Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το ποίημα «Το Πρώτο Σκαλί» (1899) του Κ.Π. Καβάφη είναι ένας ύμνος στην αξία του ξεκινήματος και της προσπάθειας που το αφιερώνω σ'εκείνους που κάποιες φορές στην απελπισία τους υποτιμούν την προσπάθειά τους.

Ο νεαρός ποιητής Ευμένης παραπονιέται στον Θεόκριτο ότι σε δύο χρόνια έγραψε μόνο ένα ειδύλλιο. Ο Θεόκριτος τον αποστομώνει λέγοντάς του ότι από τη στιγμή που πάτησε το «πρώτο σκαλί» της τέχνης, ανήκει στους λίγους και εκλεκτούς, και έχει ήδη πετύχει κάτι σπουδαίο.

Το νόημα είναι ότι η κατάκτηση της κορυφής είναι δύσκολη, αλλά η υπέρβαση του πρώτου βήματος είναι αυτή που έχει τη μεγαλύτερη αξία και καθορίζει την πορεία και χρειάζεται επιμονή, υπομονή σθένος και επιμέλεια να ανέβεις το δεύτερο.

Το αυθεντικό κείμενο του ποιήματος, όπως το έγραψε ο Αλεξανδρινός ποιητής, είναι το εξής: Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης: «Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.

Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.

Αλλοίμονον, είν’ υψηλό το σκαλοπάτι, κ’ εις το πρώτο σκαλί που στέκομαι, ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.» Απήντησ' ο Θεόκριτος· «Αυτά τα λόγια είναι ανάρμοστα κ’ ύβρις στην τέχνη.

Στο πρώτο σκαλί σαν είσαι πρέπει να ντρέπεσαι και να λυπάσαι· αλλά να φθάσεις ως εδώ, είναι πάρα πολύ.

Αυτό το πρώτο σκαλί κιόλας πολύ σε πάει επάνω.

Για να πατήσεις το σκαλί αυτό πρέπει να είσαι πολίτης εις την πολιτείαν των ιδεών κι εκεί, για να σε γράψουν πολίτη, είναι δύσκολο και σπάνιο.

Στην αγορά της πολιτείας εκείνης βρίσκεις τους Σοφιστές· κανένας άλλος δεν σε γράφει. Είναι μια νίκη μεγάλη να πατήσεις το πρώτο σκαλί· και τούτο το πρώτο σκαλί, αξίζει περισσότερο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους