Για την ιστορία Σαν σήμερα, το 363 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Ιουλιανός «ο Αποστάτης» ή «Παραβάτης» πέθανε αφού χτυπήθηκε στο στήθος από ένα περσικό δόρυ κατά τη διάρκεια της μάχης της Σαμάρρας...
Για την ιστορία Σαν σήμερα, το 363 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Ιουλιανός «ο Αποστάτης» ή «Παραβάτης» πέθανε αφού χτυπήθηκε στο στήθος από ένα περσικό δόρυ κατά τη διάρκεια της μάχης της Σαμάρρας, τερματίζοντας μια διετή βασιλεία.
Γιατί όμως να θυμηθούμε έναν αυτοκράτορα που βασίλεψε μόνο δύο χρόνια πριν 17 αιώνες; Κυρίως γιατί έκοψε τα επιδόματα προς την εκκλησία και αμφισβήτησε την παλαιά διαθήκη και ειδικά τη Γένεση και το προπατορικό αμάρτημα.
Ο ανατολικορωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός εξέδωσε το περιβόητο «Κατὰ Γαλιλαίων», τον όρο που προτιμούσε να χρησιμοποιεί για τους Χριστιανούς, αφού εγκατέλειψε κρυφά την χριστιανική πίστη του πιο διάσημου θείου του, σφάχτη, και δολοφόνου, αυτοκράτορα Κωνσταντίνου που έστησε τη μπίζνα.
Το έγγραφο όπως ήταν φυσικό προκάλεσε την οργή του Πατριάρχη Κύριλλου Αλεξανδρείας και του υπόλοιπου παπαδαριού που αρχισαν να παίρνουν εξουσίες στη νεοσύστατη αυτοκρατορική θρησκεία.
Οι απαντήσεις αυτών των πρωτοβυζαντινών τράγων προς τον Ιουλιανό έκαναν ιστορικό κακό σε έναν αυτοκράτορα που η κατά τα άλλα ασήμαντη βασιλεία του θα τον είχε αφήσει ξεχασμένο.
Για αυτό άλλωστε διδάσκεται και στα σχολεία.
Προς παραδειγματισμό.
Το έγγραφο, το οποίο αργότερα αναθεματίστηκε και έχει βολικά χαθεί, επιβιώνει μόνο μέσω των επικριτών του.
Αν και ο Ιουλιανός δεν δίωξε ποτέ τους Χριστιανούς, τερμάτισε τις επιδοτήσεις προς την Εκκλησία και αποκατέστησε τα παγανιστικά τελετουργικά.
Το ενδιαφέρον του Ιουλιανού για την ανακατασκευή του εβραϊκού ναού στην Ιερουσαλήμ επίσης ενόχλησε πολλούς σύγχρονούς του. Ο Ιουλιανός έβλεπε τον Τριαδικό θεό ως μια μορφή πολυθεϊσμού και αντιφατική με τον μονοθεϊσμό.
Κατηγορεί τους Γαλιλαίους ότι εγκατέλειψαν άλλες εβραϊκές παραδόσεις.
Περιγράφει τους Χριστιανούς ως αποστάτες Εβραίους και τον Ιουδαϊσμό ως κατώτερο από την Πλατωνική φιλοσοφία. Ο Ιουλιανός γελοιοποιούσε την ιστορία της δημιουργίας στη Γένεση (και καλά έκανε), υποστηρίζοντας ότι ένας αληθινός Θεός θα είχε δημιουργήσει την ύλη αντί να την διαχωρίσει απλώς και επέμενε ότι άλλοι θεοί πρέπει να είχαν βοηθήσει στη δημιουργία.
Επιπλέον, ένας αληθινός Θεός δεν θα είχε θυμώσει όταν ο άνθρωπος επιδίωξε την αθανασία τρώγοντας από το δέντρο της ζωής. Ο Ιουλιανός κατηγορεί τον εβραϊκό Θεό ότι επέλεξε τους Εβραίους έναντι των άλλων και υποστηρίζει ότι αυτό σήμαινε πως η κυριαρχία Του δεν επεκτεινόταν πέρα από αυτούς.
Γιατί θα ήταν ικανοποιημένος ο ένας Θεός να περιοριστεί στη φροντίδα μιας μικρής φυλής στην Παλαιστίνη ενώ άφηνε όλες τις άλλες φυλές να λατρεύουν ψεύτικους θεούς για χιλιάδες χρόνια; Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Νίκησες, Γαλιλαίε;»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους