Μία από τις πιο συνηθισμένες αναλογίες, την οποία πολλοί Παλαιστίνιοι θα σου παρουσιάσουν με απόλυτη ειλικρίνεια αν τους δώσεις δέκα λεπτά, είναι να σε ρωτήσουν: «Αν κάποιος έμπαινε στο σπίτι σου και...

Πλήρες Κείμενο:

Μία από τις πιο συνηθισμένες αναλογίες, την οποία πολλοί Παλαιστίνιοι θα σου παρουσιάσουν με απόλυτη ειλικρίνεια αν τους δώσεις δέκα λεπτά, είναι να σε ρωτήσουν: «Αν κάποιος έμπαινε στο σπίτι σου και άρχιζε να κοιμάται στο υπνοδωμάτιό σου, δεν θα προσπαθούσες να τον διώξεις; Και θα δεχόσουν την πρότασή του να μοιράσετε το σπίτι ως συμβιβασμό;» Όπως και άλλοι καρτουνίστικοι τρόποι σκέψης, αυτή η αναλογία επικαλείται ένα ισχυρό ηθικό ένστικτο και προσπαθεί να πείσει το κοινό να το μεταφέρει σε μια κατάσταση που παρουσιάζεται μέσα από ένα «σκίτσο» της πραγματικότητας.

Η περιοχή της Βρετανικής Εντολής της Παλαιστίνης δεν ήταν ένα σπίτι και οι Εβραίοι δεν εισέβαλαν σε αυτήν.

Μια λιγότερο καρτουνίστικη αναλογία θα ήταν μια μεγάλη, μισοάδεια συνοικία με πολλά αχρησιμοποίητα οικόπεδα γεμάτα αγριόχορτα και εγκαταλελειμμένα σπίτια προς πώληση.

Σε αυτή την αναλογία, μια ρατσιστική ομάδα ιδιοκτητών που ήδη κατοικεί στη μισοάδεια συνοικία δυσανασχετεί όταν άλλοι ιδιοκτήτες αρχίζουν να πουλούν τα αχρησιμοποίητα οικόπεδα και τα παραμελημένα σπίτια τους σε μαύρους.

Σταδιακά, νύχτα με τη νύχτα, τα φώτα στις βεράντες σβήνουν και οι νεοφερμένοι παρασύρονται στο σκοτάδι.

Οι παλιοί κάτοικοι έχουν αρχίσει να δολοφονούν και να λιντσάρουν τους νέους Αφροαμερικανούς γείτονές τους σε νυχτερινές επιδρομές.

Για να σταματήσει η βία, τους προσφέρεται μια συμφωνία να χωριστεί η συνοικία σε δύο ανεξάρτητες κοινότητες κατοίκων, αλλά εκείνοι την απορρίπτουν.

Τώρα επιμένουν ότι πάντα ήθελαν αυτά τα οικόπεδα και τα σπίτια για τον εαυτό τους, ως ένα είδος κληρονομιάς, και ότι πλέον τα θεωρούν δική τους ιδιοκτησία. Δηλώνουν μάλιστα ότι θα διώξουν τους μαύρους με κάθε μέσο που κρίνουν αναγκαίο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους