" Το σχολείο, Το χωριό και ο Δήμος " Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης, Εκπαιδευτικός- Ειδικός Συνεργάτης του Δημάρχου Μετεώρων Αγαπητοί μου, Υπάρχουν τρεις λέξεις που, αν τις δει κανείς χωριστά, μοιάζουν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν όμως τις δει μαζί, τότε σχηματίζεται μπροστά του κάτι πολύ μεγαλύτερο από τρεις θεσμούς ή τρεις καθημερινές πραγματικότητες.

Σχηματίζεται ένας μικρός χάρτης της ίδιας της περιφέρειας, ένας χάρτης ζωής, συνέχειας και ελπίδας.

Φίλες και φίλοι, Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για το μέλλον της ελληνικής περιφέρειας, χρειάζεται να δούμε αυτά τα τρία μαζί Το σχολείο, το χωριό και τον Δήμο ως μια τριπλή συμμαχία, ως ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στη μεγαλύτερη απειλή της εποχής μας που είναι η ερήμωση της υπαίθρου.

Η αλήθεια είναι σκληρή , αλλά δεν ωφελεί να την κρύβουμε.

Η περιφέρεια γερνάει, τα χωριά μας μικραίνουν, οι νέοι φεύγουν γιατί δεν βλέπουν λόγο να μείνουν.

Όταν μια οικογένεια δεν βρίσκει εργασία, όταν το σχολείο αποδυναμώνεται, όταν βασικές υπηρεσίες απομακρύνονται ,όταν η καθημερινότητα γίνεται δύσκολη και η προοπτική αβέβαιη, τότε η φυγή δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαστική διέξοδος.

Σε αυτή τη μεγάλη μάχη, το σχολείο έχει ρόλο πολύ κρίσιμο.

Ένα σχολείο ανοικτό, λειτουργικό ,ζωντανό, δεν παρέχει μόνο γνώση, παρέχει ασφάλεια στους γονείς, σταθερότητα στην τοπική κοινωνία, λόγο παραμονής στον τόπο! Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η τύχη ενός χωριού είναι δεμένη με την τύχη του σχολείου του! Αγαπητοί μου , Το σχολείο όμως δεν μπορεί να αφεθεί μόνο του, δεν μπορεί να παλεύει μόνο με το φιλότιμο των εκπαιδευτικών.

Χρειάζεται γύρω του μια ολόκληρη τοπική συμμαχία, χρειάζεται έναν Δήμο να φροντίζει τις υποδομές, τη θέρμανση, την ασφάλεια, τις μετακινήσεις, την πρόσβαση στον πολιτισμό, τον ψηφιακό εξοπλισμό, τις συνεργασίες με φορείς και συλλόγους.

Φίλες και φίλοι, Ας το πούμε καθαρά, η μεγαλύτερη κοινωνική πολιτική για την περιφέρεια είναι να μπορεί μια οικογένεια να ζήσει αξιοπρεπώς στον τόπο της.

Να ξέρει ότι το παιδί της θα πάει σε ένα καλό σχολείο, ότι δεν θα χρειαστεί να μεταναστεύσει εσωτερικά για να βρει τα στοιχειώδη, ότι ο τόπος της δεν αντιμετωπίζεται ως γεωγραφικό υπόλοιπο, αλλά ως ζωντανό κύτταρο της χώρας.

Γι'αυτό και η συμμαχία σχολείου, χωριού και Δήμου είναι μια πρακτική ανάγκη.

Αγαπητοί μου, Σε αυτή τη συζήτηση δεν χωρούν πρόχειρα συνθήματα, χρειάζεται σχέδιο, επιμονή και συνεργασία, χρειάζεται η πολιτεία να στηρίξει πραγματικά την περιφερειακή εκπαίδευση ,χρειάζεται η αυτοδιοίκηση να καταλάβει ότι η παιδεία είναι κομμάτι της τοπικής ανάπτυξης, χρειάζεται η τοπική κοινωνία να αγκαλιάσει το σχολείο και χρειάζεται πάνω απ'όλα να ξαναπιστέψουμε ότι η περιφέρεια δεν είναι χαμένη υπόθεση. Η Ελλάδα θα κρατηθεί όρθια αν μείνουν ζωντανά τα χωριά της, αν κρατήσουν τον πληθυσμό τους, αν συνεχίσουν να γεννούν μνήμη, παραγωγή, πολιτισμό και κοινωνική συνοχή και αυτό θα γίνει αν ξαναχτίσουμε με σοβαρότητα τη σχέση ανάμεσα στο σχολείο, το χωριό και τον Δήμο!!!!! Υ.Γ. Το άρθρο αυτό το γράφω με αφορμή το γεγονός ότι στον Νομό Τρικάλων καταργούνται με πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, για το σχολικό έτος 2026 - 2027 ( λόγω του δημογραφικού ζητήματος και της μείωσης του μαθητικού πληθυσμού), συνολικά 10 Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία ,δύο εκ των οποίων στον Δήμο Μετεώρων!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους