Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα όρνια τρώνε την πατρίδα και εμείς μετράμε ΔΗΘΕΝ αποχωρήσεις Έχει άλλωστε σημασία ότι, η σελίδα έπεσε λόγω όγκου εγγραφών? έχει σημασία που έρχονται άνθρωποι και οι πρώτες τους φράσεις είναι, "Θέλω απλά να βοηθήσω, δε ξέρω πως? δεν έχω ασχοληθεί? Πρώτη φορά πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει κάτι, πρώτη φορά ασχολούμαι". Καμιά σημασία οι ανάγκες και τα προβλήματα των απλών ανθρώπων, καμιά σημασία για αυτούς που αρκούνταν σε μια απλή οικογενειακή ζωή με αξιοπρέπεια.

Μέγιστη σημασία σε πιο bungalow για το καλοκαίρι και σαλέ για το χείμωνα, θα είναι ο καταλληλότερος Την ώρα που η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με κρίσεις εμπιστοσύνης στους θεσμούς, με ακρίβεια, διαφθορά και μια διαρκή απαξίωση της πολιτικής ζωής, ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης αναλώνεται στο ποιος αποχώρησε από ένα κίνημα που μετρά μόλις λίγες εβδομάδες ζωής.

Αλήθεια, αυτή είναι η ουσία; Έφυγαν κάποια προβεβλημένα στελέχη. Και; Ένα λαϊκό κίνημα δεν είναι τα ονόματα που εμφανίζονται στις κάμερες.

Είναι οι εκατοντάδες και οι χιλιάδες απλοί άνθρωποι που, μετά τη δουλειά τους, αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους χωρίς αμοιβή, χωρίς προσωπικό όφελος και χωρίς κομματικούς μηχανισμούς, επειδή πιστεύουν ότι η χώρα μπορεί να αλλάξει.

Για κάθε πρόσωπο που αποχωρεί, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που συνεχίζουν να εργάζονται αθόρυβα.

Αυτοί δεν γίνονται πρωτοσέλιδα.

Δεν προσφέρουν ίντριγκα.

Δεν πουλάνε κουτσομπολιό.

Προσφέρουν όμως κάτι πολύ σημαντικότερο: συμμετοχή.

Η πολιτική δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν τηλεοπτικό ριάλιτι.

Δεν είναι δυνατόν να αφιερώνουμε ατελείωτες ώρες στο ποιος διαφώνησε, ποιος έφυγε ή ποιος κράτησε ποια θέση, ενώ την ίδια στιγμή η κοινωνία αντιμετωπίζει προβλήματα που επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους.

Έχει μεγαλύτερη σημασία η αποχώρηση ενός στελέχους από ένα νέο κίνημα ή οι διαχρονικές ευθύνες του πολιτικού συστήματος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα; Έχει μεγαλύτερη σημασία να αναλύουμε αν η Μαρία Καρυστιανού εμφανίστηκε με ένα συγκεκριμένο αυτοκίνητο ή να συζητάμε για τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η εξουσία και τις περιουσίες όσων κυβέρνησαν επί δεκαετίες; Αυτή η επιλεκτική ευαισθησία γεννά εύλογα ερωτήματα. Το Κίνημα ΕΛΠΙΔΑ δεν έχει ακόμη αποκτήσει ολοκληρωμένη οργανωτική δομή.

Είναι ένα εγχείρημα που βρίσκεται στα πρώτα του βήματα.

Είναι αναμενόμενο να υπάρξουν διαφωνίες, αποχωρήσεις, λάθη και διορθώσεις.

Έτσι εξελίσσεται κάθε νέο πολιτικό εγχείρημα.

Η αυστηρή κριτική είναι θεμιτή.

Όμως όταν η δημόσια συζήτηση εξαντλείται αποκλειστικά στις εσωτερικές εξελίξεις ενός νέου κινήματος, ενώ παραμερίζονται τα μεγάλα ζητήματα της χώρας, τότε δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι επιδιώκουν περισσότερο την απαξίωση παρά τον ουσιαστικό διάλογο.

Ας μη γελιόμαστε.

Όσοι επί χρόνια στήριξαν ή ανέχθηκαν ένα πολιτικό σύστημα που, κατά την άποψή τους, οδήγησε τη χώρα σε σοβαρές κρίσεις, εμφανίζονται σήμερα υπερβολικά αυστηροί απέναντι σε ένα κίνημα που δεν έχει καν προλάβει να δοκιμαστεί στην πράξη.

Η αυστηρότητα αυτή θα είχε μεγαλύτερη αξία αν εφαρμοζόταν με το ίδιο μέτρο προς όλους.

Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλους "ειδικούς" της αποδόμησης.

Χρειάζονται ανθρώπους που θα συμμετέχουν, θα προτείνουν, θα διορθώνουν και θα χτίζουν.

Οι αποχωρήσεις δεν καθορίζουν την επιτυχία ή την αποτυχία ενός λαϊκού κινήματος.

Αυτό που την καθορίζει είναι αν οι πολίτες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αξίζει να αγωνιστούν για μια διαφορετική Ελλάδα. Και αυτό δεν το αποφασίζουν ούτε τα πρωτοσέλιδα ούτε τα τηλεοπτικά πάνελ. Το αποφασίζει η κοινωνία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους