Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αντάρτες και αντάρτισσες του ΔΣΕ Το σχέδιο «Λίμνες» Από την άλλη πλευρά, ο προσανατολισμός προς την ανοιχτή σύγκρουση επέβαλε την επεξεργασία σχεδίων που να δείχνουν το στρατηγικό στόχο.

Το σχέδιο «Λίμνες», που εγκρίθηκε από την 3η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ τον Σεπτέμβριο του 1947, συνιστούσε μια φιλόδοξη σύνθεση επί χάρτου, που έθετε ως αντικειμενικό σκοπό του ΔΣΕ την κατάληψη ουσιαστικά του μεγαλύτερου μέρους της Βόρειας Ελλάδας.

Η όλη σύλληψη προέκτεινε τις οδηγίες που αναφέρθηκαν προηγουμένως και οι οποίες είχαν δοθεί σε προγενέστερη περίοδο από τον Νίκο Ζαχαριάδη και τον Γ. Ιωαννίδη στον Μάρκο Βαφειάδη (Απρίλιος 1947). Πρωτεύουσα της «απελευθερωμένης» περιοχής θα ήταν η Θεσσαλονίκη.

Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός o στόχος κρινόταν απαραίτητος ο μετασχηματισμός του ΔΣΕ σε τακτικό στρατό δυνάμεως 50.000 - 60.000 μαχητών.

Αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του σκοπού κρίνονταν η αντιμετώπιση του ζητήματος των εφεδρειών και η εκμετάλλευση των μέχρι τότε επιτυχιών του ΔΣΕ στην ορεινή ενδοχώρα αλλά και η συνδρομή των ανατολικών χωρών και της ΕΣΣΔ.

Επρόκειτο περισσότερο για μια γενική σύλληψη, που έθετε τις βασικές προτεραιότητες της ακολουθητέας πολιτικής, χωρίς όμως να εξειδικεύονται οι τρόποι εφαρμογής της.

Το όλο σχέδιο οπωσδήποτε ήταν φιλόδοξο και προϋπέθετε επιτυχείς χειρισμούς Τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, τέτοιους που να εξουδετερώνουν τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της αντίπαλης πλευράς, που άρχισαν να γίνονται περισσότερα αισθητά μετά την αμερικανική παρέμβαση.

Σηματοδοτούσε επιπλέον και την απόλυτη ρήξη με το καθεστώς της πολιτικής νομιμότητας, εξέλιξη ουσιαστικά προδιαγεγραμμένη μετά τις εξελίξεις της προηγούμενης περιόδου.

Το όλο βάρος της προσπάθειας του ΚΚΕ θα έπεφτε πλέον στον ένοπλο αγώνα, με την απόφαση «να μεταφερθεί αποφασιστικά το κέντρο του βάρους όλης της κομματικής δουλειάς στον πολεμικο-επιχειρησιακό τομέα, για να ανυψώσει τον Δημοκρατικό Στρατό σε εκείνη τη δύναμη, που στο συντομότερο δυνατό διάστημα θα οδηγήσει στη δημιουργία της ελεύθερης Ελλάδας, βασικά σε όλες τις βόρειες περιοχές της χώρας». Την ίδια περίοδο ο ΔΣΕ αναπροσανατόλισε την κύρια δράση του στην Ήπειρο, περιοχή που όπως προαναφέρθηκε θεωρούνταν σχετικά ασφαλής λόγω της προγενέστερης παρουσίας του ΕΔΕΣ.

Πρώτος σταθμός στην εξέλιξη αυτή ήταν η μάχη του Μετσόβου, κατά την οποία τμήματα της πόλης καταλήφθηκαν για λίγες ημέρες.

Ταυτοχρόνως, ο προσωρινός έλεγχος από τον ΔΣΕ της ορεινής περιοχής πέριξ της κωμόπολης επέτρεψε την ασφαλή διέλευση προς βορρά αμάχων που συνόδευαν τους αντάρτες και ευνόησε την αποκατάσταση της επαφής ανάμεσα στα αντάρτικα τμήματα που δρούσαν κατά μήκος της Πίνδου.

Η κινητοποίηση δυνάμεων του Εθνικού Στρατού απέτρεψε την οριστική κατάληψη του Μετσόβου, όμως η προειδοποίηση ήταν πλέον σαφής. Πηγή κειμένου: ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ, 1946-1949 ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους