Όποιος είναι από 30 και πάνω και παρακολουθούσε συστηματικά τις διεθνείς διοργανώσεις, σίγουρα θα θυμάται έναν εξαιρετικό Forward, που έπαιζε στην εθνική Αργεντινής, αλλά μόνο Αργεντινό δεν θύμιζε η...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο λόγος φυσικά για τον γερμανικής καταγωγής Walter Herrmann, που εκτός των άλλων αγωνίστηκε και στο NBA, έχοντας μια αξιοπρεπή τετραετία σε Bobcats και Pistons.

Ο ξανθός μακρυμάλλης αγωνίζεται μέχρι και σήμερα και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα της χώρας του με την Atenas και πολύ καλά κάνει κατά την άποψή μας, καθώς το άθλημα στάθηκε για τον ίδιο κάτι παραπάνω από φάρμακο, αναλγητικό, θεραπεία ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε, όταν η ζωή αποφάσιζε να του παίξει ένα από τα πιο φρικιαστικά παιχνίδια, πριν 16-17 χρόνια.

Στις 18 Ιουλίου του 2003 λοιπόν, ο Herrmann βρισκόταν στην αποστολή της εθνικής Αργεντινής και προπονούταν για το παναμερικανικό πρωτάθλημα της Βραζιλίας.

Μετά από την προπόνηση παίρνει ένα τηλέφωνο τη μέλλουσα γυναίκα του, το σπίτι της οποίας θα επισκέπτονταν η μητέρα και η αδερφή του, αλλά αντί να ακούσει τη φωνή της, παθαίνει το πρώτο σοκ, καθώς πληροφορείται, πως η αρραβωνιαστικιά του είχε σκοτωθεί σε τροχαίο ατύχημα.

Με την πρώτη πτήση επιστρέφει στο Buenos Aires και εκεί τα πράγματα εξελίχθηκαν σε Γολγοθά για τον ίδιο, αφού πληροφορείται, πως στο ίδιο αυτοκίνητο με την αρραβωνιαστικιά του Maria, βρίσκονταν η μητέρα του, Kristina, και η μικρή αδερφή του, Barbara, οι οποίες είχαν καταλήξει επίσης... «Γνώριζα ότι επρόκειτο να επισκεφτούν το σπίτι της κοπέλας μου.

Εκείνη την ημέρα πήρα τηλέφωνο σπίτι της κατά τις 6 το απόγευμα.

Τότε ήταν που έμαθα τα νέα, αλλά μόνο για την κοπέλα μου.

Δεν ήξερα για τους υπόλοιπους.

Ένιωσα ότι πνιγόμουν και έσπασα τα πάντα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου». Έναν χρόνο αργότερα και στην επέτειο του θανάτου των τόσο αγαπημένων του προσώπων, αντιμετωπίζει στον τελικό του παναμερικανικού πρωταθλήματος τη Βραζιλία.

Εκεί οδηγεί τους "Gauchos" σε μεγάλη νίκη με 95-78 με τον ίδιο να "γράφει" 37 πόντους και 11 rebounds.

Οι μνήμες έδειχναν να γίνονται αποδεκτές, οι πληγές να κλείνουν, τα τραύματα να θεραπεύονται και η οργή να ημερεύει.

Το ίδιο βράδυ όμως, όταν γυρίζει στο ξενοδοχείο, πληροφορείται, ότι ο πατέρας του "έφυγε" από καρδιακή προσβολή.

Προς έκπληξη όλων, μία εβδομάδα αργότερα αποδέχτηκε την πρόσκληση του ομοσπονδιακού και ακολούθησε την Αργεντινή στην Ολυμπιάδα της Αθήνας, βρίσκοντας διέξοδο με το μπάσκετ και κατακτώντας με αυτή το χρυσό μετάλλιο.

Παρ' όλα αυτά, ο Herrmann ποτέ δεν θα ήταν και πάλι ο εαυτός του, αφού όπως ο ίδιος δήλωσε: «Για μένα το μπάσκετ είναι πια μια δουλειά και τίποτε παραπάνω.

Δεν βρίσκω καμία χαρά, είναι η δουλειά μου.

Και την εθνική ομάδα τη βλέπω έτσι, αλλά δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, θα έπρεπε να τη θεωρώ ένα ευχάριστο διάλειμμα.

Γι’ αυτό και σταματάω.

Θέλω να είμαι με την οικογένειά μου και τους ανθρώπους που αγαπάω». Αποσύρθηκε λοιπόν από την εθνική ομάδα της χώρας του το 2009, αλλά επέστρεψε για ένα τελευταίο τανγκό στο MundoBasket της Ισπανίας το 2014. Ο Herrmann παντρεύτηκε μερικά χρόνια μετά από όλη αυτή την τραγωδία την Elena, κόρη του γιατρού της Unicaja Malaga, με την οποία γνωρίστηκαν κατά τη θητεία του στην ομάδα της Ανδαλουσίας και με την οποία έχουν μια κόρη, στην οποία έδωσε το όνομα της μικρής του αδικοχαμένης αδερφής, Barbara και έναν γιο, στον οποίο έδωσε το όνομα του επίσης αδικοχαμένου πατέρα του, Leyton.

Σήμερα αυτός ο άλλοτε αέρινος SF/PF κλείνει τα 47 του χρόνια και του ευχόμαστε να σκάει από υγεία και να έχει ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο και κυρίως στην πληγωμένη του καρδιά... Happy B-Day, "Gladiator"! #Fundamentals

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους