Αντίο Χρυσούλα Παρλαπουνίδου.. Εκεί, στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Δράμας, μια ματιά μόνο από το θρυλικό μηχανοστάσιο, κτίστηκε πριν από εκατό σχεδόν χρόνια, ένα πέτρινο σχολείο...τεράστιο για τότε...

Πλήρες Κείμενο:

Αντίο Χρυσούλα Παρλαπουνίδου.. Εκεί, στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Δράμας, μια ματιά μόνο από το θρυλικό μηχανοστάσιο, κτίστηκε πριν από εκατό σχεδόν χρόνια, ένα πέτρινο σχολείο...τεράστιο για τότε... Εκεί δίπλα , είχε και την εκκλησία , τους Αγίους Αναργύρους... Σταθμός, Σχολείο, εκκλησία.. Λίγο οι δυτικά, έφτιαξαν και τα μνήματα του Σταθμού.

Έτσι, τρεις μεγάλοι μαχαλάδες της προσφυγιάς του 1922, Ο Σταθμός, οι Αμπελόκηποι, οι 40 Εκκλησίες , είχαν εκκλησία, σχολείο, μνήματα... Εκεί , στο 10 ο δημοτικό σχολείο, την δεκαετία του 1960, φοιτούσαν περίποου 400 παιδιά, στα διαλείμματα σειονταν ο τόπος και...συναγωνίζονταν οι φωνές των παιδιών, τις κόρνες των ατμομηχανων... Μπήκαμε στο παιχνίδι των γραμμάτων ...το 1962-1963, σαν μαθητές του Νηπιαγωγείου εκεί και από την επόμενη χρονιά 1963-1964 μέχρι το σχολικό έτος 1967-1968 που τελειώσαμε το Δημοτικό, ειμασταν εκεί.. Παιδιά του 1956... Έφυγαν ήδη αρκετοί ... Χθες, χάσαμε και την Χρυσούλα Παρλαπουνίδου.

Μια εξαιρετικού χαρακτήρα και χαμηλού προφίλ μετέπειτα φιλόλογο της Δράμας, μακράν την καλύτερη σε επιδόσεις στο σχολείο μας.

Πήγε να βρει την δασκάλα μας, την αειμνηστη Πολύμνια Κικινιδου, που είχε γεννηθεί στα 1914 στις 40 Εκκλησίες της ανατολικής Θρακης.

Πήγε να βρει την γιαγια της που έμενε στο τέρμα της οδού Βούλγαρη των 40 Εκκλησιών...πήγε να βρει τους γονείς της και φυσικά τον αλησμόνητο πρώτο ξάδελφο της και μετέπειτα Λυκειάρχη, Βαγγέλη Κουλουμπη.. Με την Χρυσούλα και τον Βαγγέλη, είχα ιδιαίτερους δεσμούς, λόγω του ότι οι γονείς μας εργάζονταν στην παλιά ΥΠΕΜ και μετά ΥΕΒ, εκεί που σήμερα είναι το δασαρχείο Δράμας.

Συλλυπητήρια στους δικούς της, να είναι γέροι να την θυμούνται.

Κι ένα δάκρυ, για αυτά τα παιδιά όλα, που μας έφτιαξαν μια Δράμα, κόντρα στην αμορφωσιά την άγνοια και την μιζέρια του διαρκούς παρακμής.. Σωτήρης Δημηρόπουλος, σ' ευχαριστώ Ιουλία Φωτιάδου ΥΓ: Στην φωτογραφία που είναι του 1965, η Χρυσούλα είναι το δεύτερο κορίτσι, αριστερά από την δασκάλα, την Πολύμνια, όπως βλέπουμε την φωτογραφία...και πίσω πάνω, εγώ και ο Βαγγέλης Ο αριθμός των μαθητών του σχολείου μας τώρα, δεν ξεπερνάει τους ...80...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους