Με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας καλύπτεται η ανάγκη να τεθούν σαφή, οριζόντια και πραγματικά δεσμευτικά όρια στη χωροθέτηση ενεργειακών έργων και σε ορεινές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι ορθή η κατεύθυνση να αποκλείονται τα αιολικά έργα από υψόμετρο 1.200 μέτρων και άνω.

Το όριο αυτό αναγνωρίζει ότι οι ορεινές κορυφογραμμές, οι αλπικές και υποαλπικές ζώνες, οι περιοχές υψηλού αισθητικού κάλλους και οι ζώνες με δυσχερή πρόσβαση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλός διαθέσιμος χώρος εγκατάστασης βιομηχανικών ενεργειακών υποδομών.

Ωστόσο, η ρύθμιση δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στα αιολικά.

Η ίδια αρχή πρέπει να ισχύσει για όλα τα ενεργειακά έργα ΑΠΕ και για όλες τις συνοδές τους υποδομές: αιολικά, μικρά υδροηλεκτρικά, έργα οδοποιίας, δίκτυα, υποσταθμούς, υδροληψίες, αγωγούς προσαγωγής, θαλάμους φόρτισης, εκσκαφές, επιχώσεις και κάθε τεχνική παρέμβαση που αλλοιώνει το ορεινό τοπίο, τα ρέματα, τα ποτάμια ή τη φυσική συνέχεια του χώρου.

Δεν αρκεί να απαγορευθούν μόνο νέες αιτήσεις μετά την έγκριση του χωροταξικού.

Η απαγόρευση πρέπει να καταλαμβάνει και έργα με «ώριμο φάκελο» και έργα που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης έργα που έχουν ήδη λάβει ΑΕΠΟ και έργα που ήδη έχει αρχίσει η κατασκευή τους.

Διαφορετικά, το νέο χωροταξικό θα αυτοαναιρεθεί πριν καν εφαρμοστεί, αφήνοντας ανοιχτό παράθυρο για την υλοποίηση έργων που ακριβώς το ίδιο το νέο πλαίσιο αναγνωρίζει ότι δεν είναι πλέον χωροταξικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά αποδεκτά.

Δεν μπορεί ένα έργο να θεωρείται ασύμβατο για το μέλλον, αλλά να παραμένει επιτρεπτό μόνο επειδή πρόλαβε να αποκτήσει διοικητική ωριμότητα με βάση παλαιότερους και ανεπαρκείς κανόνες.

Η ίδια λογική πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως και στα υδροηλεκτρικά έργα.

Τα μικρά υδροηλεκτρικά δεν είναι αμελητέες παρεμβάσεις.

Σε ορεινές λεκάνες και ευαίσθητα υδατορέματα προκαλούν υδροληψίες, εκτροπές, μείωση φυσικής παροχής, κατακερματισμό της κοίτης, τεχνικά εμπόδια στην ελεύθερη ροή, διάνοιξη δρόμων, εκσκαφές, αγωγούς και συνοδά έργα με σωρευτικές επιπτώσεις.

Επομένως, όταν το χωροταξικό αποκλείει τα αιολικά πάνω από τα 1.200 μέτρα, πρέπει με την ίδια σαφήνεια να αποκλείει και τα υδροηλεκτρικά, ιδίως σε ορεινά ποτάμια και ρέματα υψηλής φυσικής αξίας.

Η προστασία του ορεινού χώρου δεν μπορεί να αφορά μόνο τον αέρα και τις κορυφογραμμές, αλλά να αφήνει εκτεθειμένα τα νερά, τις χαράδρες, τα ρέματα και τα παρόχθια οικοσυστήματα. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ένα χωροταξικό που απλώς νομιμοποιεί εκ των υστέρων σωρευμένες αιτήσεις και ώριμες αδειοδοτήσεις.

Χρειάζεται ένα χωροταξικό που διορθώνει την προηγούμενη άναρχη πίεση, θέτει πραγματικά όρια και αποτρέπει την περαιτέρω κατάληψη των πιο ευαίσθητων φυσικών περιοχών.

Η ενεργειακή μετάβαση δεν εξυπηρετείται με την εξάντληση κάθε βουνού και κάθε ποταμού, αλλά με ορθή χωρική επιλογή, δίκτυα, αποθήκευση, εξοικονόμηση, ενεργειακή αποδοτικότητα, αυτοπαραγωγή, αξιοποίηση στεγών και τεχνητών επιφανειών.

Η πρόοδος της χώρας στις ΑΠΕ είναι ήδη σημαντική.

Επομένως, δεν υφίσταται λόγος υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί νέες ή ήδη ώριμες βιομηχανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις σε περιοχές μεγάλης οικολογικής, υδρολογικής, γεωλογικής και αισθητικής αξίας.

Το νέο χωροταξικό πρέπει να προβλέπει ρητά ότι οι περιοχές άνω των 1.200 μέτρων αποκλείονται όχι μόνο από αιολικά έργα, αλλά από κάθε νέο ενεργειακό έργο ΑΠΕ που συνεπάγεται βαριά τεχνική επέμβαση στον ορεινό χώρο.

Η απαγόρευση πρέπει να ισχύει ανεξάρτητα από το στάδιο αδειοδότησης, δηλαδή και για έργα με ώριμο φάκελο, για έργα με περιβαλλοντικούς όρους, για έργα που διαθέτουν ΑΕΠΟ και έργα που έχει αρχίσει η κατασκευή τους.

Αν προβλεφθούν μεταβατικές εξαιρέσεις υπέρ έργων με ώριμο φάκελο ή ΑΕΠΟ, το αποτέλεσμα θα είναι να συνεχιστεί ακριβώς η πίεση που το νέο χωροταξικό υποτίθεται ότι επιχειρεί να σταματήσει.

Οι διοικητικές πράξεις που εκδόθηκαν με βάση παλαιότερο πλαίσιο δεν πρέπει να υπερισχύουν της νέας χωροταξικής κρίσης, ιδίως όταν πρόκειται για περιοχές υψηλής ευαισθησίας.

Το χωροταξικό πρέπει να έχει άμεση κανονιστική εφαρμογή και να μην επιτρέπει την υλοποίηση έργων που πλέον κρίνονται ασύμβατα με τη φέρουσα ικανότητα του χώρου.

Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπάρξει ειδική μέριμνα για περιοχές όπως ο Ασπροπόταμος και όλη την ορεινή περιοχή του Νομού Τρικάλων, που αποτελούν τμήμα του Γεωπάρκου Μετεώρων-Πύλης της UNESCO περιλαμβάνει περιοχές Natura 2000, ορεινά ποτάμια, δασικά οικοσυστήματα, τοπία υψηλής φυσικής αξίας και σημαντική βιοποικιλότητα.

Η αναφορά στον Ασπροπόταμο δεν γίνεται ως τοπική εξαίρεση, αλλά ως χαρακτηριστικό παράδειγμα περιοχής όπου η εγκατάσταση αιολικών ή υδροηλεκτρικών έργων θα ήταν αντίθετη με τη λογική του ίδιου του χωροταξικού σχεδιασμού.

Σε τέτοιες περιοχές η ζημία δεν περιορίζεται στο κύριο έργο.

Περιλαμβάνει δρόμους, εκσκαφές, δίκτυα, υδροληψίες, τεχνικά έργα, κατακερματισμό τοπίου, αλλοίωση υδατορεμάτων και υποβάθμιση της συνολικής ταυτότητας του χώρου.

Ειδικά για τα υδροηλεκτρικά, το νέο χωροταξικό πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική για την αποκατάσταση της φυσικής συνδεσιμότητας των ποταμών και την απελευθέρωση της ροής τους.

Δεν είναι συνεπές η Ευρωπαϊκή Ένωση να θέτει στόχους αποκατάστασης ελεύθερων ποταμών και απομάκρυνσης περιττών φραγμών, ενώ ταυτόχρονα η Ελλάδα να ανοίγει νέο κύκλο μικρών υδροηλεκτρικών σε ορεινά ρέματα και προστατευόμενες περιοχές.

Η κατεύθυνση πρέπει να είναι λιγότερα τεχνητά εμπόδια στα ποτάμια, όχι περισσότερα.

Η ενεργειακή μετάβαση δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην υποβάθμιση των τελευταίων ακέραιων ορεινών και ποτάμιων οικοσυστημάτων της χώρας.

Ένα σύγχρονο χωροταξικό για την ενέργεια πρέπει να προστατεύει αποτελεσματικά τα βουνά, τα ποτάμια, τα δάση, τα γεωπάρκα, τις περιοχές Natura 2000 και τα τοπία υψηλής φυσικής αξίας, κατευθύνοντας την ανάπτυξη ΑΠΕ εκεί όπου το περιβαλλοντικό κόστος είναι πραγματικά χαμηλό και η κοινωνική αποδοχή ουσιαστική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους