Εσχάτως, στις αντιφατικές παρωχημένες και επικίνδυνες «προσεγγίσεις» και λόγους για τον χορό έχουμε νέες «αφίξεις»: 1.Λημματογραφικός/εγκυκλοπαιδικός ορισμός αφηρημένων και υψηλής εμπειρίας εννοιών...

Πλήρες Κείμενο:

Εσχάτως, στις αντιφατικές παρωχημένες και επικίνδυνες «προσεγγίσεις» και λόγους για τον χορό έχουμε νέες «αφίξεις»: 1.Λημματογραφικός/εγκυκλοπαιδικός ορισμός αφηρημένων και υψηλής εμπειρίας εννοιών που αφορούν τον χορό. Π.χ. Μερακλής/μερακλίκι: «είναι μία συγκεκριμένη πίτσα που έχει μήκος 1 m». Αυτό που εγώ μπορώ να πω, νομίζω ότι μου επιτρέπεται, είναι ότι ο μερακλής ΔΕΝ είναι σίγουρα ο καλύτερος/η χορευτής/ια. Είναι αυτός/η που χάνει τον εαυτό του μέσα στον κοινοτικό χορό, αυτός/η που επιδιώκει να περάσουν όλοι/ες καλά και τους καλεί να γίνουν μέρος του κύκλου.

Ομότιμοι/ες και Ισότιμοι/ες. 2. Εμπορικά και επαγγελματικά επιμελητήρια, τα οποία θα «επιμεληθούν» για το εμπορικό του «πράγματος», χωρίς φυσικά να υπάρχει κάποια θεσμικά συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία(για σπουδαγμένη ούτε λόγος). Τους όρους βέβαια της επιχειρηματικότητας θα τους βάλει η πιάτσα και θεράποντες/ουσες των social media.

Ένα κουρκούτι από «μεθόδους» διδασκαλίας, ψηφιακά περιβάλλοντα «μάθησης» και επιχειρηματικότητα. 3. Οι αυστηρές οδηγίες, κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων και «μερακλίδικων» χορευτικών-πανηγυρικών influencers, προς χορεύοντες/ουσες.

Τα αποφατικά μόρια «ΜΗΝ» και «ΔΕΝ» κυριαρχούν και τρομοκρατούν.

ΜΗΝ κοιτάς κάτω/πανω.

Το σώμα σου στητό , ως metafolk μπαλαρίνα . ΔΕΝ θα αναπνέεις ! Νομίζω μια λογική του περιοδικού ΚΛΙΚ της δεκαετίας του 90(ναι, αυτό που «ξεβλάχεψε» την Ελλάδα και μας γλίτωσε από τα χειρότερα): 10 τρόποι για το απόλυτο χορευτικό six-pack, τα 5 must to do του καλού/ης πανηγυριστη/ιας.

Φυσικά, και δεν είναι τυχαίο, ότι τώρα που πέρασε η πανδημία και έληξαν οι επαγγελματικές–συντεχνιακές συγκρούσεις, η αγορά έχει διορθώσει.

Όλοι/ες κουνάμε το δάχτυλο, φουσκώνουμε σαν το παγώνι και τελικά κάνουμε την κότα.

Σπουδαγμένοι/ες, με/χωρίς ειδικότητα, έμπειροι/ες και εμπειρικοί/ες,εστεμμένοι/ες και αυτόκλητοι/ες δάσκαλοι/ες ,όλοι/ες μας κάνουμε τη δουλίτσα μας.

Ας συνεχίσουμε να την κάνουμε.

Ομως, επιτέλους ας αφήσουμε και τους ανθρώπους να χορέψουν όπως θέλουν, επιτέλους! Το λέω και το εννοώ οι πιο συνειδητοποιημένοι/ες χορευτές/ιες είναι αυτοί/ες που star system των χορευτικών συλλόγων τους έχει αφήσει στην άκρη.

Ναι, αυτοί/ες που δεν θα τους δούμε ποτέ σ’ ένα “μερακλίδικο” trendy (αλλά επαγγελματικό/εμπορικό, χωρίς φυσικά αυτό να δηλώνεται) post στο instagram.

Ναι, αυτοί/ες που «πατάνε σταφύλια» και έχουν «δύο αριστερά ποδάρια». Αυτοί/ες που δεν «κάνουν φάση» , αυτοί/ες που βιώνουν δίχως φίλτρα και αισθάνονται την αύρα του χορού! «Πανηγυρτζιδες/ουδες χαλεύω…απο «πανηγυρικούς/ες» μπαιλντ(ι)σα ….

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους