Τον Κωνσταντέλια δεν τον ξέρω προσωπικά. Απ' αυτό που βλέπω εξ' αποστάσεως, μου είναι πολύ συμπαθής. Με χαλάει ωστόσο όταν κάποιος δείχνει να υποτιμά την αντιληπτική μου ικανότητα, θέλω να πιστεύω...
Τον Κωνσταντέλια δεν τον ξέρω προσωπικά. Απ' αυτό που βλέπω εξ' αποστάσεως, μου είναι πολύ συμπαθής.
Με χαλάει ωστόσο όταν κάποιος δείχνει να υποτιμά την αντιληπτική μου ικανότητα, θέλω να πιστεύω ότι έχω τέτοια.
Στη χθεσινή δήλωση με την οποία γνωστοποίησε ότι «δεν θα είναι διαθέσιμος για τις επόμενες υποχρεώσεις της Εθνικής Ομάδας» χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι υπάρχει ήδη «ένα μικρό παιδί στο σπίτι και ένα δεύτερο να έρχεται σύντομα στην οικογένειά». Καλά όλα αυτά αλλά δεν παίζουν... μπουνιές με το αμέσως παρακάτω κομμάτι της δήλωσής του; «Παραμένω απόλυτα αφοσιωμένος στην εξέλιξή μου, στους αγωνιστικούς μου στόχους και στις υποχρεώσεις και φιλοδοξίες μου ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής», συμπλήρωσε.
Δηλαδή για τον παίκτη αποτελεί εμπόδιο η μάζωξη με την εθνική που γίνεται 4-5 φορές το χρόνο και όχι η καθημερινότητα με τον σύλλογο που ανήκει; Ή απλά αφού αποφάσισε να «κόψει» κάτι από τις υποχρεώσεις του έκοψε τα ψίχουλα (της εθνικής) αντί για το παντεσπάνι (του ΠΑΟΚ); Είναι προφανές λοιπόν (σε συνδυασμό με τη διαρροή που φέρεται να έκανε ο ατζέντης του μετά, ότι δεν σταματάει διά παντός από την Εθνική) ότι υπάρχει κάτι «πίσω» απ' αυτό.
Αρκετοί «χρεώνουν» στον κόουτς Γιοβάνοβιτς την αποχή του Κωνσταντέλια χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα και τον όντως σπαστό και μικρό χρόνο συμμετοχής του τελευταία.
Άλλοι (εδώ και καιρό) έλεγαν ότι δεν... ψήνεται ο παίκτης για την εθνική λόγω και θρησκείας.
Δεν έχω την πληροφορία για το πρώτο, ούτε για το δεύτερο.
Φαντάζομαι ωστόσο πως αν ίσχυε το δεύτερο, τότε δεν θα υπήρχε και πρεμούρα να τονιστεί ότι ΔΕΝ είναι μόνιμη η απόφαση για αποχή από την Εθνική.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ΠΡΕΠΕΙ στην Εθνική να βρίσκονται εκείνοι που ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ.
Εκείνοι που το θέλουν πραγματικά.
Εκείνοι που δεν το βλέπουν ως αγγαρεία.
Εκείνοι που δεν αισθάνονται πιο σημαντικοί από την ομάδα.
Αυτό το τελευταίο βεβαίως για μένα πρέπει να ισχύει και για τα κλαμπ, τις ομάδες.
Το εμείς είναι πάντα πάνω από το εγώ.
Ειδικά για τις εθνικές ωστόσο, πρέπει ο προπονητής να μην ψάχνει μόνο για τους καλύτερους αλλά ΚΥΡΙΩΣ για τους δοσμένους ψυχικά και σωματικά. Καλύτερα να πας σ' έναν πόλεμο με έναν πιστό στρατιώτη παρά με έναν ξενερωμένο λοχαγό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους