Το Φεστιβάλ των Σκαλοπατιών Μια ιστορία που ξεκίνησε από μια σκέψη... Το 2018, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ο Δήμος Σητείας αποφάσισε να κηρύξει τη χρονιά ως Έτος...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σκέψη ήταν απλή.

Πώς γίνεται στην πόλη που γέννησε και ανέθρεψε τον μεγάλο ποιητή να μην υπάρχει ούτε ένας δρόμος με το όνομα της Αρετούσας, του Ερωτόκριτου ή κάποιου από τους ήρωες του σπουδαιότερου έργου της κρητικής λογοτεχνίας; Έτσι ξεκινήσαμε να ψάχνουμε.

Γυρίσαμε τους δρόμους της πόλης.

Ψάξαμε γειτονιές, σοκάκια, αδιέξοδα.

Αναζητήσαμε έναν δρόμο χωρίς όνομα για να μπορέσουμε να του δώσουμε το όνομα κάποιου από τους αγαπημένους ήρωες του Ερωτόκριτου.

Δεν βρήκαμε κανέναν.

Και τότε, χωρίς να το γνωρίζουμε ακόμη, ο Κορνάρος φαίνεται πως είχε ήδη βάλει το χεράκι του.

Μας οδήγησε αλλού.

Στα σκαλοπάτια.

Στα παλιά, ιστορικά σκαλοπάτια της Σητείας.

Έτσι γεννήθηκε η ιδέα να ονοματίσουμε δέκα από τις πιο χαρακτηριστικές σκάλες της παλιάς πόλης με τα ονόματα των ηρώων του Ερωτόκριτου.

Και μόνο πολύ αργότερα καταλάβαμε τι ακριβώς είχε συμβεί.

Όταν είδαμε πώς τα σκαλοπάτια αυτά σμίγουν μεταξύ τους.

Πώς διασταυρώνονται.

Πώς συναντιούνται.

Ακριβώς όπως οι ζωές των ηρώων του ποιήματος.

Όλα ξεκινούν από τον ίδιο τον δημιουργό τους.

Από την οδό Βιτσέντζου Κορνάρου.

Από εκεί αρχίζει το «Παλάτι», όπως αγαπά να το αποκαλεί η Σητεία.

Και τα πρώτα σκαλοπάτια που συναντάμε είναι τα σκαλοπάτια του Ερωτόκριτου.

Από τα πιο όμορφα σκαλοπάτια της πόλης.

Ανοιχτά με θέα τα όνειρα του ερωτόκριτου και τη θάλασσα τη δική μας, δυνατά, όμορφα.

Με μια γοητεία και παράλληλα μια ατόφια αλήθεια που μόνο ένας άνθρωπος σαν τον Ερωτόκριτο μπορεί να έχει.

Δίπλα του, όπως πάντα, βρίσκεται ο καρδιακός του φίλος. Ο Πολύδωρος.

Παίρνει θέση στα αμέσως επόμενα σκαλοπάτια.

Νέα, όμορφα, καλοφτιαγμένα και δυνατά, δίπλα στο όμορφο εκείνο κτίριο της εκκλησίας, σαν να στέκονται ακόμη εκεί για να φροντίζουν και να προστατεύουν τον καρδιακό τους φίλο.

Αμέσως μετά συναντάμε τον πατέρα του Ερωτόκριτου.

Τα σκαλοπάτια του Πεζόστρατου. Στον Πεζόστρατο δώσαμε τα πιο παλιά σκαλοπάτια της πόλης.

Εκείνα που κουβαλούν τη μεγαλύτερη σοφία αλλά και τη μεγαλύτερη ταπεινότητα.

Όχι μόνο γιατί ήταν ο πατέρας του Ερωτόκριτου.

Αλλά γιατί ήταν ο μπιστικός φίλος του Βασιλιά Ηράκλη, του πατέρα της Αρετούσας.

Ο άνθρωπος που ο βασιλιάς εμπιστευόταν περισσότερο από κάθε άλλον.

Εκείνος που στεκόταν πάντα δίπλα του, στις δύσκολες αποφάσεις, στις αγωνίες και στις χαρές του, σαν αδερφός του.

Έτσι κι αυτά τα σκαλοπάτια στέκουν εκεί. Ήσυχα. Σοφά.

Να προσέχουν ακόμη τα δύο νέα αγόρια, τον Ερωτόκριτο και τον Πολύδωρο και να βρίσκονται πάντα δίπλα στο Παλάτι, όπως ακριβώς κι ο ίδιος ο Πεζόστρατος έμεινε σε όλη του τη ζωή αφοσιωμένος στον αγαπημένο του βασιλιά.

Και ακριβώς δίπλα τους ξεκινούν τα σκαλοπάτια που σηματοδοτούν την επίσημη είσοδο στο Παλάτι.

Τα σκαλοπάτια της Αρετούσας. Πανέμορφα. Γοητευτικά.

Γεμάτα μυρωδιές από λουλούδια και μπαλκόνια άλλων εποχών.

Κι όμως...Αρκετά μακριά από τον Ερωτόκριτο.

Γιατί, όπως ακόμη και σήμερα μας τραγουδά ο Βιτσέντζος Κορνάρος: «Μακρά 'ταν ο Ρωτόκριτος από την Αρετούσα, τα μάτια που 'χε στην καρδιάν πάντα την εκοιτούσαν.» Ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια της Αρετούσας συναντάμε τα σκαλοπάτια της Αρτέμης.

Της μητέρας της.

Και όσο προχωράμε, τα σκαλοπάτια της Αρετούσας διασταυρώνονται με τα σκαλοπάτια ποιας άλλης; Μα φυσικά της Νένας της. Της Φροσύνης.

Της γυναίκας που στάθηκε πλιότερο κι από μάνα δίπλα της.

Που τη φρόντιζε και την προστάτευε πάντα.

Παλιά σκαλοπάτια. Δύσκολα.Απότομα.

Όπως και η ζωή της Φροσύνης θέλοντας να προστατεύσει την Αρετούσα.

Επιστρέφοντας στα σκαλοπάτια της Αρτέμης συναντάμε τα πιο δυνατά, εντυπωσιακά και πλούσια σκαλοπάτια του Παλατιού.

Τα σκαλοπάτια του Βασιλιά Ηράκλη.

Του σκληρού βασιλιά και πατέρα της Αρετούσας.

Εκείνου του ανθρώπου που δεν μπόρεσε ποτέ να δεχτεί τον έρωτα των δύο παιδιών και τους οδήγησε σε τόσες δοκιμασίες.

Και εκείνο το μικρό άνοιγμα, σαν μικρό θεατράκι που συναντάμε στη μέση της διαδρομής, μας θυμίζει πάντα τη σκηνή της κονταρομαχίας.

Εκείνης της κονταρομαχίας που ο βασιλιάς διέταξε όταν άρχισε να υποψιάζεται ότι η κόρη του ήταν ερωτευμένη.

Και τώρα ήρθε η ώρα να συναντήσουμε τους κονταρομάχους μας.

Ακριβώς απέναντι από την Καζάρμα βρίσκονται εκείνα τα πανέμορφα σκαλοπάτια που αντικρίζουν κάθε μέρα το φρούριο.

Σε αυτά δώσαμε το όνομα του Χαρίδημου. Του Κρητικού κονταρομάχου.

Εκείνου του βασιλιά με την τόσο πικρή και πονεμένη ιστορία.

Άλλος ένας μεγάλος έρωτας.

Ένας δυνατός έρωτας που δεν κατάφερε να έχει όμορφο τέλος.

Και πάντα αναρωτιέμαι... Άραγε όταν ο ποιητής έγραφε την ιστορία του Χαρίδημου, είχε καθορίσει το τέλος που θα είχε ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα; Λίγο παρακάτω συναντάμε τα νέα και όμορφα σκαλοπάτια του Κυπρίδημου.

Του πριγκιπόπουλου από την Κύπρο.

Σκαλοπάτια που, αν μπορούσαν να μιλήσουν, θα μιλούσαν με την έπαρση της νιότης και με τη βεβαιότητα πως ο έρωτας δεν θα μπορούσε ποτέ να τα νικήσει.

Πως εκείνα θα νικούσαν τον έρωτα.

Και τέλος, ο Νικοστράτης.

Ο άρχοντας της Μακεδονιάς.

Πολεμιστής τρανός.

Άντρας δυνατός και τίμιος, όπως από ό,τι φαίνεται φάνταζε πάντα η Μακεδονία στα μάτια του ποιητή μας.

Υπήρχαν βέβαια και άλλοι κονταρομάχοι, ιδιαίτεροι, μοναδικοί.

Ομως κάποιο λόγο φαντάζομαι θα είχε ο ποιητής και μας έβαλε να διαλέξουμε αυτούς τους τρεις. Κρήτη, Κύπρο, Μακεδονία.

Ποιος ξέρει... Και κάπως έτσι, έχοντας συναντήσει και τους δέκα ήρωες, κατεβαίνουμε ξανά τα σκαλοπάτια για να βρούμε τη σημερινή Σητεία, με τη σκέψη ότι όλοι αυτοί οι ήρωες εξακολουθούν να περπατούν δίπλα μας.

Ότι βρίσκονται ακόμη στις γωνιές της πόλης.

Ότι μας παρακολουθούν σιωπηλά.

Ότι συναντιούνται κάθε μέρα πάνω στα ίδια σκαλοπάτια.

Ότι συνεχίζουν να αφηγούνται την ιστορία τους σε όσους έχουν τη διάθεση να ακούσουν.

Και πάνω απ' όλους, ο Κορνάρος.

Να μας ανοίγει δρόμους.

Να μας καθοδηγεί.

Να μας εμπνέει... Γιατί τελικά... Τι είμαστε όλοι εμείς, αν όχι η ιστορία που συνεχίζεται; 1 • 2 • 3 • 4 Αυγούστου Το Φεστιβάλ των Σκαλοπατιών Εκεί όπου τα σκαλοπάτια αφηγούνται ακόμα, την ιστορία της πόλης...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους