Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πρώτο μου άλμπουμ κυκλοφόρησε σε μορφή κασέτας. Ήταν το 1986 και έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε.

Το συγκρότημα λεγόταν Flowers of Romance και το άλμπουμ Anovis επειδή ο γραφίστας είχε κάνει λάθος την λέξη Anubis.

Ήμουν 21 χρονών όμως, το εξώφυλλο μας άρεσε πολύ και βιαζόμουν να το κυκλοφορήσω, οπότε δεν διαμαρτυρήθηκα και δεν το αλλάξαμε… Είχε πέντε τραγούδια ηχογραφημένα στο στούντιο 111 και πέντε ηχογραφημένα σε συναυλίες, που είχε ηχογραφήσει εξωτερικά ο Αλβέρτος Λεβής με το Walkman του… Ο Λεβής είχε μια τεράστια συλλογή από κασέτες συγκροτημάτων που είχε ηχογραφήσει σε συναυλίες με αυτό το Walkman.

To πρώτο άλμπουμ σε βινύλιο το κυκλοφόρησα το 1990, με τους Flowers of Romance και τα πράγματα πήραν μια πιο επίσημη μορφή… Μερικές φορές κάθομαι και κοιτάζω φωτογραφίες από τις ηχογραφήσεις του και μερικές φορές δεν με αναγνωρίζω γιατί βλέπω έναν νεαρό, ένα παιδάκι με όνειρα και έρωτες που τότε δεν ήξερε τι του επιφυλάσσει η μοίρα, ενώ τώρα ξέρω όλη την διαδρομή του και πως του φέρθηκε η ζωή.

Ακολούθησαν άλλα δυο ολοκληρωμένα άλμπουμ, ένα 12” EP και δυο singles, κυκλοφόρησαν από Ελληνικές εταιρείες, Γερμανικές, Νοτιο-Κορεάτικες, μπήκαν τραγούδια μου σε συλλογές του εξωτερικού, μίλησε για τους Flowers of Romance το BBC και μια μέρα άλλαξα σελίδα.

Έκλεισα αυτό το κεφάλαιο και προχώρησα σε άλλους ήχους που με ενδιέφεραν παραπάνω.

Και ονόμασα αυτό το κεφάλαιο Nexus.

Και κάποιοι είπαν πως ήταν το πρώτο industrial-goth συγκρότημα της χώρας.

Για πέντε άλμπουμ από το 1999 μέχρι σήμερα, το Nexus βαδίζει σε διαφορετικά μουσικά τοπία.

Το 2005 έπαψε να λειτουργεί σαν συγκρότημα αλλά μετά το 2020 το έφερα ξανά στην ζωή και κυκλοφόρησα φέτος ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ δουλεύοντάς το με διάφορους φίλους, Έλληνες και ξένους.

Και τώρα το Nexus υπάρχει κρυμμένο, παράλληλα με ένα τρίτο μουσικό όχημα που δημιούργησα το 2006, πριν 20 χρόνια και κρατάει μέχρι σήμερα, τους New Zero God.

Που μετά από πέντε στούντιο άλμπουμ που έκανα και με αυτούς, δημιούργησα κι άλλη απόσταση από τον νεαρό εαυτό μου.

Είναι ωραία να έχεις φτιάξει για την ζωή σου ένα βαρκάκι φτιαγμένο από την σελίδα μιας παρτιτούρας και να μπεις μέσα για να δεις που θα σε πάει το νερό.

Μπορεί να ταξιδεύεις στην ανοιχτή θάλασσα, μπορεί να είναι και τα νερά της βροχής, δίπλα στο πεζοδρόμιο.

Και πηγαίνεις-πηγαίνεις μέχρι να λιώσει το χαρτί και να σβηστούν οι νότες… Το δέκατοτρίτο άλμπουμ μου κυκλοφόρησε φέτος τον Φεβρουάριο ως Nexus και η επόμενη κυκλοφορία μου θα γίνει τον Σεπτέμβριο αλλά δεν θα είναι ούτε βινύλιο, ούτε CD παρά ένα digital ΕΡ του Nexus, γραμμένο για εκείνην που έφυγε… Ομως το νόημα δεν είναι να κάνεις high score με κυκλοφορίες αλλά να είσαι συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνεις.

Σε αυτό μου φάνηκε χρήσιμη η μουσική.

Στην καταγραφή και δημοσιοποίηση αυτών που αισθάνομαι.

Και αυτό δεν μπορούσα να το βάλω σαν στόχο όταν ήμουν στην ηλικία της φωτογραφίας που ποστάρω, αλλά μπορώ να το πω τώρα που το βαρκάκι έχει αρχίσει να μαλακώνει…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους