Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για να κάνεις ένα βήμα μπροστά, πρέπει πρώτα να αντέξεις να δεις πού στέκεσαι. & εμείς, ως κοινωνία, πρέπει κάποτε να το πούμε καθαρά. Αποτύχαμε.

Είμαστε για κλάματα.

Δεν βρίσκω κάτι άλλο να πω για το παραμελημένο βρέφος 3ών μηνών που πέθανε σε μια τρώγλη & έμεινε άταφο για σχεδόν 2 χρόνια, χαμένο μέσα σε διαδικασίες, ευθύνες & σιωπές.

Αυτό δεν είναι μια οικογενειακή τραγωδία.

Είναι ο καθρέφτης μας.

Αυτοί είμαστε.

Μια κοινωνία που συγκινείται για λίγο & ξεχνά αμέσως.

Κανένας δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά.

Γιατί δεν ήταν το δικό του παιδί.

Δεν ήταν η δική μας πόρτα που χτύπησε ο πόνος.

Προτιμάμε τα σκάνδαλα, τα βίντεο των βουλευτών, τους ψήφους των κομμάτων, τι φόρεσε ο ένας & πού πήγε ο άλλος το Σαββατοκύριακο.

Θυμώνουμε εύκολα.

Κατηγορούμε τους πάντες. & μετά; Τίποτα.

Επιστρέφουμε στην άνεσή μας.

Θέλουμε άποψη για όλα & ευθύνη για τίποτα.

Τι ζητούσε αυτό το παιδί; Έναν άνθρωπο να νοιαστεί. Έναν…! Να το θάψει.

Να ησυχάσει η ψυχή του. & όλα αυτά, στη Νήσο των Αγίων, εν έτει 2026. Chris Pinturicchio "Περί ανέμων γράφω"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους