Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για χρόνια είχα παρεξηγήσει κάτι πολύ βασικό. Πίστευα πως όταν ένας άνθρωπος είναι μικρότερος, έχει αυτομάτως και περισσότερες δικαιολογίες.

Αν έλεγε ψέματα, έλεγα «είναι από ανασφάλεια». Αν έκρυβε πράγματα, έλεγα «έχει trust issues». Αν έπαιρνε χωρίς να δίνει, έλεγα «θα το μάθει με τον καιρό». Μόνο που κάποια πράγματα δεν είναι θέμα ηλικίας.

Είναι θέμα χαρακτήρα.

Είχαμε κάποτε έναν 'φίλο' που τον δικαιολογούσαμε συνέχεια επειδή ήταν μικρότερος.

Τον προστατεύαμε, τον καταλαβαίναμε, τον χαϊδεύαμε λίγο παραπάνω.

Κι εκείνος, αντί να ωριμάζει μέσα σε αυτό, έμαθε απλώς να το χρησιμοποιεί.

Έλεγε ψέματα.

Έκρυβε πράγματα που ήταν σχεδόν φανερά.

Λειτουργούσε συχνά με βάση το συμφέρον του.

Και όταν ερχόταν η στιγμή να δώσει κάτι πίσω, ξαφνικά δεν είχε τίποτα να δώσει.

Ένα καλοκαίρι έλεγε πως δεν είχε χρήματα.

Και επειδή τον νοιαζόμασταν, του πληρώναμε πράγματα, τον καλύπταμε, δεν θέλαμε να τον φέρουμε σε δύσκολη θέση.

Μέχρι που τον είδαμε στα stories να κάνει διακοπές σε νησί.

Δεν μας το είπε.

Δεν το εξήγησε.

Απλώς το είδαμε.

Και δεν ήταν το θέμα οι διακοπές.

Αν έλεγε «μαζεύω χρήματα για να πάω διακοπές», δεν θα μας πείραζε.

Αλλά εκείνος στο μυαλό του έκανε προφανώς πιο πολύπλοκες σκέψεις.

Καταλαβαίνετε, ας μην επεκταθώ.

Και εκεί, αφού πρώτα θύμωσα με τον εαυτό μου, κατάλαβα πως μερικές φορές δεν κάνουμε υπομονή επειδή ο άλλος έχει ανάγκη.

Κάνουμε υπομονή επειδή εμείς φοβόμαστε τη σύγκρουση.

Επειδή δεν θέλουμε να χαλάσει η παρέα.

Επειδή δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι βλέπαμε τα σημάδια από την αρχή.

Κι όμως, τα βλέπαμε.

Κάποια red flags δεν θέλουν άλλη ανάλυση.

Δεν θέλουν άλλη κατανόηση.

Δεν θέλουν άλλη ευκαιρία.

Θέλουν απόσταση.

Γιατί δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πληγωμένα παιδιά που χρειάζονται χρόνο.

Κάποιοι είναι απλώς άνθρωποι που έμαθαν να παίρνουν.

Και όσο τους δικαιολογείς, τόσο τους εκπαιδεύεις να συνεχίσουν.

Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως η ηλικία δεν καθορίζει την ηθική ενός ανθρώπου.

Μπορεί κάποιος να είναι νέος και έντιμος.

Μπορεί κάποιος να είναι μεγάλος και ανεύθυνος.

Μπορεί κάποιος να είναι ανασφαλής, αλλά να μη σε κοροϊδεύει.

Μπορεί κάποιος να δυσκολεύεται, αλλά να μη σε εκμεταλλεύεται.

Άλλο λοιπόν η ανωριμότητα.

Κι άλλο να ξέρεις πολύ καλά τι κάνεις και να ποντάρεις στο ότι οι άλλοι θα σε δικαιολογήσουν.

Κι αυτό, όσο κι αν μας βολεύει να το βαφτίζουμε αλλιώς, δεν λέγεται ηλικία.

Λέγεται χαρακτήρας. Εσείς έχετε δικαιολογήσει ποτέ συμπεριφορές επειδή κάποιος ήταν “μικρός”, “πληγωμένος” ή “δεν ήξερε”; #ΠράγματαΠουΚατάλαβαΜεγαλώνοντας #10 #ΤοΚορίτσιΠουΓράφειΣανΘάλασσα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους