Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ μια «τύχη» Στον Αδη τρεις και κάθονται μανάδες πικραμένες, δυο με κρουσμένα σωθικά, σαν Κοντομαριούσες μ’ εφτά παιδιά στο θάνατο (παραγγελιά του Τρέμπες) κι η τρίτη με ξανθά μαλλιά – η κόμησσα φον Μπλίχερ.

Άλλες ψυχές εκεί κοντά, ο πρίγκιπας του Βάλστατ που ’χε του Μότσαρτ τ’ όνομα κι ο Χανς ο αυτάδελφός του, δεν πέσαν απ’ τον ουρανό τη γη για να ποτίσουν παρά για να θεριέψουνε του Γ Ράιχ τη δόξα.

Μαζί μ’ αυτούς κι ο Λέμπερεχτ, της μάνας του καμάρι που ’ναι χαμένος σε χασιά, τση Κρήτης τα φαράγγια κι ουδένας είδε τ’ άβατο της ξέβαφης ζωής του.

Σαν είπανε στην κόμησσα επίσημα η Λουφτβάφε για τον τρανό ξολοθρεμό και των τριών παιδιών της γκρεμίστηκαν οι πύργοι της, πέσανε τα μαλλιά της, χρυσή ροδιά ξεράθηκε, ταράχτηκε η μιλιά της.

Μόνη αμυδρή μικρή χαρά, μαζί και περηφάνια που ο Χανς, παρότι πιο μικρός, στα δεκαφτά του χρόνια, καβάλα σ’ άλογο έτρεχε –κι ήλιος εφτά κοντάρια– νερό στα χείλια κι άρματα να πρόφταινε στον Βόλφγκανγκ.

Κάποιοι του τόπου χωρικοί ως σήμερα θωρούνε μέσα στα σπάρτα κάποτε τον Χανς σαν Άι-Γιώργη και να καλπάζει σ’ άλογο, ας ειν’ κι επιταγμένο.

Αυτά είναι δώρα της καρδιάς για μάνα πικραμένη.

Γυρνά στη Δασκαλάκαινα και μ’ αρχοντιά της κρένει: «Για σε, καλή, τα τέσσερα παιδιά σου θα τα κάνω δυο κόμητες, δυο πρίγκιπες κι ακόμα παραπάνω.

Και συ των Βαλαβάνηδων η ζυμωμένη λύπες, εδώ τελειώνουν τα βουνά – σε βρήκα και με βρήκες. Στον Άδη μέσα κατοικούν τα βάσανα του κόσμου· πάρε από μένα τη χαρά και συ τη λύπη δος μου Κυριάκος Χαραλαμπιδης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους