Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΒΑΡΟΣ, ΑΒΑΡΙΑ, ΕΜΠΡΟΣΘΟΒΑΡΩΣ, ΟΠΙΣΘΟΒΑΡΩΣ, ΑΝΑΛΟΓΙΚΩΣ… ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΟΥ ΕΔΩΚΕ ΤΟ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ ΜΠΑΓΑΠΟΝΤΙΚΟ.

Δεν έχει κανένα δικαίωμα, ούτε αρμοδιότητα η κυβέρνηση να μικρύνει το χρόνο αποπληρωμής των δανείων που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη παραβιάζοντας τις δικαστικές αποφάσεις.

Το κατάλαβα: Δεν θα επιστραφούν αλλά θα συμψηφιστούν αναδρομικά όλα τα αχρεωστήτως καταβληθέντα παραπάνω χρήματα που έχουν πληρώσει παρανόμως όλοι οι συνεπείς (και μόνο οι συνεπείς) δανειολήπτες μειώνοντας έτσι την οφειλή που τους απομένει.

Εξαιρούνται πάμπολλοι που είτε έχουν βρεθεί σε διαδικασία κατάσχεσης γιατί αδυνατούσαν να εξυπηρετήσουν τα υπέρογκα πανωτόκια, είτε έχουν ξοφλήσει τα δάνεια πληρώνοντας όλα τα γ@μισι@τικα άρα … καλά να πάθουν τόσο συνεπείς μ@λ@κες που ήσανε.

Αυτό το κατάλαβα. ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΟ «ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ»... ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΕΙ - τα έχει υπολογίσει όλα για ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΣΕ 30 ΧΡΟΝΙΑ. ΘΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΝ δικαστική ΑΠΟΦΑΣΗ μειώνοντας - αντί να … επιμηκύνει, αν ήθελε πραγματικά να βοηθήσει- το χρόνο αποπληρωμής;! ΕΧΕΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΕΙ «ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ ΣΕ 25». Θεωρούμε ότι τα τελευταία 5 χρόνια τα έχεις ήδη πληρώσει προκαταβολικά; Οικονομικά είναι αυτά ή κομπίνα; Διατί, λέγω και ερώ, τα αφαιρούν - ενώ έπρεπε να τα επιστρέψουν εντόκως- αυτά τα γ@μισι@τικ@ τα αχρεωστήτως καταβληθέντα από το τέλος, την ουρά των δανείων και όχι τώρα για να υπάρξει μια ανακούφιση; Ή γιατί δεν τα αφαιρούν αναλογικά από όλες τις δόσεις για να διευκολύνουν τους οφειλέτες και να μην κοντύνουν παράνομα την διάρκεια αποπληρωμής; ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ ΟΙ 300 ΜΗΝΕΣ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ που έχει ορίσει το δικαστήριο ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ 255;! Έχει δικαίωμα να μειώσει την διάρκεια αποπληρωμής κατά παράβαση της δικαστικής απόφασης; Δεν νομίζω…. Αφού δεν επιστρέφει τα παρανόμως καταβληθέντα θα έπρεπε να μειώσει τις δόσεις εμπροσθοβαρώς ή αναλογικώς.

Δίνοντας ένα παράδειγμα για τα οφέλη από τη ρύθμιση, ο Πιερρακάκης είπε «έστω ότι ένας δανειολήπτης οφείλει 144.500 ευρώ.

Με το προηγούμενο καθεστώς, θα πλήρωνε 731 ευρώ επί 300 μήνες.

Με τη νέα μέθοδο υπολογισμού, καλείται να πληρώσει μόνο 483 ευρώ, επί 255 μήνες.

Η διαφορά, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, είναι πολύ σημαντική.

Θα δώσει ανάσα σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας».

……….. ΩΣΤΟΣΟ Η ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ.

Η παρουσίαση του ζητήματος ως δήθεν «ευνοϊκής ρύθμισης» ή «νέου τρόπου υπολογισμού» δημιουργεί εσφαλμένες εντυπώσεις.

Οι δανειολήπτες δεν λαμβάνουν κάποιο προνόμιο.

Αντιθέτως, αποκαθίσταται η εφαρμογή του κανόνα που όφειλε εξαρχής να εφαρμόζεται, ενώ ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η θέση ότι τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά δεν θα επιστραφούν αλλά θα συμψηφιστούν με μελλοντικές δόσεις. Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΑΥΤΗ ΑΓΝΟΕΙ ΜΙΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ: η αξία του χρήματος δεν είναι ανεξάρτητη από τον χρόνο.

Άλλη είναι η αξία 1.000 ευρώ σήμερα και άλλη η αξία των ίδιων 1.000 ευρώ μετά από δέκα ή είκοσι χρόνια.

Η άμεση κατοχή και χρήση της ρευστότητας έχει αντικειμενικά μεγαλύτερη οικονομική αξία από μια μελλοντική λογιστική πίστωση.

Με απλά λόγια, αν κάποιος στερήθηκε παράνομα χρήματα επί σειρά ετών, δεν αποκαθίσταται επειδή του ανακοινώνεται ότι θα πληρώσει λιγότερες δόσεις στο τέλος του δανείου. Η ΖΗΜΙΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΙ.

Η απώλεια της χρήσης των χρημάτων αυτών για ολόκληρο το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα είναι πραγματική και μετρήσιμη.

Επιπλέον, η επιλογή του συμψηφισμού αντί της επιστροφής δημιουργεί εύλογα την εντύπωση ότι πρωταρχικός στόχος δεν είναι η πλήρης αποκατάσταση των δανειοληπτών αλλά Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΜΕΣΩΝ ΕΚΡΟΩΝ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ.

Όμως η χρηματοπιστωτική σταθερότητα δεν μπορεί να επιτυγχάνεται εις βάρος της ισονομίας.

Αν οποιοσδήποτε πολίτης διατηρούσε επί χρόνια χρήματα που δεν του ανήκαν, θα καλούνταν να τα επιστρέψει εντόκως.

Είναι δύσκολο να εξηγηθεί γιατί διαφορετική αρχή θα έπρεπε να εφαρμόζεται όταν πρόκειται για τραπεζικές απαιτήσεις που υπολογίστηκαν κατά τρόπο αντίθετο προς τον νόμο.

Η πλήρης αποκατάσταση προϋποθέτει όχι μόνο την επιστροφή του κεφαλαίου που καταβλήθηκε αχρεωστήτως, αλλά και την αποζημίωση για τη χρονική περίοδο κατά την οποία ο δικαιούχος στερήθηκε τη χρήση των χρημάτων του, συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων τόκων υπερημερίας και επιδικίας όπου συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις.

Διαφορετικά, δεν μιλάμε για αποκατάσταση της νομιμότητας.

Μιλάμε για μεταφορά του οικονομικού βάρους της παράνομης πρακτικής από εκείνον που την εφάρμοσε σε εκείνον που την υπέστη.

Και οι δύο εκδοχές είναι εξίσου προβληματικές.

Δεν αποκαθίσταται η νομιμότητα όταν ο ζημιωθείς χρηματοδοτεί με τον χρόνο του τη διόρθωση του λάθους εκείνου που τον ζημίωσε. Ο Αντώνης Σαμαράς έγραψε: «Η σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία για τους δανειολήπτες δικαιώνει την προ ημερών παρέμβασή μου, για την ανάγκη της άμεσης εφαρμογής των αποφάσεων της δικαιοσύνης δίχως καθυστέρηση και δεύτερες σκέψεις.

Ωστόσο δυσκολεύομαι να κατανοήσω με ποια νομική ή ηθική βάση εξαιρούνται δανειολήπτες που υπέστησαν την ίδια ακριβώς επιβάρυνση, μόνο και μόνο επειδή η ρύθμισή τους ολοκληρώθηκε ή απωλέσθηκε στο μεταξύ».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους