Ήδη από τη στιγμή κατά την οποία ανέκυψε η υπόθεση της κυρίας Εύας Καϊλή στο πλαίσιο του σκανδάλου QatarGate και το ΠΑΣΟΚ προέβη στην άμεση διαγραφή της, χωρίς, κατά την κρίση μου, να επιδείξει την...

Πλήρες Κείμενο:

Ήδη από τη στιγμή κατά την οποία ανέκυψε η υπόθεση της κυρίας Εύας Καϊλή στο πλαίσιο του σκανδάλου QatarGate και το ΠΑΣΟΚ προέβη στην άμεση διαγραφή της, χωρίς, κατά την κρίση μου, να επιδείξει την προσήκουσα θεσμική ευαισθησία απέναντι στο τεκμήριο αθωότητας, είχα υποστηρίξει ότι η υπόθεση, τουλάχιστον ως πρός τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε, στερούνταν ποινικού βάθους.

Είχα γράψει ότι η συγκεκριμένη γυναίκα υπέστη αδίκως μία απίστευτη δοκιμασία: στερήθηκε την ελευθερία της και το παιδί της και υπέστη δημόσιο διασυρμό, τη στιγμή που ελάχιστους απασχόλησε η ουσία της υπόθεσης.

Αντιθέτως, η δημόσια συζήτηση διολίσθησε σε ευτελή ζητήματα: άν οι βελγικές φυλακές είναι επαρκώς "σκληρές" ή υπερβολικά "πολυτελείς", λές και θα έπρεπε να είναι κάτεργο, για να ικανοποιείται το λεγόμενο "λαϊκό περί δικαίου αίσθημα"· ή άν ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος, έχει άρτια γαλλική προφορά.

Όλα αυτά ήταν ενδεικτικά της ευρύτερης παθογένειας και της ευκολίας με την οποία η κοινή γνώμη συγχέει την ένδειξη με την απόδειξη, την υποψία με την ενοχή και την ποινική διερεύνηση με την καταδίκη.

Η μεταγενέστερη εξέλιξη της υπόθεσης, κατά την άποψή μου, επιβεβαιώνει ακριβώς ότι όσοι σπεύδουν να προκαταδικάσουν πρόσωπα, χωρίς πλήρη γνώση της δικογραφίας, χωρίς επίγνωση των αποδεικτικών κανόνων και χωρίς σεβασμό στις θεμελιώδεις εγγυήσεις του κράτους δικαίου, δεν διαθέτουν γνώση του αντικειμένου για το οποίο μιλούν.

Αντιθέτως, προβαίνουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα παρασυρόμενοι από το κλίμα ηθικού πανικού.

Ως πρός την υπόθεση του εντάλματος σύλληψης που αφορά τον κ. Αβραμόπουλο, σχετικά με το ίδιο σκάνδαλο, έχοντας παρακολουθήσει διαγωνίως την συζήτηση και τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία επικαλείται ο ίδιος, η εντύπωσή μου είναι ότι η υπόθεση δεν παρουσιάζει ποινικό ενδιαφέρον.

Δεν προκύπτει, τουλάχιστον από τα στοιχεία που έχουν δημοσίως τεθεί, ότι έχουμε μπροστά μας μία "δεμένη" υπόθεση.

Από εκεί και πέρα, όμως, η θεσμική συμπεριφορά απέναντι στις αρχές δεν μπορεί να εξαρτάται από την προσωπική αξιολόγηση του εγκαλουμένου ή του καθ' οιονδήποτε τρόπο εμπλεκομένου ως πρός τη βασιμότητα της υπόθεσης.

Όταν οι αρμόδιες αρχές καλούν έναν πολίτη, ακόμη και άν οι ίδιες ενδέχεται να σφάλλουν, ο πολίτης οφείλει να εμφανιστεί με τον δέοντα θεσμικό τρόπο, μόνος του ή διά του συνηγόρου του, να ζητήσει πλήρη ενημέρωση, να ασκήσει τα δικονομικά του δικαιώματα και να παράσχει εξηγήσεις εφόσον του ζητηθούν.

Καμμία θεσμική υποχρέωση δεν είχε ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης να ενημερώσει προσωπικώς τον κ. Αβραμόπουλο.

Ούτε, αντιστοίχως, θα έπρεπε ο κ. Αβραμόπουλος να αξιώνει μεταχείριση διαφορετική από εκείνη που επιφυλάσσεται σε κάθε άλλο πολίτη.

Διότι είναι γνωστό σε όποιον έχει στοιχειώδη επαφή με την ποινική και δικαστηριακή πραγματικότητα ότι πολίτες καλούνται συχνά, ακόμη και αδίκως, να αποδείξουν ότι "δεν είναι ελέφαντες" μέσα σε μιά αίθουσα δικαστηρίου.

Το ίδιο, λοιπόν, οφείλει να πράξει και ο κ. Αβραμόπουλος: να παρουσιαστεί, να εκπροσωπηθεί νομίμως, να ασκήσει τα δικαιώματά του και να αντιμετωπίσει τη διαδικασία όπως κάθε πολίτης. Δεν πρόκειται περί εξαιρετικής περίπτωσης ούτε περί προσώπου υπεράνω της κοινής δικονομικής τάξης...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους