Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Μάστιγα του Λαγοκέφαλου: Η επιφανειακή Επιδοματική Πολιτική Κρύβει την κατάρρευση των Θαλασσών μας ​Για περισσότερα από είκοσι χρόνια, ο λαγοκέφαλος εγκαταστάθηκε στα νερά της Κρήτης και των Δωδεκανήσων, καταστρέφοντας το οικοσύστημα και τον παραγωγικό ιστό της αλιείας.

Επί δύο δεκαετίες, η πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς εθελοτυφλούσαν.

Σήμερα, «ξύπνησαν» ξαφνικά.

Και ξύπνησαν γιατί εμφανίστηκαν οι επιδοτήσεις. ​Είναι δίκαιο και αυτονόητο να στηριχθεί οικονομικά ο επαγγελματίας ψαράς που βλέπει τα δίχτυα του σκισμένα και το μεροκάματό του χαμένο.

Όμως, όταν η αντιμετώπιση μιας οικολογικής καταστροφής περιορίζεται σε μια επικήρυξη ανά κιλό...το πρόβλημα δεν λύνεται· απλώς συντηρείται.

Κινδυνεύουμε να εγκλωβιστούμε σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η ίδια η ύπαρξη του τοξικού εισβολέα γίνεται πηγή εσόδων, αφαιρώντας κάθε κίνητρο για την οριστική και ριζική αντιμετώπισή του. ​Το Πραγματικό Ερώτημα: Γιατί ο Λαγοκέφαλος δεν Βρήκε Αντίσταση; ​Ο λαγοκέφαλος δεν κυριάρχησε επειδή είναι ανίκητος, αλλά επειδή βρήκε τις ελληνικές θάλασσες άδειες από τους φυσικούς τους φρουρούς.

Η φύση απεχθάνεται το κενό.

Αν υπήρχαν υγιείς πληθυσμοί μεγάλων κυνηγών, η εισβολή θα είχε αναχαιτιστεί στη γέννησή της. ​Η υπεραλίευση —τροφοδοτούμενη από την ανθρώπινη πλεονεξία και την ανάγκη για μέγιστο, άμεσο κέρδος— έχει εξαφανίσει τους φυσικούς εχθρούς του λαγοκέφαλου: ​Οι μεγάλοι ροφοί και οι στήρες έχουν αποδεκατιστεί από τα βράχια. ​Τα μαγιάτικα και οι κυνηγοί σαρώνονται πριν προλάβουν να αναπαραχθούν. ​Τα χταπόδια, ο κατεξοχήν θηρευτής των νεαρών λαγοκέφαλων, αλιεύονται ασταμάτητα, ακόμη και κάτω από τα επιτρεπόμενα μεγέθη. ​Ποιος φταίει για αυτό το άδειασμα; Η απάντηση κρύβεται στον συνδυασμό της βιομηχανικής αλιείας (μηχανότρατες που οργώνουν και καταστρέφουν τον βυθό), της ανεξέλεγκτης παράνομης αλιείας (νυχτερινό ψαροντούφεκο με μπουκάλες, παράνομα δίχτυα) και μιας γενικότερης νοοτροπίας «να τα πιάσουμε όλα σήμερα, κι ας μην υπάρχει τίποτα αύριο». Η επιδίωξη να βγει στην αγορά όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ψάρι, χωρίς σεβασμό στους βιολογικούς κύκλους αναπαραγωγής, άνοιξε την κερκόπορτα στον τοξικό εισβολέα. ​Αν θέλουμε να σταματήσουμε την επέλαση του λαγοκέφαλου που ανεβαίνει σταδιακά προς το Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο, η στρατηγική των χρηματοδοτήσεων πρέπει να αλλάξει ριζικά προσανατολισμό.

Αντί να ξοδεύονται εκατομμύρια αποκλειστικά στην καύση νεκρών ψαριών, ένα μεγάλο μέρος των πόρων πρέπει να επενδυθεί στην οικολογική αποκατάσταση και τη θωράκιση κρίνοντας από Θάσο και από Κέρκυρα ..διαφορετικά θα μπαίνουμε σε λίγα χρόνια για μπάνιο και θα βγαίνουμε από την θάλασσα χωρίς δάκτυλα ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους