Το νόμιμο λόμπινγκ επιρροής και τα εμβάσματα σε πολιτικούς ! #Φυλακη ολοι και #δημευσις περιουσιων ! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Η νέα υπόθεση “διαφθοράς” στην Ευρωπαϊκή Ένωση με πρωταγωνιστή...
Το νόμιμο λόμπινγκ επιρροής και τα εμβάσματα σε πολιτικούς ! #Φυλακη ολοι και #δημευσις περιουσιων !
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Η νέα υπόθεση “διαφθοράς” στην Ευρωπαϊκή Ένωση με πρωταγωνιστή τον πρώην Επίτροπο #ΛΑΘΡΟΜετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας Δημήτρη Αβραμόπουλο στα “απόνερα” του σκανδάλου Qatargate, αναδεικνύει ένα από τα ανομολόγητα αμαρτήματα της ηγεσίας της Ευρώπης.
Τη “νόμιμη” δράση των εκατοντάδων εταιρικών λόμπινγκ που εδρεύουν στις Βρυξέλλες, κατέχουν με τους εκπροσώπους τους εξέχουσες θέσεις στις νομοθετικές συζητήσεις, ασκούν κανονικά και με το νόμο, πίεση στους Ευρωβουλευτές για να επηρεάσουν τις αποφάσεις τους.
Το ένταλμα σύλληψης του Δημήτρη Αβραμόπουλου βεβαίως εκδόθηκε για τη δράση του δύο χρόνια μετά τη θητεία του ως Επίτροπος, για αμοιβόμενες υπηρεσίες (5.000 μηνίαιως) στη ΜΚΟ “Fight Impunity” του Αντόνιο Παντσέρι.
H εν λόγω οργάνωση, σύμφωνα με τις έρευνες για το σκάνδαλο του Qatargate στο οποίο ενεπλάκη και η Εύα Καϊλή, δεν εντάχθηκε ποτέ στο Μητρώο διαφάνειας και λειτουργούσε ως “αγωγός δωροδοκιών για να προωθήσει τις ατζέντες του Μαρόκο, του Κατάρ και της Μαυριτανίας”. Στο εν λόγω Μητρώο δηλώνουν οι ίδιες οι εταιρείες τις δαπάνες τους για την “πίεση που ασκούν” σε Ευρωβουλευτές.
Αύξηση δαπάνης λόμπινγκ 40% σε έξι χρόνια! Είναι η μοναδική εταιρεία που ασκεί λόμπινγκ υπό τον μανδύα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η “Fight Impunity” του πρώην Ευρωβουλευτή Αντόνιο Παντσέρι; Μέσα στον κυκεώνα των Βρυξελλών όπου οι υπάλληλοι των εκατοντάδων εταιρειών “πίεσης” είναι περισσότεροι από τους υπαλλήλους του Ευρωκοινοβουλίου, η έρευνα για υποθέσεις διαφθοράς μάλλον είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
Πιο συνηθισμένο μάλλον είναι το φαινόμενο να γίνονται υπουργοί στις χώρες τους τα στελέχη στην Κομισιόν, παρά να βρεθούν σε έρευνα διαφθοράς Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ερευνάται για ποσό ύψους 75.000 ευρώ.
Τα ποσά που δαπάνησαν οι “νόμιμες” εταιρείες λόμπινγκ εταιρικών συμφερόντων δηλώθηκαν το 2026 σε 381,75 εκατομμυρίων ευρώ! Σε σχέση με το 2025 η αύξηση ανέρχεται σε 13%, σε σχέση με το 2020 η αύξηση αγγίζει το 40%. Το στοιχείο περιλαμβάνεται στην ετήσια Έκθεση του Παρατηρητηρίου Εταιρικής Ευρώπης (CEO). Μια ομάδα έρευνας και εκστρατειών που “εργάζεται για να αποκαλύψει και να αμφισβητήσει την προνομιακή πρόσβαση και επιρροή που απολαμβάνουν οι εταιρείες και οι ομάδες συμφερόντων τους στη χάραξη πολιτικής της ΕΕ.”. Το τελευταίο διάστημα η δράση της είναι πλούσια καθώς έχει αποκαλύψει τις θεσμικές μετατοπίσεις της ηγεσίας στην Ε.Ε υπό την προεδρία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προκειμένου να αρθούν πολλές προστατευτικές διατάξεις του “δημοσίου ευρωπαϊκού συμφέροντος” υπέρ των μεγάλων εταιρικών συμφερόντων. Το CEO παρατηρεί ότι η αύξηση της δαπάνης λόμπινγκ “δεν είναι τυχαία αλλά συμπίπτει με μια περίοδο κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υιοθετήσει ως κεντρικό πολιτικό στόχο την «ανταγωνιστικότητα», την «απλούστευση» και τη μείωση των κανονιστικών βαρών για τις επιχειρήσεις”. Έτσι οι μεγάλες εταιρείες και οι ενώσεις τους μέσω του λόμπινγκ έχουν τη δυνατότητα να προωθήσουν εκτεταμένες απορρυθμίσεις σε τομείς όπως: η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, η ενέργεια, τα χημικά προϊόντα, τα φυτοφάρμακα,,η περιβαλλοντική νομοθεσία και η εταιρική λογοδοσία. Η Έκθεση “The EU Corporate Lobby League 2026” Στην ετήσια Έκθεση “The EU Corporate Lobby League 2026” ερευνήθηκαν και καταγράφηκαν συνολικά 162 εταιρείες και επιχειρηματικές οργανώσεις με τις υψηλότερες δαπάνες λόμπινγκ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι μεγαλύτεροι λομπίστες σε δαπάνες για την άσκηση επιρροής στους Ευρωβουλευτές ανήκουν, σύμφωνα με την κατάταξη του CEO, σε: μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, χημικές βιομηχανίες, χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, ενεργειακούς κολοσσούς, μεγάλες διατομεακές επιχειρηματικές ενώσεις Ανάμεσα στις σημαντικότερες εταιρείες που πληρώνουν για λόμπινγκ βρίσκονται οι: CEFIC (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Χημικής Βιομηχανίας), Meta, BusinessEurope, Google, Microsoft, Shell, FuelsEurope, Bayer, BASF, AFME (Association for Financial Markets in Europe). Στην έκθεση επισημαίνεται ότι “η πραγματική επιρροή αυτών των φορέων πιθανόν να είναι ακόμη μεγαλύτερη από αυτήν που προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία, καθώς οι δηλώσεις στο Μητρώο Διαφάνειας βασίζονται σε υπεύθυνες δηλώσεις των ιδίων των εταιρειών.
Οι βασικοί στόχοι των επιχειρηματικών λόμπινγκ για τον οποίο δαπανούν τόσα εκατομμύρια ευρώ είναι: Η “Απορρύθμιση”, δηλαδή η μείωση ή κατάργηση κανόνων που θεωρούνται εμπόδιο στην επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η “Μείωση υποχρέωσής του για αναφορές”, δηλαδή να μη δημοσιοποιούν στοιχεία που αφορούν σε περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ανθρώπινα δικαιώματα, βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και επιτάχυνση αδειοδοτήσεων Η ταχύτερη έγκριση βιομηχανικών, ενεργειακών και εξορυκτικών έργων με λιγότερους ελέγχους. Η Χαλάρωση περιβαλλοντικών κανόνων, δηλαδή η αναθεώρηση ή και αναστολή νομοθεσίας που αφορά στις εκπομπές αερίων, τα φυτοφάρμακα, τα τοξικά χημικά, την προστασία της βιοποικιλότητας.
Ο περιορισμός της ψηφιακής ρύθμισης, δηλαδή η αποδυνάμωση νομοθεσιών που περιορίζουν την ισχύ των ψηφιακών πλατφορμών και προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα.
Στα βασικά συμπεράσματα της έρευνας διαβάζουμε με ανησυχία ότι η “η σημερινή ευρωπαϊκή πολιτική ατζέντα παρέχει εξαιρετικά ευνοϊκό περιβάλλον για τις μεγάλες εταιρείες και τις οργανώσεις λόμπινγκ τους”. Όπως επισημαίνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει μετατοπίσει το κέντρο βάρους της από την προστασία του περιβάλλοντος, την προστασία των καταναλωτών, τα κοινωνικά δικαιώματα και τα ψηφιακά δικαιώματα, προς μια “πολιτική που δίνει προτεραιότητα στην ανταγωνιστικότητα και στην ελάφρυνση των επιχειρηματικών υποχρεώσεων”. Σε αυτό το πλαίσιο υποθέσεις όπως της Εύας Καϊλή πριν μερικά χρόνια και του Δημήτρη Αβραμόπουλου τώρα, σε σχέση με το σκάνδαλο του Qatargate, μάλλον είναι το σύμπτωμα στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμικών της οργάνων και όχι η ίδια η ασθένεια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους