Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Φωτεινή Λεομπίλλα έζησε 18 χρόνια στην εξάρτηση από την ηρωίνη.

Έχασε τον σύζυγό της από υπερβολική δόση.

Πέρασε 11 μήνες στη φυλακή.

Κοιμήθηκε στον δρόμο.

Διακινούσε ναρκωτικά για να επιβιώσει.

Κάποια στιγμή, βγαίνοντας από τη φυλακή με τρεις μαύρες σακούλες σκουπιδιών στα χέρια, γύρισε και κοίταξε πίσω.

Τότε έδωσε μια υπόσχεση στον εαυτό της: «Θα ξαναγυρίσω εδώ.

Αλλά σαν θεραπεύτρια». Και το έκανε.

Έγινε κοινωνιολόγος, εργάστηκε στην πρώτη γραμμή της απεξάρτησης και από τα χέρια της πέρασαν χιλιάδες άνθρωποι.

Δεν είναι μια ιστορία για τα ναρκωτικά.

Είναι μια ιστορία για το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος και, καμιά φορά, πόσο ψηλά μπορεί να ξανασηκωθεί.

Τη συνέντευξη τη θεωρώ από τις σημαντικότερες που έχω κάνει μέχρι σήμερα. Διαβάστε τη συνέντευξη στην Athens Voice 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους