Για το εξοργιστικό 'επιχείρημα' «αυτοί (οι Εβραίοι), απ' όλους τους ανθρώπους, έπρεπε να ξέρουν καλύτερα, και να μην κάνουν τα ίδια στους Παλαιστίνιους». Μια πλημμύρα σε δήθεν 'αριστερά' προφίλ από...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χιλιάδες memes 'Τότε/Τώρα', όπου τα 'Τότε' είναι Εβραίοι στα χέρια των Ναζί, και τα 'Τώρα' είναι Αραβες υποτίθεται στα χέρια Ισραηλινών.

Το χάιμπαρ-χάιμπαρ για γιαχούντ σάιτ να θυμάται το Ολοκαύτωμα μόνο για να πει ότι δεν πέθαναν μόνο Εβραίοι, άσε που ο Λεοπόλδος είχε σκοτώσει περισσότερους.

Ολοι αυτοί έχουν κάτι κοινό.

Ένα από τα πιο εξοργιστικά πράγματα που συναντάει και πρέπει να καταδικάζει κάθε προοδευτικός και δημοκρατικός άνθρωπος είναι και το εξής: Η παρότρυνση και το σηκωμένο δάχτυλο σε κάθε Εβραίο που τολμά να διαχειριστεί δημόσια το τραύμα της μνήμης του Ολοκαυτώματος, με μία προσβολή που θα έπρεπε να μας εξαγριώνει όλους: εκείνη που προσομοιάζει το Άουσβιτς με τη Γάζα και τον ναζισμό με τον 'σιωνισμό' και το σύγχρονο μικρό εβραϊκό κράτος Θα δείξουμε πόσο εξοργιστικό είναι στη βάση του αυτό, με δύο τρόπους: Εναν απλό τρόπο για τους κρετίνους, και έναν πιο θεωρητικό τρόπο για τους πιο θεωρητικούς κρετίνους: Θα έχετε ακούσει κάτι βιασμούς στη μνήμη του Ολοκαυτώματος που πάνε κάπως έτσι: - «Αυτό που συνέβη στον εβραϊκό λαό στα χέρια των Ναζί είναι τρομακτικό.

Αλλά θα σκεφτόταν κανείς ότι αυτές οι θηριωδίες θα έδιναν στους Ισραηλινούς μια μοναδική αίσθηση προοπτικής και συμπάθειας για τα θύματα των γκέτο και των θηριωδιών.

Οι σύγχρονοι Εβραίοι θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα». Ή και έτσι: - «Εσύ Εβραίε θα έπρεπε καλύτερα από όλους να ξέρεις τι είναι το γκέτο, και να μην κάνεις τα ίδια στους Παλαιστίνιους». Το πιάσατε το υπονοούμενο; Καταρχάς συνδέει δυο παντελώς άσχετες κατηγορίες «κακών», χρησιμοποιώντας σαν συγκολλητική ουσία τους ανθρώπους που γνώρισαν τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης και είτε άφησαν τα κόκαλά τους εκεί, είτε επέζησαν ψυχικά διαλυμένοι.

Το χειρότερο όμως είναι ότι υπονοεί πως ο εγκλεισμός σ’ ένα μέρος σαν το Άουσβιτς είναι ικανός να λειτουργήσει σωφρονιστικά και παιδαγωγικά, να φτιάξει δηλαδή καλύτερους ανθρώπους –μια σκέψη που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παντελώς ανόητη αν δεν ήταν τόσο ανατριχιαστική.

Αλλά είναι ακόμα χειρότερο.

Επειδή το ένα τρίτο του παγκόσμιου εβραϊσμού δολοφονήθηκε βιομηχανικά από τους Ναζί, πρέπει οι απόγονοι εκείνων των Εβραίων (και όχι οι απόγονοι εκείνων που τους σκότωσαν, ή εκείνων που τους έκλεισαν την πόρτα κατάμουτρα όταν προσπάθησαν να ξεφύγουν από την σφαγή) να έχουν αναπτύξει κάποιου είδους ανώτερης, ανώτατης, υπερφυσικής εξωπραγματικής και υπεράνθρωπης ηθικής υποχρέωσης πέραν όλων των άλλων.

Θα μπορούσε να σας απαντήσει ένας Εβραίος που έχασε 30 μέλη της οικογένειας του: - «Επειδή ολόκληρη η οικογένεια του παππού μου εξοντώθηκε στο Άουσβιτς -εν μέρει επειδή ο δικός σου παππούς δεν έκανε τίποτα για να τους βοηθήσει, αγαπητέ 'αντισιωνιστή' που δεν είσαι αντισημίτης, -είμαι ΕΓΩ αυτός που οφείλει τώρα σε εσένα ή χειρότερα, σε όλους τους άλλους». Σου φαίνεται λογικό μέχρι εδώ, αγαπητέ κοινωνικέ αγωνιστή που δεν μισείς κανέναν ζωντανό Εβραίο μόνο του (αλλά μόνο όλους μαζί τους Εβραίους που επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα συνολικά); Και μετά, η γνωστή εξωφρενική και εξοργιστική 'αντισιωνιστική' δήλωση, πως «οι Εβραίοι δεν έμαθαν τίποτα από το Αουσβιτς», όπως ακούγονται να λένε όλοι αυτοί οι 'αντιιμπεριαλιστές'. Θαρρείς και μια εμπειρία όπως οι θάλαμοι αερίων και τα στρατόπεδα εξόντωσης μπορούν ποτέ να έχουν κάποιο ... παιδαγωγικό χαρακτήρα, όπως το κατηχητικό, ας πούμε ή το Δημοτικό Σχολείο. Το Αουσβιτς ήταν σφαγείο, αγαπητέ 'αντισιωνιστή' (που δεν είσαι αντισημίτης) και δεν μισείς κανέναν ζωντανό Εβραίο μόνο του (αλλά μόνο όλους μαζί τους Εβραίους που επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα συνολικά). Δεν ήταν παιδαγωγική ακαδημία ή φροντιστήριο για να παρέχει μαθήματα ... παιδαγωγικής αξίας.

Πόσο αισχρό είναι να ζητάει κανείς από τα θύματα της γενοκτονίας τα υψηλότερα δυνατά 'ηθικά στάνταρντ', ενώ ταυτόχρονα κλείνει τα μάτια στη συνεργασία των Αράβων Παλαιστινίων με τον Χίτλερ και στη δράση του του γνωστού χιτλερικού Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Haj Amin al-Husseini, ο φίλος, συνεργός, προστατευόμενος και στρατολόγος του Χίτλερ και των Ναζί, και διακεκριμένος καταζητούμενος εγκληματίας πολέμου. - «Οι Εβραίοι που πέθαναν στο Αουσβιτς θα στριφογυρίζουν στους τάφους τους μαθαίνοντας τι κάνουν οι απόγονοί τους σήμερα στους Παλαιστίνιους». Ονομάζεται και εργαλειοποίηση αυτή η χρήση και ο τρόπος αναφοράς στα θύματα του Ολοκαυτώματος, με μια συγκλονιστικά ηθική κενότητα να την χαρακτηρίζει: - Το νόημα που επιχειρεί να δώσει χαρακτηρίζοντας «μάθημα» τους θανάτους των θυμάτων της γενοκτονίας αποτελεί προσβολή στο νόημα του θανάτου τους. - Οπως προσβλητική είναι και η υπόθεση πως όλοι οι νεκροί, αν ζούσαν σήμερα, θα είχαν την ίδια άποψη στο πολύπλοκο ζήτημα της σύγκρουσης, μόνο επειδή βολεύει στις ιδεοληψίες των 'αντισιωνιστών' η χρήση της σαν όπλο για να επιτεθούν οι αντισιωνιστές στους σημερινούς επιζώντες και απογόνους Εβραίους επειδή θέλησαν να είναι Ισραηλινοί, δηλαδή πολίτες στο δικό τους κράτος για να είναι ασφαλείς, και όχι πλέον τα θύματα που όποιος θέλει μπορεί να τα διώκει και να τα δολοφονεί. - Οπως προσβλητικός είναι και ο ισχυρισμός πως «οι Εβραίοι δεν έμαθαν τίποτε από το Αουσβιτς». Αν είναι δυνατόν, Δεν υπήρχε τίποτα παιδαγωγικό στο Αουσβιτς.

Πήγαιναν εκεί μόνο για να πεθάνουν. Ντροπή.

Η εξωτερική δριμεία προσπάθεια επιβολής συλλογικής ενοχής στους Εβραίους, μαζί με την διεστραμμένη κατηγορία ότι οι Εβραίοι, «εσείς από όλους τους ανθρώπους αποτύχατε να πάρετε το σωστό μάθημα από το Ολοκαύτωμα» αποτελεί εξαιρετικά απάνθρωπη πρακτική, που ξεπερνάει τα όρια της προσβολής.

Στην πραγματικότητα, η θεωρία ότι «η δυστυχία και η τραγωδία που έζησαν στα στρατόπεδα θα έπρεπε να είχε καθαρίσει τις ψυχές τους» χρωστάει περισσότερα στα ευαγγέλια από ό,τι σε οποιαδήποτε μορφή ορθού λόγου.

Οταν, μάλιστα, κάποιοι επικαλούνται τον μαρξισμό ή τα ανθρώπινα δικαιώματα για να ξεστομίσουν κάτι τέτοιο, περνάνε ανείπωτες κόκκινες γραμμές που ακυρώνουν κάθε έννοια πιθανού ανθρωπισμού. Οι Εβραίοι δεν χαίρονται καθόλου που είχαν το «προνόμιο» να είναι εκείνοι που «πήραν αυτό το μάθημα», ούτε θέλουν να διαφημίσουν «κάποια καθαρότητα της ηθικής τους» που πιθανόν να συνοδεύουν το μάθημα αυτό.

Το μόνο που θέλουν είναι να σταματήσει το μίσος εναντίον τους, γι' αυτό μιλάνε για την τραγωδία που τους συνέβη.

Για να μάθουν οι άλλοι κάτι.

Εκείνοι ξέρουν και έχουν καταλάβει πολλά, και χαίρονται που ακόμα περισσότερες κοινότητες δε είχαν την ίδια τύχη.

Οχι όμως και να τους εγκαλούμε τώρα διότι μερικοί μπόρεσαν να επιβιώσουν και επιθυμούν να μην το ξαναπάθουν.

Αυτό πάει πολύ.

Αλλά φυσικά και μπορούν να λένε τέτοιες αισχρότητες οι 'αντισιωνιστές'. Διότι μπορεί να προσποιούνται ότι κλαίνε για τους νεκρούς Εβραίους, αλλά δεκάρα δε δίνουν για τους ζωντανούς Εβραίους.

Είναι απλά αισχροί αντισημίτες μεταμφιεσμένοι.

Να το εξηγήσουμε περισσότερο, με ένα παράδειγμα: Μια βιασμένη γυναίκα.

Στα μάτια εκείνων των ανθρώπων που έχουν μια κάπως κανονική ηθική πυξίδα, μια βιασμένη γυναίκα έχει δικαίωμα στην κατανόηση και στη συμπάθεια, υπό το φως της τραυματικής της εμπειρίας.

Θα μπορούσε μάλιστα να αναμένεται να αντιδράσει υπερβολικά, εάν απειληθεί ξανά.

Αλλά στον ανάποδο και ηθικά πάνω-κάτω αντισιωνιστικό πλανήτη των μισαλλόδοξων που συζητάμε εδώ, εκείνο το πρόσωπο από το οποίο απαιτούμε πιεστικά και εκβιάζουμε πως θα έπρεπε πραγματικά να συμπεριφέρεται εξωφρενικά καλύτερα και ανώτερα από οποιονδήποτε άλλο, δεν είναι ο βιαστής και ο περίγυρος των enablers και bystanders που είδαν τον βιασμό και δεν έκαναν τίποτα.

Θα ζητάμε και θα απαιτούμε καλύτερη συμπεριφορά από τα θύματα -όχι από τους εγκληματίες και τους αδιάφορους παρευρισκόμενους.

Αντί τα θύματα να δικαιούνται κάποια συμπάθεια και κάποιες ήπιες προσεγγίσεις, όχι, εμείς θα απαιτούμε από αυτά να πληρούν χιλιάδες ηθικές προϋποθέσεις (που τόσο πιεστικά και τόσο σωρευτικά δεν τις ζητάμε από κανέναν), για ακόμη βαρύτερα φορτία και για ακόμη σκληρότερη μομφή.

Δεν ξέρουμε αν το αντιλαμβάνονται όλοι αυτό: Στο αναίσθητο μυαλό αυτής της διανοητικής ασθένειας που ξεκίνησε σαν 'προοδευτικός σκοπός' και κατάντησε μια γκροτέσκο παρωδία του εαυτού του, ακόμη και η μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμη 'όπλο', ένα ακόμη 'ρόπαλο' με το οποίο πρέπει να χτυπήσουν τους Εβραίους, σε ένα είδος ψυχολογικού πογκρόμ, αυτή τη φορά.

Αυτά όλα φυσικά δεν σημαίνουν ότι το Ισραήλ είναι υπεράνω κριτικής ή ό,τι κάθε κριτική απέναντί του μπορεί να χαρακτηρίζεται 'αντισημιτισμός'. Η κριτική στις πράξεις του Ισραήλ (σαν κράτος με τις αντιφάσεις του, και όχι σαν συλλογική έκφραση του εβραϊκού λαού) πρέπει και είναι επιβεβλημένο να γίνεται.

Oσο το Ισραήλ δεν δαιμονοποιείται, όσο δεν χρησιμοποιούμε διπλά στάνταρντ, και όσο η κριτική δεν εμπιερέχει προσπάθειες απονομιμοποίησης του σαν συλλογικό καταφύγιο του περισσότερο διωκόμενου λαού στην ιστορία της ανθρωπότητας, πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει θεμιτή κριτική στις πράξεις του Ισραήλ που δεν γίνεται αντισημιτισμός.

Σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εύλογη και δίκαιη κριτική στις πράξεις του Ισραήλ (σαν κράτος του Ισραήλ, και όχι σαν κράτος-'ο Εβραίος ανάμεσα στα κράτη'), αν το δαιμονοποιούν, αν εφαρμόζουν διπλά στάνταρντ, και αν οι δηλώσεις τους δείχνουν ότι δεν θα διαφωνούσαν με μια καταστροφή του εβραϊκού λαού.

Επίσης, όσοι ευτελίζουν ή σχετικοποιούν το Ολοκαύτωμα και ανεβάζουν σκίτσα με παρομοιώσεις Ναζι ίσον Χίτλερ και Σβάστικα ίσον Αστέρι του Δαβίδ.

Γι' αυτό, αγαπητοί 'αριστεροί αντιιμπεριαλιστές' και 'αντισιωνιστές', την επόμενη φορά που θα γελάσετε και θα σπεύσετε να κοινοποιήσετε στα κοινωνικά δίκτυα κάποιες τέτοιες γελοιογραφίες, σταθείτε μισό λεπτό.

Δεν σας ζητάει κανείς να αναλογιστείτε πόση πίκρα και πόση ανείπωτη θλίψη μπορεί να προκαλούν σε επιζώντες του Ολοκαυτώματος και σε συγγενείς, των οποίων ο μέσος όρος συγγενών που χάθηκαν στον Β'ΠΠ είναι γύρω στα 30 άτομα της οικογένειας ανά άτομο.

Ούτε είναι υποχρεωτικό να θυμάται κανείς πως η εξόντωση των Ευρωπαίων Εβραίων δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο ιστορικό γεγονός ή πολεμική σύρραξη σε όλη την ιστορία του ανθρώπινου είδους, αφού πρώτη φορά η γενοκτονία ήταν επιστημονικά και βιομηχανικά προσχεδιασμένη.

Θυμηθείτε μόνο ότι η δημιουργία του Ισραήλ, με τη σύμφωνη γνώμη της κοινότητας των κρατών της υφηλίου μέσω του ΟΗΕ, έλαβε χώρα κυρίως για να μην αποτελούν πλέον οι Εβραίοι τόσο εύκολη λεία, αν (ή όταν) κάποιος θα αρχίσει να ψάχνει πάλι για να τους ξετρυπώσει και να τους στείλει στα βαγόνια.

Η ασφάλεια του Ισραήλ είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ο υπόλοιπος κόσμος, και ειδικά ο δυτικός κόσμος, και μέσα σε αυτόν και η Ελλάδα, αφού όλα μαζί τα πολιτισμένα έθνη επιτρέψαμε να συμβεί αυτή η εξωπραγματική θηριωδία. Γιατί.

Κάθε φορά που βλέπουμε ένα γραφικό ή μια γελοιογραφία με το αστέρι του Δαβίδ δίπλα στη σβάστικα, απαιτώντας παράλληλα από τα θύματα την συμπεριφορά οσιομάρτυρα που κανείς από εμάς τους enablers και bystanders δεν έδειξε, συμβάλλουμε στην συνέχιση της αρχικής καταπίεσης.

Για τον πιο θεωρητικό τρόπο, μπορείτε να διαβάσετε αυτό το αρκετά διαφωτιστικό κείμενο - Η εξίσωση 'Σιωνισμός = Ναζισμός' από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2017/02/19/antisemites-who-thin-of-themselves-as-non-racists/ Διαβάστε επίσης: - The «they-of-all-people» argument: the suggestion that the Jews, having faced extraordinary persecution, should know better than anyone not to be oppressors - Turn this vile claim on its head, Jewish Chronicle, 27/07/2012 https://www.thejc.com/comment/comment/turn-this-vile-claim-on-its-head-1.34554 @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους