεσία αποφεύγει τη σαφή τοποθέτηση μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις, ο Άγιος Κύριλλος προβάλλει ως πρότυπο ευθύνης και συνείδησης ως ιεράρχης που δεν έμεινε αδρανής, αλλά εισήλθε στον κόπο της ιστορίας, υπερασπιζόμενος αυτό που πίστευε ως αλήθεια με κόστος την ίδια του τη ζωή.

Έτσι, η μορφή του παραμένει όχι απλώς μνήμη παρελθόντος, αλλά ζωντανή υπόμνηση θάρρους, ευθύνης και πνευματικής στάσης μέσα στον χρόνο.🛡️ ☦️ ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους