Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πώς ένα έθνος γίνεται ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ: «Το πρώτο βήμα σε ένα φασιστικό κίνημα είναι η συνένωση, υπό την ηγεσία ενός δραστήριου ηγέτη, ενός αριθμού ανθρώπων που διαθέτουν περισσότερο από το μέσο όρο ελεύθερου χρόνου, βιαιότητας και ηλιθιότητας.

Το επόμενο βήμα είναι, αυτός να γοητεύσει τους ανόητους και να φιμώσει τους έξυπνους, μέσω της συναισθηματικής φόρτισης από τη μία πλευρά και της τρομοκρατίας από την άλλη.» — Μπέρτραντ Ράσελ, «Ελευθερία και Κυβέρνηση» (1940) Ο Μπέρτραντ Ράσελ ήταν ένας από τους κορυφαίους Βρετανούς φιλοσόφους και μαθηματικούς του εικοστού αιώνα, ένας παθιασμένος ορθολογιστής.

Πολιτικά ενεργός, βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1950 — «σε αναγνώριση των ποικίλων και σημαντικών συγγραφικών του έργων, όπου υπερασπίζεται τα ανθρωπιστικά ιδανικά και την ελευθερία της σκέψης». Ο Ράσελ έγραφε και μιλούσε με στόχο να γίνεται κατανοητός.

Η σαφήνεια της έκφρασής του αντανακλά τη σαφήνεια της σκέψης του και σε αντίθεση με τον ακαδημαϊσμό πολλών φιλοσόφων είναι γνωστός για το διαυγές και κομψό ύφος της πρόζας του.

Στα φιλοσοφικά του έργα δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου αφηρημένη ορολογία, ούτε συναντάμε πολλές πομπώδεις εκφράσεις. Ο Ράσελ ήθελε να μπαίνει κατευθείαν στο θέμα.

Σε ηλικία ογδόντα εννέα ετών φυλακίστηκε λόγω της συμμετοχής του σε μια διαδήλωση για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό.

Ο δικαστής του πρόσφερε επιείκεια με αντάλλαγμα την «καλή συμπεριφορά». Η λακωνική απάντηση του Ράσελ, απλή αλλά δυναμική, ήταν: «Όχι, δεν θα το κάνω». Στη φωτογραφία ο Μπέρτραντ Ράσελ απαθανατίζεται πριν την ομιλία του σε συγκέντρωση του κινήματος «Ban the Bomb» στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, 11 Φεβρουαρίου 1962.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους