Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και ενώ περπατούσε ο Κωστάκης μές στο δάσος, όταν ο γιορτάρης Νίκος δεν ήταν εκεί, ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του ένας γάιδαρος.

Όχι, δεν ήταν ο Ριρίκκος, ούτε ο Περικλής, ένας άλλος από άλλο παραμύθι.

Στην αρχή νόμιζε πως ο γάιδαρος ήταν μονάχος, όμως από το στρατούρι του διέκρινε να κρέμεται ένα τόσο δα πλασματάκι.

Εντυπωσιασμένος από το μικροσκοπικό του μέγεθος, ο... γιγαντούης Κωστάκης τον πλησίασε για να τον γνωρίσει. «Γεια σου, ψηλέ!» του φώναξε το πλασματάκι κάνοντας μια αστεία τούμπα στον αέρα.

Φορούσε καπέλο από μισό βελανίδι και είχε ένα τεράστιο, πονηρό χαμόγελο. «Είμαι ο Ρεβιθάς, ο άρχοντας των σκανταλιών!» Πριν προλάβει να πει περισσότερα, το έδαφος άρχισε να τρέμει.

Ένα θυμωμένο, τεράστιο Τρολ του δάσους τους πλησίαζε απειλητικά, ψάχνοντας τον μικρό σκανδαλιάρη! Ο Κωστάκης δεν το σκέφτηκε ούτε στιγμή.

Άρπαξε τον μικρούλη Ρεβιθά και τον έκρυψε γρήγορα μέσα στη μπλούζα του, ακριβώς πίσω από το μεγάλο σήμα του Σούπερμαν που φορούσε! Στη συνέχεια, στάθηκε μπροστά από τον γάιδαρο, αποφασισμένος να προστατέψει τους νέους του φίλους.

Πήρε μια βαθιά ανάσα, φούσκωσε το στήθος του για να δείξει το σήμα του Σούπερμαν και πήρε την πιο αυστηρή και ηρωική του πόζα.

Ήταν έτοιμος να φανεί ατρόμητος υπερήρωας! Όμως... τα μακριά του πόδια μπερδεύτηκαν σε μια ρίζα.

Τα γυαλιά του γλίστρησαν στη μύτη του, έχασε εντελώς την ισορροπία του και σωριάστηκε φαρδύς-πλατύς μέσα στα ξερά φύλλα, παρασέρνοντας μαζί του και την κιθάρα του, η οποία έκανε ένα εκκωφαντικό ΝΤΟΙΙΙΙΝΓΚ! Το Τρολ, βλέποντας αυτόν τον «Σούπερμαν» να σωριάζεται με τόση αδεξιότητα και τόσο θόρυβο, τα έχασε εντελώς.

Τρόμαξε τόσο πολύ από τον ξαφνικό, παράξενο ήχο της κιθάρας και την επική τούμπα του Κωστάκη, που νόμισε πως ήταν κάποιο τρελό ξόρκι.

Γύρισε την πλάτη και το 'βαλε στα πόδια, τρέχοντας μακριά μέσα στο δάσος! Ο Ρεβιθάς ξεμύτισε από την μπλούζα του Κωστάκη, ξεκαρδισμένος στα γέλια. «Τρομερή η "σούπερ-δύναμή" σου, Σούπερμαν μου!» του είπε σκουπίζοντας δάκρυα χαράς. «Η πιο ηρωική τούμπα του δάσους!» Ο Κωστάκης, κατακόκκινος αλλά γελαστός, τίναξε τα φύλλα από πάνω του.

Έπιασε την κιθάρα του, έπαιξε τη σωστή συγχορδία αυτή τη φορά, και κάπως έτσι ξεκίνησε το τραγούδι για την πιο μελωδική και σκανδαλιάρικη φιλία του δάσους! Costas CACOYANNIS Κώστας ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΡΕΒΙΘΘΑΣ (απόσπασμα) μουσική ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ στίχοι ΠΑΜΠΟΣ ΚΟΥΖΑΛΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους