Σε συνέχεια της εμπειρίας μου από το ταξίδι μου στη χώρα των σιωνιστών. Γύρισα στι 2 πμ σήμερα αφού με βάλανε "πακέτο" στο αεροπλάνο ως ανεπιθύμητο και με απελάσανε! Καταρχήν να εξηγήσω γιατί πήγα...
Σε συνέχεια της εμπειρίας μου από το ταξίδι μου στη χώρα των σιωνιστών.
Γύρισα στι 2 πμ σήμερα αφού με βάλανε "πακέτο" στο αεροπλάνο ως ανεπιθύμητο και με απελάσανε! Καταρχήν να εξηγήσω γιατί πήγα στο Ισραήλ.
Συμμετείχα στην ομάδα συνδικαλιστών ως εκπρόσωπος της ΠΕΣΕΚ (Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων ΕΚπαιδευτικών), που στην προσπάθεια της να μεταβεί στη Ραμάλα στη Δυτική Όχθη, όπου ήταν προσκαλεσμένη από τα Παλαιστινιακά συνδικάτα, κρατήθηκαν στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ με την άφιξη τους και την επόμενη μέρα απελάθηκαν από το Ισραήλ των σιωνιστών.
Λόγω ανηλειμμένων μου υποχρεώσεων να παραστώ σε Διεθνές Αντιπολεμικό Φόρουμ στο Λονδίνο, αναγκάστικα να μεταθέσω την αναχώρηση μου για το Ισραήλ κατά δυο μέρες εκείνης που θα αναχωρούσαν οι υπόλοιποι σύντροφοι.
Φυσικά είχα βγάλει visa και εισιτήριο που μου κόστησαν περίπου 450 ευρώ.
Στο ενδιάμεσο συνέβη η απέλαση των συντρόφων.
Στο δίλημμα να πάω ή όχι, αφού λογικά δεν μπορούσα να πάω ως συνέχεια της αποστολής, αποφάσισα, για να μην πάνε χαμένα και τα χρήματα που είχα ήδη δώσει, να πάω στο Ισραήλ ως απλός επισκέπτης της χώρας.
Αφελής δεν υπήρξα πολλές φορές και γνώριζα που πάω.
Έτσι δήλωσα τουρίστας και έκανα την απονενοημένη κίνηση.
Από εδώ και πέρα θα περιγράψω τι αντιμετώπισα.
Κι αυτό προς γνώση όλων που αποφασίζουν να πάνε εκεί.
Με την άφιξη μου στο αεροδρόμιο με πήγαν αμέσως για ανάκριση σε ένα γραφείο.
Οι ανακριτές ήταν δύο.
Ξεκίνησαν με απλές ερωτήσεις που απαντήθηκαν.
Στη συνέχεια με ρώτησε γιατί πήγα στο Κάιρο, όπως φαινόταν στο διαβατήριο μου.
Του απάντησα ότι είμαι έλληνας υπήκοος και έχω το διακιώμα να πηγαίνω όπου θέλω χωρίς να δίνω λογαριασμό.
Στράβωσε τη μούρη του και μου απάντησε ότι πρέπει να του απαντάω με ειλικρίνεια.
Του απάντησα ότι θα του απαντάω σε όσα εγώ εκτιμώ.
Με ρώτησε στη συνέχεια αν έχω πάει στη Συρία.
Του απόντησα ναι ως ενδιάμεση χώρα.
Για να πάτε στο Λίβανο μου λέει.
Του απάντησα θετικά.
Και γιατί πήγατε στο Λίβανο με ρώτησε.
Ως εκπρόσωπος πολιτικής οργάνωσης του απάντησα για να δούμε και να εκτιμήσουμε τη δολοφονική σας μανία που βομβαρδίζατε εργατικές πολυκατοικίες, του απάντησα.
Παράλληλα για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στο Λιβανικό λαό.
Ποιους συναντήσατε εκεί, με ρωτάει Αυτό δεν σας αφορά του απάντησα και δεν σας απαντάω, του είπα.
Δεν συνεργαζόσατε μου λέει.
Δεν καταλαβαίνω το γιατί πρέπει, του απάντησα.
Να σας κάνω ένα ερώτημα κι εγώ. του λέω.
Φυσικά μου απαντάει ευγενικότατα.
Αν συτό που κάνετε σε εμάς για να μπούμε στη χώρα σας, το κάναμε κι εμείς στους χιλιάδες δικούς σας που έρχονται στη χώρα μας, πως θα σας φαινόταν.
Τον ρωτάω.
Συνέχισε τη συζήτηση σαν να μην τον είχα ρωτήσει.
Μετά από διάφορα τέτοια μου λέει.
Θα ήθελα να μου δώσετε το τηλέφωνο σας να το ελέγξουμε.
Με ποιο δικαίωμα του λέω Για την ασφάλεια μας μου λέει.
Πρόκειται όμως για ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που περιέχει μέσα του, απαντάω, και δεν σας έχω καμιά εμπιστοσύνη, γιατί άλλωστε.
Μα τι να τα κάνουμε εμείς! μου λέει.
Πρώτα απ' όλα έχω μέσα τη φωτογραφία του δίχρονου εγγονού μου, και δεν θέλω να δω τη φωτογραφία του στο διαδίκτυο με φουρό ή άλλες άσσμνες εκδοχές όπως έχουμε εμπειρία από τον ομοεθνή σας Επστάιν, του απάντησα.
Τότε θα σας απελάσουμε, μου απαντάει.
Στη χώρα σας είμαι, και κάνετε ότι θέλετε του απάντησα.
Εδώ κάνετε ότι θέλετε και σε όποια άλλη χώρα.
Διέκοψε τη συζήτηση και με πήγε σε ένα χώρο όπου βρήκα καμιά δεκαριά ακόμη ομοιοπαθούντες. Θα συνεχίσω με επόμενο ποστ με το από εκεί και πέρα για την οικονομία του λόγου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους