«Ο,ΤΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΕΙΣΑΙ!» του Μιχαήλ Ν. Ζαχαρή Στη λαϊκή αντίληψη, υπάρχει εδώ και δεκαετίες η φράση: «Αριστεροί με δεξιές τσέπες». Μια φράση που, όπως φαίνεται, γεννήθηκε για να ξεσκεπάσει την...

Πλήρες Κείμενο:

«Ο,ΤΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΕΙΣΑΙ!» του Μιχαήλ Ν. Ζαχαρή Στη λαϊκή αντίληψη, υπάρχει εδώ και δεκαετίες η φράση: «Αριστεροί με δεξιές τσέπες». Μια φράση που, όπως φαίνεται, γεννήθηκε για να ξεσκεπάσει την υποκρισία όσων ασπάζονται δήθεν αριστερές, μαρξιστικές ή σοσιαλιστικές ιδέες, υπέρ των φτωχών, των αδυνάτων, της ισότητας, της παγκόσμιας ειρήνης και κατά της πλουτοκρατίας, του καπιταλισμού, του κεφαλαίου κτλ.. Για πολλά χρόνια και ιδιαιτέρως τώρα, βλέπουμε όλο και περισσότερο να εμφανίζεται και το αντίθετο! «Δεξιοί με αριστερές τσέπες», δηλαδή.

Εκεί, γεννιέται, μέσα από αυτόν τον παραλογισμό, ένα απλό, αλλά ταυτοχρόνως ουσιαστικό ερώτημα.

Έχει τελικά σημασία το πώς αυτοπροσδιορίζεται κάποιος ή το πώς ζει και δρα στην καθημερινότητά του; Ο άνθρωπος, συχνά, κολλάει πάνω του μια ταμπέλα και θεωρεί πως έτσι ξεμπερδεύει από την ευθύνη, κοροϊδεύοντας πρωτίστως τον εαυτό του και μετέπειτα τους υπόλοιπους, που τον πλαισιώνουν και τον ακολουθούν.

Ρωτώ, λοιπόν, το εξής: Η ταμπέλα κάνει τον άνθρωπο αυτό που είναι, ή ο άνθρωπος την ταμπέλα; Ο τρόπος ζωής του δεν τον κάνει; Σε πόσα και πόσα επαγγέλματα, δεν βλέπουμε αυτήν την ανελέητη ψευτιά και υποκρισία; «Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις», όπως έλεγε και ο Τσαρούχης! Αν το έλεγε αυτός... Εν πάση περιπτώσει! Στον καλλιτεχνικό χώρο, που ανήκω εγώ, στον Καραγκιοζοχώρο, καθότι είναι μικρός, φαίνονται όλα σχετικά εύκολα, χωρίς προσχήματα.

Χρειάζεται απλά να κοιτάς καθαρά, να είσαι παρατηρητικός και να μην αφήσεις τους διάφορους συναισθηματισμούς να σε διαβάλουν, ώστε να δεις την αλήθεια! Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά αγωνίζονται/εργάζονται σκληρά και ζουν με δυσκολία... Το γνωρίζω! Συνομιλώ μαζί τους.

Συμπάσχω και εγώ, καθότι ζω δύσκολα και προσπαθώ να βοηθάω, όσο μπορώ.

Εδώ, όμως, δεν χωράνε «οι διαφορές και οι ανταγωνισμοί του επαγγέλματος», που λένε.

Υπάρχουν αχρείοι, που τα «κονομάνε χοντρά», στην κυριολεξία, ξεπουλώντας ξεκάθαρα μόνο... Και ξαναλέω ΜΟΝΟ τον εαυτό τους, ενώ «δοξάζονται» από τα «καραγκιοζόπαιδα», με τους χαρακτηρισμούς: «ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ», «ΜΕΓΑΛΟΙ», «ΔΑΣΚΑΛΟΙ», «ΜΑΣΤΟΡΕΣ» κτλ.. Από το πολύ «εφέ», χάσανε ουσιαστικά και το λίγο μυαλό, που τους έμεινε... Είναι τόσο «ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ», που ο πλανήτης πια δεν τους χωράει και πρέπει να κάνουμε ειδική επέκταση, για να χωρέσει η αφεντιά τους! Από μικρό παιδί, αναρωτιέμαι, και ομολογώ πως συνεχίζω ακόμα να αναρωτιέμαι: Τι σχέση έχουν αυτοί με τον ξυπόλητο Καραγκιόζη; Τον αισθάνονται; Τον νιώθουν; Τον πονάνε; Ξέρουν τι σημαίνει να κινδυνεύεις να χάσεις το σπίτι σου; Ξέρουν τι θα πει να μην έχεις χρήματα να πληρώσεις το ρεύμα σου; Ξέρουν πώς είναι να χρωστάς; Έχουν μπερδευτεί! Το Θέατρο Σκιών είναι ένα είδος θεάτρου! Σε αυτό το είδος θεάτρου, παίζουν πολλοί και ποικίλοι χαρακτήρες: Πλούσιοι και φτωχοί, καλοί και κακοί, ήρωες και προδότες, τίμιοι και απατεώνες κτλ.. Ο Καραγκιόζης δεν είναι απλώς ένας ρόλος... Είναι μια στάση ζωής! Είμαστε όλοι εμείς! Είναι ο άνθρωπος, που παλεύει, καθημερινά, μέσα στην αδικία και την εκμετάλλευση, προκειμένου να επιβιώσει! Αν αυτός ο χαρακτήρας δεν σε εκφράζει, τότε τι ακριβώς εκπροσωπείς; Πως τον πιάνεις στα χέρια σου; Στην πράξη, φαίνεται πως μια χαρά, τους αρέσει ο καπιταλισμός, που γεννά τη φτώχεια, τη δυστυχία και την καταστροφή! Ας λένε το αντίθετο κάποιοι.

Οι άλλοι το λένε και ευθέως, χωρίς ντροπή! Το χρήμα να ’ναι καλά και να μας βαστά, δηλαδή! Η ψευτιά συνεχίζεται! Ας προσέξουμε, λοιπόν, καλύτερα το ποιους έχουμε γύρω μας και σε ποιους δίνουμε αξία.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή! Ποιους υπηρετούν και γιατί; Μην δεχόμαστε να παίζουν άλλο με τη νοημοσύνη μας.

Και επιτέλους... Βρισκόμαστε στην Ελλάδα του 21ου αιώνα! Ας ξεπεράσουμε την «κουλτούρα» του: «Ό,τι δηλώσεις είσαι» και να απαιτούμε αυτό που «είσαι», να το αποδεικνύεις!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους