Μια δεκαετία μετά το Brexit, επικαιροποιω μια εκτίμηση που είχαμε καταγράψει τότε με τον Antonis Avlonis ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Δυστυχώς ή ευτυχώς, σε διαφωνία που είχα με γνωστό, όσον αφορά την...

Πλήρες Κείμενο:

Μια δεκαετία μετά το Brexit, επικαιροποιω μια εκτίμηση που είχαμε καταγράψει τότε με τον Antonis Avlonis ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Δυστυχώς ή ευτυχώς, σε διαφωνία που είχα με γνωστό, όσον αφορά την πρόβλεψη του δημοψιφήσματος επιβεβαιώθηκε, δίχως να έχω παρακολουθήσει την επικαιρότητα.

Η δυσοίωνη πρόβλεψή μου εδράζονταν αποκλειστικά στην ιστορία.

Μια ιστορία που θέλει τους Βρετανούς να μην αισθάνονται άνετα με την ηπειρωτική Ευρώπη, ούτε να έχουν ισχυρούς δεσμούς, καθώς θεωρούν πως "το νησί" αποτελεί κάτι ξεχωριστό κι ανώτερο.

Επίσης, οι βλέψεις τους ήταν ανέκαθεν προς την αντίθετη κατεύθυνση και τους ωκεανούς, λόγω ατλαντικής εγγύτητας, δίχως φυσικά ο γεωγραφικός ντετερμινισμός να επαρκεί από μόνος του, ώστε να εξηγήσει τη συνθετότητα της βρετανικής πραγματικότητας.

Ενδεχομένως, αν τον καιρό της σύστασης της ΕΟΚ (ας θυμηθούμε και τις επιφυλάξεις τους την εποχή της μπενελούξ) δεν υπήρχε ο "μπαμπούλας" Σοβιετική Ένωση, να μην είχαν εξαρχής λάβει μέρος στο εγχείρημα.

Η μητέρα του φιλελευθερισμού, μάλλον δεν είχε ποτέ την λεγόμενη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση σαν προσωπικό όραμα.

Μια χώρα με βαθιές αντιθέσεις, των οποίων η σύνθεση, μας δίνει μια εικόνα.

Η χώρα της "Μάγκνα κάρτα" που όμως περιέφραξε τις κοινοτικές γαίες, οδηγώντας χιλιάδες αγρότες στην προλεταριοποίηση.

Η χώρα του Κρόμγουελ, που καρατόμησε το βασιλιά της πριν καν τη Γαλλική Επανάσταση κι όμως διατηρεί το θεσμό της βασιλείας, έστω διακοσμητικά.

Η μητέρα του κοινοβουλευτικού φιλελευθερισμού στο εσωτερικό της, που κατείχε τις μεγαλύτερες αποικιακές κτήσεις.

Η χώρα που αυτάρεσκα αυτοαποκαλείται "Great" κι ας διαμαρτύρονται οι Ιρλανδοί πως "There is nothing great in Bretain"!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους