«Από τον Γόρδιο Δεσμό στις κορδέλες της παρακμής.» Για δεκαετίες, το πολιτικό σύστημα της χώρας λειτούργησε σαν να ντρέπεται για την ίδια την ιστορία του ελληνικού έθνους. Κυβερνήσεις άλλαζαν...
«Από τον Γόρδιο Δεσμό στις κορδέλες της παρακμής.» Για δεκαετίες, το πολιτικό σύστημα της χώρας λειτούργησε σαν να ντρέπεται για την ίδια την ιστορία του ελληνικού έθνους.
Κυβερνήσεις άλλαζαν, κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία, αλλά η αντιμετώπιση της εθνικής ταυτότητας, της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς παρέμενε συχνά επιφανειακή και ευκαιριακή.
Ο ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ένα σύμβολο παγκόσμιας εμβέλειας, συνδεδεμένο άρρηκτα με τη Μακεδονία και την ελληνική ιστορία, πέρασε δεκαετίες χωρίς να αποκτήσει τη θεσμική αναγνώριση και τον συμβολισμό που θα περίμενε κανείς από ένα κράτος που επικαλείται συνεχώς την ιστορική του συνέχεια.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι ένα άγαλμα.
Το πρόβλημα είναι μια ολόκληρη πολιτική νοοτροπία.
Μια νοοτροπία που επένδυσε περισσότερο στη διαχείριση της εικόνας παρά στη δημιουργία εθνικού οράματος.
Που έμαθε να κόβει κορδέλες αντί να λύνει προβλήματα.
Που παρουσίαζε ως πρόοδο την επικοινωνία, ενώ οι πολίτες έβλεπαν σχολεία να υποβαθμίζονται, νοσοκομεία να πιέζονται, την περιφέρεια να ερημώνει και τις νέες γενιές να αναζητούν μέλλον στο εξωτερικό.
Η ευθύνη δεν βαραίνει μία μόνο κυβέρνηση ή ένα μόνο κόμμα.
Είναι ευθύνη ολόκληρου του πολιτικού συστήματος που κυβέρνησε τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες.
Άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, αλλά όλοι συμμετείχαν στη διαμόρφωση της σημερινής πραγματικότητας.
Η αγάπη προς την πατρίδα δεν είναι μνησικακία απέναντι στους άλλους λαούς.
Είναι η απαίτηση να σέβεσαι τη δική σου ιστορία, τη δική σου κοινωνία και το μέλλον των παιδιών σου.
Είναι η απαίτηση να υπηρετεί η πολιτική το έθνος και τους πολίτες και όχι το αντίστροφο. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν έγινε σύμβολο επειδή κληρονόμησε ένα βασίλειο.
Έγινε σύμβολο επειδή άφησε έργο, στρατηγική, διοίκηση και ιστορικό αποτύπωμα.
Κάθε γενιά έχει δικαίωμα να αναρωτηθεί αν οι ηγεσίες της αφήνουν πίσω τους έργο ή απλώς διαχειρίζονται την παρακμή.
Το πραγματικό ερώτημα για την Ελλάδα του σήμερα δεν είναι ποιος θα φωτογραφηθεί μπροστά σε ένα μνημείο.
Είναι αν υπάρχει ακόμη η βούληση να οικοδομηθεί μια χώρα αντάξια της ιστορίας που επικαλείται. Τρεμπελή Δήμητρα Πολιτευτής Ελληνικής Λύσης Ν.Ημαθίας Κυριάκος Βελόπουλος @highlight
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους