Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι εκλογές της μεγάλης ψευδαίσθησης… Εικόνα που απεικονίζει την ελληνική Βουλή με συνθήματα όπως "ΚΡΙΣΗ" και "ΦΤΩΧΕΙΑ". Στο προσκήνιο, ένα ξύλινο κουτί ψηφοφορίας με την επιγραφή "Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΡΧΕΤΑΙ". Οι εκλογές της μεγάλης ψευδαίσθησης... Οι Έλληνες στις προσεχείς εκλογές δεν πρέπει να περιμένουν σωτήρες.

Τα νέα κόμματα προσφέρουν απλώς διαφορετική συσκευασία για το ίδιο περιεχόμενο.

Όσο η χώρα παραμένει απλός χρήστης ενός ξένου νομίσματος και υποτάσσεται στην ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων χωρίς veto, η μοίρα της μεσαίας τάξης είναι προδιαγεγραμμένη.

Η εναλλαγή προσώπων στην εξουσία προσφέρει θέαμα, αλλά η σκληρή οικονομική πραγματικότητα θα συνεχίσει να γράφεται από τους ίδιους τεχνοκρατικούς μηχανισμούς… Ο οικονομικός πυρήνας της διακυβέρνησης είναι προαποφασισμένος.

Οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν την αρχιτεκτονική του ευρώ.

Το σύστημα της Ευρωζώνης στερεί από τα κράτη τα εργαλεία προστασίας των ασθενέστερων τάξεων, ενώ παράλληλα απελευθερώνει τις δυνάμεις της αγοράς να λειτουργούν χωρίς σύνορα.

Η συσσώρευση πλούτου στην κορυφή και η καθίζηση της βάσης δεν είναι ένα λάθος ή μια παροδική κρίση του συστήματος.

Είναι η ενδογενής, δομική λειτουργία του…mko mizotakis koulis Mεσοπροθεμο μιζοτακη Η «Σιδερένια Φυλακή» της Μακροοικονομικής Πολιτικής.

Όταν ένα κράτος – μέλος της Ευρωζώνης υπέγραψε τις ιδρυτικές συνθήκες (Μάαστριχτ, Λισαβόνα) και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας, αποδέχτηκε αυτόματα ότι οι βασικοί μοχλοί της οικονομίας του θα βρίσκονται εκτός εθνικού ελέγχου.

Όποιο κόμμα και αν κερδίσει τις εκλογές, έρχεται αντιμέτωπο με τα προδιαγεγραμμένα όρια: Δημοσιονομικοί Κανόνες: Τα όρια για το έλλειμμα (κάτω από 3% του ΑΕΠ) και το χρέος είναι θεσμοθετημένα.

Αν μια κυβέρνηση προσπαθήσει να τα παραβιάσει, ενεργοποιούνται αυτόματες κυρώσεις ή η απειλή των αγορών (άνοδος των spreads). Νομισματική Στενότητα: Η ΕΚΤ ελέγχει τη ρευστότητα των τραπεζών.

Αν μια κυβέρνηση αποφασίσει μια ριζικά διαφορετική πολιτική που «τρομάζει» το ευρωπαϊκό κατεστημένο, η «κάνουλα» της ρευστότητας μπορεί να κλείσει (όπως συνέβη στο παρελθόν στην Ευρωζώνη). Επομένως, ο οικονομικός πυρήνας της διακυβέρνησης είναι προαποφασισμένος.

Με άλλα λόγια, οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν την αρχιτεκτονική του ευρώ.

Το σύστημα της Ευρωζώνης στερεί από τα κράτη τα εργαλεία προστασίας των ασθενέστερων τάξεων, ενώ παράλληλα απελευθερώνει τις δυνάμεις της αγοράς να λειτουργούν χωρίς σύνορα.

Η συσσώρευση πλούτου στην κορυφή και η καθίζηση της βάσης δεν είναι ένα λάθος ή μια παροδική κρίση του συστήματος.

Είναι η ενδογενής, δομική λειτουργία του.

Τότε γιατί γίνονται εκλογές; Τι αλλάζει; Αν η μακροοικονομική πολιτική είναι κοινή, η πολιτική αντιπαράθεση μετατοπίζεται αναγκαστικά σε δύο άλλα πεδία: Η διαχείριση των ψίχουλων (μικροδιαχείριση): Τα κόμματα δεν μπορούν να αλλάξουν το συνολικό μέγεθος της πίτας (δημοσιονομικός χώρος), αλλά μπορούν να αποφασίσουν σε ποιόν θα δώσουν τα λίγα κομμάτια που περισσεύουν.

Για παράδειγμα, θα μειώσουν ελάχιστα τον φόρο στις επιχειρήσεις ή θα δώσουν ένα μικρό επίδομα στους χαμηλοσυνταξιούχους; Αυτό δημιουργεί μια ψευδαίσθηση μεγάλης ιδεολογικής σύγκρουσης, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για διαχείριση εντός των ίδιων ορίων.

Επί της ουσίας είναι μια διαδικασία επιλογής για το ποιός θα ζήσει. «Πάρε αυτά τώρα και βλέπουμε». Η πολιτισμική και κοινωνική ατζέντα (Culture Wars): Καθώς η οικονομία είναι «κλειδωμένη», η πολιτική αντιπαράθεση μεταφέρεται σε θέματα που δεν κοστίζουν χρήμα: Δικαιώματα, μεταναστευτικό, παιδεία, εγκληματικότητα, εξωτερική πολιτική (εντός των συμμαχιών). Εκεί τα κόμματα ότι τους κατέβει λένε για να παραμένουν ορατές οι δήθεν διαφορές τους.

Πολιτικές άνευ ουσίας, αλλά, με πολύ βαθυστόχαστες συζητήσεις! Η αποξένωση των πολιτών και η αποχή.

Αυτό το οξύμωρο σχήμα, να αλλάζουν οι κυβερνήσεις, αλλά, όχι η πολιτική έχει σοβαρές συνέπειες για την ίδια τη Δημοκρατία: α) Ηθική απονομιμοποίηση.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται γρήγορα ότι η ψήφος τους δεν έχει το βάρος που θα έπρεπε.

Αυτό οδηγεί στην τεράστια αποχή που βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη, καθώς και στην άνοδο αντισυστημικών ή ακραίων φωνών. β) Η κυριαρχία των Τεχνοκρατών: Οι πολιτικοί μετατρέπονται από «ηγέτες» σε «διαχειριστές» (managers) που απλώς εφαρμόζουν τις οδηγίες των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης, που τις παρουσιάζουν ως «μονόδρομο». γ) Οι εκλογές έχουν χάσει την παραδοσιακή τους ιδιότητα να καθορίζουν την οικονομική μοίρα ενός τόπου.

Λειτουργούν πλέον περισσότερο ως ένας μηχανισμός επιλογής του ποιός θα διαχειριστεί την εφαρμογή μιας ήδη αποφασισμένης πολιτικής και πώς θα κατανείμει τα βάρη στο εσωτερικό της κοινωνίας.

Η ακτινογραφία των προσεχών εκλογών με παλιά και νέα κόμματα, φρέσκα πρόσωπα, πρόσωπα με λίφτινγκ και η αυταπάτη της αλλαγής.

Το πολιτικό σκηνικό εμφανίζει έντονη κινητικότητα, με διασπάσεις, επιστροφές και νέα σχήματα.

Ωστόσο, με αυτά που παραπάνω αναφέρθηκαν, η εικόνα ξεκαθαρίζει: Τα παλιά κόμματα εξουσίας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) Είναι οι επίσημοι, πιστοποιημένοι, διαχειριστές του status quo.AΠΕΤΥΧΑΝ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ Τι να περιμένουν οι πολίτες: Απόλυτη συμμόρφωση με τα πλεονάσματα και τις υποδείξεις των Βρυξελλών.

Η πολιτική τους θα συνεχίσει να εξαντλείται στη μικροδιαχείριση (επιδόματα, passes) για να κατευνάζουν τις αντιδράσεις, ενώ η δομική αναδιανομή πλούτου υπέρ των λίγων θα συνεχίζεται κανονικά και η κανονική πληρωμή των χρεών θα είναι θέμα Εθνικής Τιμής.αφου τα πληρώνουν οι ελληνεs πολιτεs αλλοι τρώνε αλλοι πληρώνουν Τα νέα σχήματα και οι πρωταγωνιστές τους Η εμφάνιση νέων παικτών λειτουργεί ως βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής.

Που ομωs ,δεν εξαφανίζεται Οι Έλληνες στις προσεχείς εκλογές δεν πρέπει να περιμένουν σωτήρες.

Τα νέα κόμματα προσφέρουν απλώς διαφορετική συσκευασία για το ίδιο περιεχόμενο.

Όσο η χώρα παραμένει απλός χρήστης ενός ξένου νομίσματος και υποτάσσεται στην ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων χωρίς veto, η μοίρα της μεσαίας τάξης είναι προδιαγεγραμμένη.

Η εναλλαγή προσώπων στην εξουσία προσφέρει θέαμα, αλλά η σκληρή οικονομική πραγματικότητα θα συνεχίσει να γράφεται από τους ίδιους τεχνοκρατικούς μηχανισμούς. Η καταστροφή έρχεται! Αν βγουν οι ίδιοι!@!!!!! ΖΗΤΩ ΠΟΥ ΚΑΗΚΑΜΕ !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους