Με συνέφερε η φωνή μιας κοπέλας πλάι μου. Ήταν απ' τη συντροφιά μας, Ελληνίδα, κι όπως κι οι άλλες στην παρέα μας, Ελληνίδες και Σερβίδες, είχε καταγοητευτεί απ' τη γαλήνια απλότητα και φυσικότητα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποια απ' αυτές, η Χρύσα, είπε στον παπούλη: - Σήμερα όμως οι καιροί είναι τόσο δύσκολοι... Παλαιότερα έβρισκες κάποιους που μπορούσαν να σε καθοδηγήσουν σωστά και να σου κρατήσουν το χέρι στην πνευματική σου προσπάθεια... Ο παπούλης, χωρίς ν' αλλοιώσει τη γαλήνη της ατμόσφαιρας, αντέδρασε δυναμικά. - Όχι, απάντησε, δεν είναι σωστό αυτό που λές.

Οι καιροί είναι όντως δύσκολοι, αλλά για πολλούς Χριστιανούς αυτό αποτελεί μόνο πρόφαση κι υπεκφυγή απ' τις υποχρεώσεις τους.

Δεν είναι τυχαίο ούτε άνευ της Πρόνοιας του Θεού το ότι εμείς υπάρχουμε αυτήν την εποχή.

Όλοι οι άνθρωποι, απ' τον Αδάμ μέχρι τον τελευταίο, βρίσκονται μες στα έγκατα του Θεού κι ανάλογα με την εποχή κτίζονται κι εμφανίζονται στη γη. Αυτός γνωρίζει ποιά είναι η πιο κατάλληλη εποχή για καθεμιά απ' αυτές τις ψυχές και πότε είναι καλύτερα γι' αυτήν να ζήσει σ' αυτόν τον κόσμο. » Ο Θεός πριν κτίσει μια ανθρώπινη ψυχή και ν' αναγάγει αυτήν στην ύπαρξη, εξετάζει προσεκτικά τις προϋποθέσεις που χρειάζεται όχι μόνο για να ζήσει και να επιβιώσει σ' αυτόν τον κόσμο, αλλά τί απαιτείται για την πνευματική της καλλιέργεια κι ωριμότητα, ώστε ολοκληρωμένη να μπει στη Βασιλεία των Ουρανών.

Αυτό σημαίνει ότι οι ψυχές που χρειάζονται απόλυτη ελευθερία για να εκφράσουν τα χαρίσματά τους, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν ποτέ άλλοτε παρά μόνο σήμερα.

Όπως κι άλλες ψυχές, που θα τους μπέρδευε και θα τους ζάλιζε η άπλετη ελευθερία, φρόντισε ο Θεός ν' ανατείλουν και να ζήσουν σε συντηρητικές κοινωνίες που ήταν πιο εύκολη η επιβίωσή τους μέσα σ' αυτές. » Πρέπει να εμπιστευθούμε την Σοφία και την Πρόνοια του Θεού· ότι κάθε ψυχή που ανατέλλει πάνω στη γη, εμφανίζεται στην πιο κατάλληλη γι' αυτήν στιγμή κι ότι θά 'ταν ακατάλληλη κάθε άλλη εποχή γι' αυτήν.

Επομένως, οι δύσκολοι σημερινοί καιροί είναι δικαιολογία κι υπεκφυγή και δεν αποτελούν ανυπέρβλητη δυσκολία, πολλώ δε μάλλον, δεν καταδικάζουν μια ψυχή, όταν αυτή λαχταράει ν' αναπτύξει σχέσεις με τον Θεό της. » Η ανωτέρω διαπίστωση δεν αναιρεί τις αντικειμενικές δυσκολίες της εποχής.

Γι' αυτό κι εγώ που το συνειδητοποίησα αυτό σαν ιερομόναχος πλέον, άνοιξα την πόρτα μου κι άρχισα να δέχομαι τους ανθρώπους που με πλησίαζαν.

Τελικά κατάλαβα ότι πρέπει ν' ανοίξω εντελώς την καρδιά μου για όλους αυτούς.

Σ' αυτό μ' ενθάρρυνε όταν διαπίστωσα ότι όσο έδινα, τόσο έπαιρνα απ' τον Θεό.

Ο άνθρωπος από μόνος του δεν επαρκεί ούτε και για λίγους.

Αλλ' όταν παίρνει απ' τον Θεό, τότε μπορεί να προσφέρει σε πολλούς και να συντελέσει σε βαθιές και καθοριστικές πνευματικές αλλοιώσεις.

Εγώ προσπαθώ να στρέψω τους ανθρώπους στον Θεό κυρίως μέσω της προσευχής.

Η προσευχή για όλους αυτούς είναι η καρδιά της πνευματικής τους ζωής. – Καρποφόρησαν πολλοί μοναχοί, τον ρώτησα, σε παρόμοιο επίπεδο προσευχής όπως μας αναφέρατε πιο πάνω; Γιατί εσείς προφανώς θα θέλατε να κληροδοτήσετε σ' άλλους αυτή την πολύτιμη πνευματική πείρα που έχετε... - Όχι πολλοί, απάντησε ο παπούλης.

Σ' ολόκληρη τη ζωή μου συνάντησα μόνο δύο μοναχούς που απέκτησαν αυτό το μεγάλο δώρο της καρδιακής προσευχής και δι' αυτού προχώρησαν στα άδυτα των ουρανίων μυστηρίων.

Βέβαια, έρχονται πολλοί μοναχοί και μου λένε για διάφορες εμπειρίες που έζησαν στην καρδιά τους ή ακόμη και που είδαν κάτι κατά την ώρα της προσευχής.

Αλλά δεν είναι όμως γνήσια αυτά που μου αφηγούνται.

Απ' όλους αυτούς, μόνο δύο είχαν γνήσιες εμπειρίες του Αγίου Πνεύματος και μάλιστα τώρα απέμεινε μόνο ένας.

Μια κυρία ρώτησε: – Αυτοί ήταν μοναχοί ή ιερομόναχοι; - Μοναχοί, μοναχοί, έκανε ο παπούλης σηκώνοντας τα δυο του χέρια προς τα πάνω μ' έναν τρόπο που δήλωνε ότι αυτό έπρεπε νά 'ταν αυτονόητο. - Γέροντα, του είπα, σ' αυτήν την τραγική αναλογία οι μοναχοί φθάνουν στις υψηλές και γνήσιες πνευματικές καταστάσεις; Ένας από κάθε έθνος; Ο Γέροντας θεώρησε απαραίτητο εδώ να μας κάνει μια διευκρίνηση: - Μπορεί μοναχοί να 'ταν μόνο δύο και στην ουσία τώρα να 'χει απομείνει μόνο ένας.

Αλλά βρήκα όμως αρκετούς λαϊκούς που εξασκούν τη γνήσια προσευχή με πραγματική καρποφορία του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά τους.

Τον κοίταξα ξαφνιασμένος· κι αυτός το επανέλαβε για να το εμπεδώσω. – Ναι! Βέβαια! Υπάρχουν αρκετοί λαϊκοί και στο Βελιγράδι και στο Νόβισαντ που κατάφεραν την καρδιακή προσευχή και ζουν μέσα στη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Εντυπωσιάστηκα. – Γέροντα, του είπα, αν ξέρατε τί επαναστατική κουβέντα μας είπατε μόλις τώρα! Ανατρέπετε την πνευματική τάξη ολόκληρης της Ελλαδικής Ορθοδοξίας.

Τώρα με κοίταξε ο Γέροντας με κατάπληξη. – Γιατί; Τί είπα; Προσπάθησα να του εξηγήσω. - Κατά την ελλαδική παράδοση της Ορθοδοξίας, οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι και διαχειριστές των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος είναι οι μοναχοί και κυρίως οι αγιορείτες· ή, αν τους ξεφύγει κάνα φάλτσο χάρισμα, το πολύ - πολύ να φθάσει μέχρι κανέναν αρχιμανδρίτη.

Αλλά το να πει κάποιος στην Ελλάδα ότι οι Αθηναίοι κι οι Θεσσαλονικείς λαϊκοί μπορούν να ζήσουν γνήσια νηπτικά φαινόμενα, τη στιγμή που πτώχευσε το Άγιον Όρος κι όλος ο μοναχισμός, είναι μεγάλη επαναστατικότητα. Ο Γέροντας άνοιξε μ' απορία τα χέρια του. - Μα, έκανε, το Άγιο Πνεύμα όπου θέλει πάει κι είναι τελείως αδέσμευτο. Όπου Εκείνο καταλαβαίνει κι αποφασίζει, σκηνώνει.

Κι όπου σκηνώνει το Άγιο Πνεύμα, αρχίζουν τα μεγαλεία του Θεού.

Και μάλιστα θα έλεγα ότι έχω διαπιστώσει κάτι που θα σου φανεί κι αυτό παράδοξο: Ότι οι λαϊκοί αφομοιώνουν πιο εύκολα τα πνευματικά φαινόμενα, παρά οι κληρικοί κι οι μοναχοί. - Μα πώς είναι δυνατόν αυτό; έκανα έκπληκτος. Ο Γέροντας πήρε πιο αποφασιστικό ύφος. - Κι όμως, είπε, αυτό συμβαίνει. -----------▪︎------------▪︎----------▪︎----------▪︎--- + Μοναχού Μιχαήλ: "Πνευματικές αναβάσεις σε μια χώρα του Δούναβη" - Εκδόσεις Δορκάς Εγώ το έκλεψα από τον π. Βασιλειο Θερμό 👏🫶💓

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους