Η κρεμάστρα κήρυξε γενική επιστράτευση και τα καπέλα πήραν φύλλο πορείας για παραλία. Βγήκαν στη γύρα κατά μεγέθη. Ψάθινα, υφασμάτινα, με βιογραφικό γεμάτο αντηλιακό. Όλα ήθελαν προαγωγή σε σκιά...
Η κρεμάστρα κήρυξε γενική επιστράτευση και τα καπέλα πήραν φύλλο πορείας για παραλία.
Βγήκαν στη γύρα κατά μεγέθη.
Ψάθινα, υφασμάτινα, με βιογραφικό γεμάτο αντηλιακό.
Όλα ήθελαν προαγωγή σε σκιά πρώτης γραμμής.
Τα καπέλα είναι οι σωματοφύλακες του καλοκαιριού.
Δουλεύουν υπερωρίες στα κεφάλια.
Κάνουν τούμπες όταν τα παίρνει ο αέρας.
Ονειρεύονται σύνταξη σε κρεμάστρα με κλιματισμό.
Ένα καπέλο υπέβαλε παραίτηση μέσα στο κύμα.
Δήλωσε ότι δεν αντέχει άλλο το μαλλί της γριάς και τη ζάχαρη.
Άλλο ψάθινο, έκανε απεργία πείνας και έφαγε μόνο αλμύρα.
Ένα τζόκεϊ με στρασάκια, φορτωμένο σαν λατέρνα, νόμιζε ότι η ξαπλώστρα είναι πασαρέλα και κάθε ριπή αέρα παπαράτσι.
Ένα έχασε το γείσο του και κυκλοφορεί incognito.
Και η φίλη η Λίτσα, αγόρασε καπέλο αλά Μελάνια Τραμπ, σκέτο σκάνδαλο με γείσο.
Το φόρεσε, φύσηξε και έγιναν εκλογές στην παραλία.
Κέρδισε με 98% αέρα και 2% αντηλιακό.
Έκανε πάταγο, οι ομπρέλες ζήτησαν αυτόγραφο και τα κουνούπια πολιτικό άσυλο.
Μετά έστησε και συνέντευξη τύπου στο κύμα.
Μικρόφωνο το κοχύλι, κάμερα το παγωτό ξυλάκι που έλιωνε σιγά σιγά.
Δήλωσε «Θα χτίσω τείχος… από άμμο, να σταματήσω τα μελτέμια.
Και θα το πληρώσει ο Αύγουστος». Το κύμα χειροκρότησε, την πήρε αγκαλιά και παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του.
Και η θάλασσα έγινε λάδι, αλλά με υστερόγραφο.
Όλα έχουν ένσημα από ιδρώτα και θαλασσινό αλάτι.
Η υπομονή μας ξεκολλάει λίγο κάθε μεσημέρι.
Κυνηγάμε το καπέλο, μας κυνηγάει ο ήλιος, στο τέλος το φοράμε ανάποδα και το λέμε στυλ.
Δίνουμε χρόνο στο καπέλο να στεγνώσει, δίνουμε χρόνο και σε μας να βρούμε πού φύσηξε.
Το κυνήγι γίνεται αεροβική και η αεροβική γίνεται ανέκδοτο.
Τι είπαμε ότι κάνουμε το καλοκαίρι; Διαλέγουμε να γελάμε με την τούμπα που κάνει το καπέλο, όταν αποφασίζει να γίνει ιπτάμενο.
Διαλέγουμε να πιστεύουμε ότι κάτι τόσο ελαφρύ, προλαβαίνει να μας σώσει το κούτελο.
Ας δώσουμε χώρο στα καπέλα που επιμένουν.
Σε αυτά που θυσιάζονται για να κρατήσουν τις ιδέες μας στη σκιά.
Σε αυτά που μας θυμίζουν ότι το στυλ είναι πάντα μια ριπή αέρα μακριά.
Τινάξτε την άμμο, βάλτε τα στραβά, αφήστε τα να τσακωθούν ποιο θα είναι σημαιοφόρος.
Στήστε πρωτάθλημα καπέλου στην αμμουδιά.
Το καλοκαίρι είναι σκηνοθέτης.
Το καπέλο είναι ο κασκαντέρ που δεν υπέγραψε για πτήσεις. Ανέμελες, «υπό σκιάν» στιγμές σε όλους μας! Maria Stathi
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους