Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που, όσες μέρες κι αν περάσουν, όσες αποστάσεις κι αν μπουν ανάμεσά μας, δεν γίνεται να μη τους δεις όταν βρεθείς στην πόλη τους. Ο Κωστάκης είναι ένας από αυτούς.

Μετράμε σχεδόν 30 χρόνια γνωριμίας.

Συμπαίκτες στα κλιμάκια, αντίπαλοι στις μικρές ηλικίες, αλλά πάνω απ’ όλα φίλοι ζωής.

Μέσα στα γήπεδα έχουμε ζήσει τα πάντα.

Και αν υπάρχει κάτι που δεν ξεχνιέται, είναι το… ξύλο που έχω φάει από αυτόν! Είτε φορούσαμε την ίδια φανέλα είτε βρισκόμασταν απέναντι, δεν υπήρχε περίπτωση να τη γλιτώσεις.

Έπαιζε πάντα σκληρά, όπως μόνο όσοι αγαπούν πραγματικά το παιχνίδι ξέρουν να κάνουν.

Πίσω όμως από αυτή τη σκληράδα κρύβεται ένας άνθρωπος με τεράστια καρδιά.

Ένας από τους πιο αγνούς και καλόψυχους ανθρώπους που έχω γνωρίσει.

Χαίρομαι πολύ που είμαι φίλος του! Μου πρότεινε να παίξουμε ένα μονό.

Η αλήθεια είναι πως έχω κουραστεί να τρώω… ξύλο και μάλλον δεν θα του κάνω τη χάρη αυτή τη φορά! Ας μείνει η παράδοση όπως είναι.

Φιλαράκι μου, να είσαι πάντα γερός, χαμογελαστός και όπως ακριβώς σε ξέρουμε όλοι αυτά τα χρόνια.

Η φιλία μας είναι από εκείνες που δεν τις μετράς με τον χρόνο, αλλά με τις στιγμές. Σύντομα στα Γιάννενα, αδερφέ μου! ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους