Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Λεμεσός μπορεί και πρέπει να επιλέξει το μέλλον και το μέλλον δεν χτίζεται μέσα σε κλουβιά.

Το ζήτημα του Ζωολογικού Κήπου Λεμεσού είναι ένα πολυεπίπεδο περιβαλλοντικό ζήτημα που άπτεται της προσοχής μας.

Για όσες και όσους δεν γνωρίζουν: Το Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού με μια οριακή πλειοψηφία ενέκρινε τη συνέχιση λειτουργίας του ζωολογικού κήπου εντός του Δημοτικού Κήπου Λεμεσού. Το ΑΚΕΛ τάχθηκε φυσικά κατά.

Κατά της πρότασης για κλείσιμο του ζωολογικού ψήφισαν ο ΔΗΣΥ, δύο δημοτικοί σύμβουλοι του ΔΗΚΟ και το ΕΛΑΜ, χωρίς ταυτόχρονα να καταθέτουν μια σοβαρή και σύγχρονη εναλλακτική για το μέλλον του ζωολογικού κήπου.

Ας μας εξηγήσει το ΕΛΑΜ, το κόμμα που προεδρεύει και στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, καθώς και τα κόμματα που ψήφισαν υπέρ της διατήρησης του Ζωολογικού Κήπου, πώς αυτό συνάδει με τις περιβαλλοντικές τους εξαγγελίες.

Αντιλαμβάνομαι πλήρως τη συναισθηματική τοπογραφία του σημείου και σέβομαι τις μνήμες που συνδέονται με αυτό.

Όπως όλοι οι Λεμεσιανοί κι εγώ έχω αναμνήσεις, φωτογραφίες και στιγμές με την οικογένειά μου στον Κήπο.

Ταυτόχρονα όμως ανακύπτουν ζητήματα που αφορούν τον εκσυγχρονισμό όχι μόνο της ζωής αλλά και της ευαισθησίας μας.

Ας μιλήσουμε καθαρά: Αυτή τη στιγμή, και με βάση τις ευρωπαϊκές οδηγίες, ο ζωολογικός κήπος Λεμεσού δεν διαθέτει τις υποδομές ώστε να φιλοξενεί ζώα και αυτά να απολαμβάνουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. 👉🏽Δεν υπάρχουν δημοσιευμένες εκθέσεις ευζωίας ως θα έπρεπε. 👉🏽Δεν γίνονται οι ανάλογες έρευνες. 👉🏽Δεν υπάρχει συμμετοχή σε αναγνωρισμένα προγράμματα διατήρησης και αναπαραγωγής ειδών, όπως συμβαίνει σε σύγχρονους ζωολογικούς οργανισμούς. 👉🏽Υπάρχει ελάχιστη συμμόρφωση ως προς τον περιβαλλοντικό εμπλουτισμό. 👉🏽Δεν τεκμηριώνεται πουθενά ότι ο Κήπος με την ως τώρα λειτουργία του συνδράμει στη διατήρηση απειλούμενων ειδών.

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, η κατάσταση στον Ζωολογικό Κήπο είναι προβληματική.

Κλουβιά, περιφράξεις, περιορισμένοι χώροι διαβίωσης, οχληρία, δυσοσμία και παντελής έλλειψη συνθηκών ουσιαστικής ευημερίας για τα ζώα συνθέτουν μια εικόνα που δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους.

Ο σεβασμός προς τα ζώα δεν είναι πολυτέλεια, είναι δείκτης πολιτισμού.

Επιπλέον δεν νοείται να υπάρχει σε μια ευρωπαϊκή πόλη με τους ρυθμούς ανάπτυξης που έχει η Λεμεσός, εντός ενός πυκνού αστικού τοπίου, ένας ζωολογικός κήπος με φυλακισμένα ζώα.

Μικρή έκταση, υπερβολικός θόρυβος από τα αυτοκίνητα, συναυλίες από το κηποθέατρο, τρενάκια, φωνές επισκεπτών κλπ.

Υπάρχει τρόπος να μετρηθεί το στρες των ζώων και οφείλουμε να ακούμε τους ειδικούς.

Για να αλλάξει ουσιαστικά ο χώρος, απαιτούνται μεγάλες παρεμβάσεις και πολύ σοβαρές επενδύσεις.

Ας διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας απέναντι στο ζήτημα και ας το εξετάσουμε όπως του αναλογεί.

Δεν μιλάμε για ένα απλό «ναι ή όχι» στον ζωολογικό κήπο, αλλά για μια απόφαση που θα καθορίσει τι είδους πόλη θέλουμε να είμαστε.

Χρειάζεται μια πραγματική δημόσια συζήτηση, με επιστημονική τεκμηρίωση και περιβαλλοντική ευαισθησία, όχι αποφάσεις που βασίζονται μόνο στη συνήθεια ή στη νοσταλγία.

Αυτό θα πει στην πράξη δημοκρατία, με σύγχρονους όρους, χωρίς να υπονομεύεται ο σεβασμός προς τα ζώα. Το ΑΚΕΛ - AKEL είναι ένα φιλοπεριβαλλοντικό προοδευτικό κόμμα το οποίο δεν μπορεί να δεχτεί τη φυλάκιση σε συνθήκες σκλαβιάς για κανένα ζώο. (Στη φωτογραφία του Κέντρου Μελετών, η διάσημη ελεφαντίνα Τζούλη από τη δεκαετία του 1960)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους