Μανόλης Αναγνωστάκης (Γεννήθηκε 10 Μάρτη 1925. Πέθανε στις 23 του Ιούνη 2005). Προσχέδιο δοκιμίου πολιτικής αγωγής Οι τσαγκαράδες να φτιάσουν όπως πάντα γερά παπούτσια Οι εκπαιδευτικοί να...
Μανόλης Αναγνωστάκης (Γεννήθηκε 10 Μάρτη 1925. Πέθανε στις 23 του Ιούνη 2005). Προσχέδιο δοκιμίου πολιτικής αγωγής Οι τσαγκαράδες να φτιάσουν όπως πάντα γερά παπούτσια Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του υπουργείου Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα τις παραβάσεις Οι εφοπλιστές να καθελκύουν διαρκώς νέα σκάφη Οι καταστηματάρχες να ανοίγουν και να κλείνουν σύμφωνα με το εκάστοτε ωράριο Οι εργάτες να συμβάλλουν ευσυνείδητα στην άνοδο του επιπέδου παραγωγής Οι αγρότες να συμβάλλουν ευσυνείδητα στην κάθοδο του επιπέδου καταναλώσεως Οι φοιτητές να μιμούνται τους δασκάλους τους και να μην πολιτικολογούν Οι ποδοσφαιριστές να μη δωροδοκούνται πέραν ενός λογικού ορίου Οι δικαστές να κρίνουν κατά συνείδησιν και εκτάκτως μόνον, κατ' επιταγήν Ο Τύπος να μη γράφει ό,τι πιθανόν να εμβάλλει εις ανησυχίαν τους φορτοεκφορτωτάς Οι ποιητές όπως πάντα να γράφουν ωραία ποιήματα. Μ. Αναγνωστάκης Στις 10 του Μάρτη 1925, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο μεγάλος μας ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης, από τους σημαντικότερους της μεταπολεμικής γενιάς.
Οι γονείς του κατάγονταν από την Κρήτη.
Ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο, το 1942, όταν έκανε την εμφάνισή του στο περιοδικό «Πειραϊκά Γράμματα», που εξέδιδαν Εαμίτες και άλλοι προοδευτικοί λογοτέχνες του Πειραιά, και το 1944 στο ΕΠΟΝίτικο φοιτητικό περιοδικό «Ξεκίνημα», του οποίου ήταν αρχισυντάκτης. Στην Κατοχή εντάχτηκε στην ΕΠΟΝ και στο ΚΚΕ.
Το 1968, με τη διάσπαση του ΚΚΕ, εντάχθηκε στο ΚΚΕ «Εσωτερικού». Σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ και το 1955 μετεκπαιδεύτηκε στη Βιέννη.
Για τη δράση του συνελήφθη το 1948, βασανίστηκε, καταδικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο και φυλακίστηκε στο Επταπύργιο, έως το 1951.
Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη σαν ακτινολόγος.
Το 1978 εγκαταστάθηκε, με την σύζυγο και τον μοναχογιό του, στην Αθήνα.
Έργα του οι ποιητικές συλλογές: «Εποχές» (1945), «Εποχές 2» (1948), «Εποχές 3» (1951), «Η συνέχεια» (1954), «Η συνέχεια 2» (1956), «Η συνέχεια 3» (1962), «Το περιθώριο» (1968-1969), «Ο στόχος» (1970), «Κόμμα» (1971), «Τα Ποιήματα (1941-1971)». Το 1983 κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου η συλλογή «Υ.Γ» (επανεκδόθηκε κανονικά το 1992), η οποία περιλαμβάνει ποιήματα μιας ή δυο φράσεων, που μοιάζουν με αυτοβιογραφικά αλλά ετερογραφικά «επιγράμματα». Το 1987 εκδόθηκαν «Τα συμπληρωματικά», «Παιδική μούσα» (τραγούδια για μικρά παιδιά) και το 1990 η συλλογή – ανθολογία «Η χαμηλή φωνή». Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά, και μελοποιήθηκαν από συνθέτες, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Θάνος Μικρούτσικος, Δημήτρης Παπαδημητρίου κ.ά. Ο Μανόλης Αναγνωστάκης έδινε σπάνια συνεντεύξεις.
Σε μια από αυτές εξήγησε τη σχεδόν δεκαπεντάχρονη ποιητική «σιωπή» του: «Στο αλλοιωμένο τοπίο της εποχής μας δε θα ξαναγράψω.
Το έργο μου το ολοκλήρωσα.
Επιλέγω τη σιωπή». Έφυγε από τη ζωή στις 23 του Ιούνη 2005.
Το ποίημα «Όταν αποχαιρέτησα…» εμπεριέχεται στη συλλογή “Η συνέχεια 2” και στο βιβλίο “Τα ποιήματα 1941 – 1971” του Μανόλη Αναγνωστάκη (εκδ. Πλειάς – β’ έκδοση).
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους