Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ σιωπηλά αλλά με ενδιαφέρον δημοσιεύματα του Αμερικανικού και Ελληνικού Οικονομικού Τύπου σχετικά με το σχέδιο δημιουργίας του εμπορευματικού και ενεργειακού κόμβου...
Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ σιωπηλά αλλά με ενδιαφέρον δημοσιεύματα του Αμερικανικού και Ελληνικού Οικονομικού Τύπου σχετικά με το σχέδιο δημιουργίας του εμπορευματικού και ενεργειακού κόμβου στην Ελευσίνα.
Απ' όλα όσα διαβάζω, που φαίνονται τελικά ασαφή, αν θέλουμε να το δούμε ρεαλιστικά, αμερόληπτα και χωρίς κορώνες, θα έλεγα ότι υπάρχουν μέχρι σήμερα τρία πιθανά σενάρια.
Η πλήρης υλοποίηση του σχεδίου όπως την γνωρίζουν μόνο οι πολύ πολύ στενοί κύκλοι του σχεδιασμού με την επένδυση να προχωρά και να δημιουργείται ένας μεγάλος συνδυασμένος κόμβος ναυπηγείων, logistics και ενέργειας.
Η μερική υλοποίηση με έργα στη Βλύχα και στα ναυπηγεία, αλλά όχι στην έκταση που φανταζόμαστε σήμερα ή όπως θέλουν να τα παρουσιάσουν.
Να υπάρξει αναθεώρηση ή πολυετή καθυστέρηση όταν ολοκληρωθούν οι τεχνικές και περιβαλλοντικές μελέτες γιατί είναι πολύ πιθανό να προκύψουν κόστη πολύ μεγαλύτερα των αρχικών εκτιμήσεων.
Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σύνηθες, τμήματα του σχεδίου να παγώνουν ή να αλλάζουν ή να περιορίζεται σημαντικά η έκταση τους.
Εδώ στην Ελλάδα δεν θα το δούμε για πρώτη φορά αυτό σίγουρα... Επίσης τον τελευταίο καιρό γίνεται λόγος για τα 34 ναυάγια που εξακολουθούν να βρίσκονται στον κόλπο της Ελευσίνας καθώς και για την απομάκρυνση τους.
Θεωρητικά η απομάκρυνση των ναυαγίων αποτελεί σχεδόν προϋπόθεση για να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός.
Μπορεί να είναι έτσι.
Μπορεί όμως και όχι.
Ακούγονται πολλά για τα νέα λιμενικά έργα, για σύγχρονες εγκαταστάσεις logistics, για το Αμερικανικό ενδιαφέρον, για τις επενδύσεις που μπορεί να φτάσουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, για τα στρατηγικά σχέδια που θα αλλάξουν τον χάρτη της περιοχής και τόσα άλλα.
Αυτό που δεν ακούγεται με την ίδια σαφήνεια είναι ότι ακόμη δεν γνωρίζουμε το τελικό σχέδιο,δεν γνωρίζουμε την ακριβή έκταση των έργων, δεν γνωρίζουμε το πραγματικό κόστος,δεν γνωρίζουμε ποιοι θα είναι οι τελικοί επενδυτές,δεν γνωρίζουμε ποια τμήματα της παραλιακής ζώνης θα επηρεαστούν, δεν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το χρονοδιάγραμμα, και κυρίως το αναφέρω ξανά, δεν γνωρίζουμε αν όλα όσα συζητούνται σήμερα θα υλοποιηθούν τελικά όπως παρουσιάζονται.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς δεν είναι καθόλου απίθανο τα κόστη που θα προκύψουν από την απομάκρυνση των ναυαγίων, την απορρύπανση του βυθού, τις λιμενικές παρεμβάσεις και τις απαραίτητες υποδομές να αποδειχθούν πολύ μεγαλύτερα από όσα αρχικά υπολογίζονται.
Αλλωστε, το γεγονός ότι υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα υπάρξει και τελική επένδυση.
Ως γνωστόν οι επενδυτές λειτουργούν με οικονομικά δεδομένα, αν τα κόστη ξεπεράσουν τα προσδοκώμενα οφέλη, πολλές αποφάσεις επανεξετάζονται ή ακόμα και ακυρώνονται.
Προσωπικά αναρωτιέμαι και κάτι άλλο, αν τελικά γίνουν αυτές οι επενδύσεις, ποιος θα πληρώσει για να καθαρίσει ο κόλπος της Ελευσίνας; Κάποιοι, όπως ακούω σε συζητήσεις θεωρούν αυτονόητο ότι οι Αμερικάνοι ή οι ξένοι επενδυτές θα αναλάβουν το κόστος.
Τα πράγματα ομως δεν είναι τόσο απλά... Αν το πάρουμε από την αρχή, τα ναυάγια δεν τα δημιούργησαν οι μελλοντικοί επενδυτές, βρίσκονται στον κόλπο εδώ και δεκαετίες και αποτελούν ένα παλιό περιβαλλοντικό πρόβλημα της περιοχής.
Για τον λόγο αυτό, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης θα προέλθει από το Ελληνικό κράτος, από πιθανά Ευρωπαϊκά προγράμματα, δημόσιους πόρους ή θα δημιουργηθούν κάποια ειδικά περιβαλλοντικά κονδύλια.
Το θέμα είναι ότι, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία σαφής δέσμευση και από κανέναν που να επιτρέπει στον οποιονδήποτε να γνωρίζει ποιος θα αναλάβει ποιο μέρος του κόστους.
Αυτό που μπορώ να πω ότι θα ήθελα σίγουρα να γίνει είναι ο καθαρισμός του κόλπου της Ελευσίνας που είναι αναγκαίος ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε επένδυση.
Η μόνη αλήθεια είναι, ότι σήμερα, παρά τις συζητήσεις και τα δημοσιεύματα, κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει πώς ακριβώς θα είναι ο κόλπος της Ελευσίνας σε δέκα χρόνια.
Ούτε εμείς οι πολίτες, ούτε οι δημοσιογράφοι, ίσως ούτε και όσοι συμμετέχουν σήμερα στον σχεδιασμό δεν μπορούν να γνωρίζουν με βεβαιότητα ποια θα είναι η τελική μορφή του έργου όταν ολοκληρωθούν όλες οι μελέτες και οι οικονομικές αξιολογήσεις.
Προσωπικά αν με ρωτούσε κάποιος σήμερα ποιο σενάριο θεωρώ πιθανότερο, θα έλεγα ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.
Θεωρώ πιθανό να δούμε σημαντικές επενδύσεις στην περιοχή, αλλά όχι απαραίτητα στην έκταση και με την ταχύτητα που παρουσιάζονται σήμερα.
Συχνά τα μεγάλα έργα αλλάζουν μορφή στην πορεία, προσαρμόζονται στα οικονομικά δεδομένα και τελικά υλοποιούνται διαφορετικά από τον αρχικό σχεδιασμό Γράφω αυτή την ανάρτηση σήμερα, όχι γιατί θεωρώ ότι κατέχω κάποια κρυφή γνώση ή επειδή γνωρίζω περισσότερα από τους ειδικούς.
Την γράφω κυρίως για να μείνει εδώ, καταγεγραμμένη στο Facebook, ως μια σκέψη της στιγμής απέναντι σε όσα συζητούνται σήμερα για το μέλλον του κόλπου της Ελευσίνας.
Τα επόμενα χρόνια θα δείξουν ποια από τα σενάρια θα επιβεβαιωθούν, ποια θα διαψευστούν και ποιοι τελικά είχαν δίκιο στις εκτιμήσεις τους...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους