Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νίκος είχε ερωτευτεί την Ελένη από τα πρώτα χρόνια του δημοτικού, και σιωπηρά φαντάζονταν το γάμο τους σε μια μέρα που ο ήλιος θα έσμιζε πάνω από την παραλία του Πειραιά.

Η μητέρα του, η Άννα Μαρκουλά, διευθύντρια του μαιευτηρίου στο Γενικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, δεν έβλεπε καλά την επιλογή του γιου της.

Από μικρή της χρόνος, είχε προτιμήσει τη Νίκη, μια νεαρή νοσηλεύτρια από οικογένεια γιατρών, που είχε κερδίσει την συμπάθεια του προσωπικού και των ασθενών.

Μετά το λυκείο, ο Νίκος εισήλθε στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ η Ελένη πήγε στη Σχολή Ξένων Γλωσσών του Αλεξάνδρου, για να γίνει μεταφράστρια αγγλικών όπως η μητέρα και η γιαγιά της.

Οι συμμαθητές τους αποφάσισαν να γιορτάσουν την αποφοίτηση με ένα «φύλαγμα» στη εξοχική κατοικία του παππού του Νίκου στην Κρήτη.

Έμειναν σχεδόν έναν ολόκληρο μήνα εκεί, στέλνοντας τα όνειρα τους να χορεύουν με τα κυματιστά νερά, και δεν ήθελαν να επιστρέψουν.

Όμως, οι διαλέξεις ανέφλεξαν και έπρεπε να προετοιμαστούν.

Το φθινόπωρο η Ελένη ήρθε στο σπίτι του Νίκου και ψιθυρίζει: «Είμαι έγκυος.

Πώς θα το δεχτείς;» «Τι νομίζεις; Φυσικά και θα σε πάρω στο γραφείο του Λαοδικτύου», απάντησε με φιλική γροθιά, «σ’ έχω σαν μπαλκόνι στον άνεμο». «Δεν είμαι ελαφριά· είμαι βαριά», είπε, «και μ’ είναι δύσκολο να περπατήσω». «Κι εγώ ήμουν αθλητής στην προπαγκαλιά· σου τρέμουν τα μανίκια», είπε ο Νίκος, γελώντας με τα γυαλιά του, «είσαι πιο ελαφριά από το φεγγάρι». «Τι θα κάνουμε με τις σπουδές;» «Ω, Λιζούλα, θα χρειαστείς ένα έτος άδεια μετά τη γέννηση», του είπε, «θα κάνεις εξ αποστάσεως μαθήματα, όπως η μητέρα σου.

Εκείνη τα έφτιαξε στα δεκαεννέα και φύλαξε όλα». «Ας συμφωνήσουμε, Νίκο.

Αμέσως μετά το γάμο, θα μετακομίσεις με εμάς.

Σεβασμός στη μητέρα σου, μα από μακριά.

Ξέρω ότι δεν θα με δεχτεί ποτέ· έχει την πριγκίπισσα της καρδιάς». «Για την ηρεμία σου, Λιζούλα», ανταποκρίθηκε ο Νίκος.

Υπογράψαν τα ζεύγη στο λογισμικό του ληξιαρχείου και χωρίστηκαν.

Στο διαμέρισμα της Ελένης, ήρθαν καλεσμένοι· ένας φίλος του πατέρα της μπήκε με τη σύζυγό του και τον Αλέξανδρο, ένα δεκαεξάχρονο αγόρι που φαινόταν ώριμος.

Στο σπίτι, ο Νίκος ανακοίνωσε στους γονείς του την πρόθεση του γάμου. Η Άννα Μαρκουλά, όμως, δεν άρεσε η ιδέα· το βράδυ πήγε στο σπίτι των γονιών της Ελένης για να δημιουργήσει σκάνδαλο.

Χτύπησε την πόρτα τρεις φορές, αλλά κανείς δεν άνοιξε· η μουσική που έπαιζε στο σαλόνι ήταν το ίδιο μοτίβο του κουδουνιού, και οι παρόντες δεν έπαψαν να χορεύουν. Ο Αλέξανδρος, ντυμένος με πετσέτα, άνοιξε την πόρτα αμήχανα. Η Άννα, σκασμένη, πήρε το κινητό της, πάτησε εγγραφή και άρχισε να κινηματογραφεί το διάδρομο, με τον Αλέξανδρο να φαίνεται σαν φάσμα. «Ψάχνεις την Άννα Νικολάου;» ρώτησε ο Αλέξανδρος, μη κατανοώντας το κίνηση του φακού. «Δεν υπάρχει πια», είπε η μητέρα του Νίκου, κατεβαίνοντας γρήγορα τις σκάλα.

Την επόμενη μέρα, η Άννα έδειξε στο Νίκο το βίντεο και τόνισε πόσο πολύ χρόνο έπαιρνε το άνοιγμα της πόρτας. «Αναγνωρίζεις τον διάδρομο της Ελένης;» «Ναι, μαμά.

Ήσουν σωστή· αυτή δεν είναι για μένα», είπε. Ο Νίκος έστειλε ένα θυμωμένο μήνυμα στην Ελένη, μετά το οποίο το κλείδωσε. Η Ελένη, άγνωστη για το γιατί, έσπασε τη νύχτα για να φτάσει στο σπίτι του. Η Άννα, από το παράθυρο, παρακολουθούσε το σκόρπισμα του αέρα να φέρνει τη Λιζούλα κοντά στο παιδί της.

Όταν η Λιζούλα έφτασε στο διάδρομο, η Άννα άνοιξε η ίδια η πόρτα, αλλά δεν την άφησε να περάσει· την έστρεψε στην σκαλοπάτια. «Τι ήθελες από τον Νίκο; Ο ύπνος τον καλύπτει.

Εσύ παίζεις δύο πλευρές, τα τρυφερά άλλαξες», είπε, κλείνοντας την πόρτα με θυμό. Η Ελένη κατέβηκε στα σκαλοπάτια, έκλαψαν τα δάκρυά της, και σκέφτηκε το μέλλον.

Στην κουζίνα, η γιαγιά της, η Μαρία, έπλενε πιάτα· η κόρη της, με δάκρυα, την αγκάλιασε. «Λιζούλα, τι σε πνίγει; Ο γάμος πλησιάζει, πρέπει να είσαι χαρούμενη». «Μαμά, δεν θα υπάρξει τίποτα· μόνο το παιδί που κουβαλάω.

Η μητέρα σου πρόδωσε όταν άκουσε ότι δηλώσαμε γάμο», έδειξε το μήνυμα ενός αγνώστου που έλεγαν ότι η Λιζούλα είχε «απατήσει» τον Νίκο. «Αν ο Νίκος φέρονται έτσι, θα ακολουθεί τους γονείς του. Ο Θεός τον κράτησε μακριά από σένα», την παρήγαγε η γιαγιά, «θα φροντίσουμε μόνοι μας το παιδί». Η εγκυμοσύνη της Ελένης ήταν δύσκολη· όταν η κατάταξη του μαιευτηρίου τη πήρε εκτάκτως, ο πόνος έφτασε στα όρια του ασφυγμού.

Έδωσε γέννα σε ένα αγόρι με αναισθησία· στο τέλος του δωματίου της είδε ότι το μωρό είχε πεθάνει.

Μετά τα έγγραφα, το νεκρό σώμα δόθηκε στους γονείς, που το θάψανε σε μικρό λόφο στη Λαμία· η Ελένη, ακόμη στο νοσοκομείο, έλειψε την τελετή.

Οι γονείς του Νίκου, μετά το τραγικό, πούλησαν γρήγορα το διαμέρισμά τους στην Πλάκα και έφυγαν. «Ήταν καλύτερο, κόρη.

Αγγίχτηκες με τον Νίκο σαν σκιά», είπε η μητέρα της Ελένης. «Κι εγώ ελπίζω να το ξεχάσω γρήγορα». Οχτώ χρόνια περάσαν. Η Ελένη εργαζόταν ως μεταφράστρια σε μικρή εταιρεία στην Αθήνα, όταν εμφανίστηκε ξαφνικά ο Νίκος στο γραφείο. «Γιατί εμφανίστηκες ξανά; Σε είχα ξεχάσει». «Λυπάμαι· η τραγωδία με έφερε κοντά». «Δεν έχω χρόνο· πήγαινε στη μητέρα σου». «Παρακαλώ, άκουσέ με. Στο καφενείο απέναντι θα σε περιμένω». «Θα έρθω μόνο από περιέργεια», απάντησε, επιστρέφοντας στην οθόνη του υπολογιστή.

Το βράδυ, συναντήθηκαν ξανά. «Δυστυχώς, ο γιος μου είναι άρρωστος· χρειάζεται δότη». «Έχεις λάθος διεύθυνση· η μητέρα μου έχει περισσότερους πόρους». «Περιμένουμε, δεν υπάρχει δότες· έβαλα και το διαμέρισμά μου προς πώληση.

Εσύ είσαι μητέρα· μπορείς να βοηθήσεις». «Τι αστείο! Ο γιος μου γεννήθηκε νεκρός· οι γονείς μου τον βορέψανε». «Είναι ζωντανός, έχει οκτώ χρόνια». «Πώς;» «Θυμάσαι τη μέρα που υποβάλαμε τα ληξιαρχικά;» «Ποτέ δεν θα ξεχάσω το μήνυμά σου». Ο Νίκος επανέλαβε την ιστορία που άκουσε από τη μητέρα του για το τι είδε στο μαιευτήριο: τον ανελκυστήρα, το φως, τη μωροφύλαξη. Η Άννα είχε μαντέψει ότι ήταν το παιδί του· το τεστ έδειξε τη γονιμότητά του, αλλά δεν ήθελε να του δώσει το παιδί.

Η ενοχή του τον μάζεψε· ο Θεός φαινόταν να τον τιμωρεί· ο Σέργει ήταν άρρωστος. «Ας πάμε να ελέγξουμε τη συμβατότητα», είπε. «Αν δεν ταιριάζω, θα πρέπει να είναι η ομάδα αίματος του πρώτου, όπως εγώ». Στην κλινική, η Ελένη ένιωσε τα… Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους