Περί Κούβας Andrea Zhok Μετάφραση από τα Ιταλικά Χθες εγκρίθηκε ένα ψήφισμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 283 ψήφους υπέρ, 199 κατά και 85 αποχές. Το ψήφισμα αυτό καταδικάζει την «ανθρωπιστική...
Περί Κούβας Andrea Zhok Μετάφραση από τα Ιταλικά Χθες εγκρίθηκε ένα ψήφισμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 283 ψήφους υπέρ, 199 κατά και 85 αποχές.
Το ψήφισμα αυτό καταδικάζει την «ανθρωπιστική κρίση στην Κούβα», αποδίδοντας εξ ολοκλήρου την ευθύνη στην κουβανική κυβέρνηση και στο σοσιαλιστικό πολιτικό σύστημα.
Στο ψήφισμα αναφέρεται ότι: «Η ανθρωπιστική κρίση δεν είναι το προϊόν κάποιου εξωτερικού εμπάργκο, αλλά η άμεση συνέπεια του ίδιου του μοντέλου και των αποτυχιών του καθεστώτος». Στην ουσία, σύμφωνα με το πιο κλασικό πρότυπο της ευρωπαϊκής ηθικολογικής υποκρισίας, αποδίδεται στο πιο εξισωτικό πολιτικό σύστημα της Λατινικής Αμερικής η ευθύνη για την καταστροφή μιας χώρας, την οποία οι ΗΠΑ διατηρούν υπό εμπάργκο από το 1959, όταν η επανάσταση υπό την ηγεσία του Φιντέλ Κάστρο και του Τσε Γκεβάρα εκδίωξε τον δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα.
Και τι να πει κανείς; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Κούβα τα ήθελε και τα έπαθε.
Άλλωστε, αν είχε παραμείνει μια φυτεία ζαχαροκάλαμου διάσπαρτη με θέρετρα για την αμερικανική πλουτοκρατία, δεν θα της είχε συμβεί τίποτα.
Και αν στη συνέχεια είχε πουληθεί στον πλειοδότη, όπως για παράδειγμα στον Μιλέι, θα είχε προνομιακή πρόσβαση σε πιστώσεις και επενδύσεις.
Αντί γι’ αυτό, πεισματικά προσπάθησε να χαράξει τον δικό της δρόμο προς τη δικαιοσύνη και την ελευθερία, αντί να αποδεχθεί μια θέση μπάτλερ ή δουλοπάροικου της αμερικανικής αυτοκρατορίας.
Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εκείνος ο απωθητικός, άχρηστος και αποσυντεθειμένος θεσμός που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση εκμεταλλεύεται την ευκαιρία μιας ανθρωπιστικής κρίσης που προκλήθηκε από εξωτερικούς παράγοντες για να συνθλίψει με την ηθικολογική της μπότα μια χώρα που χαροπαλεύει.
Και όπως συνήθως, αυτές οι διεφθαρμένες ψυχές το κάνουν στο όνομα των «παραβιαζόμενων ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Το κάνουν επειδή δήθεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τις συνθήκες ζωής του κουβανικού λαού, ώστε αντί να του στείλουν βοήθεια, του στέλνουν μια επίσημη επίπληξη σε χαρτί με σφραγίδες. Ο Δάντης επιφύλαξε τον ένατο και τελευταίο κύκλο της Κόλασης στους προδότες: στους προδότες των συγγενών, στους προδότες της πατρίδας, στους προδότες των φιλοξενούμενων και στους προδότες των ευεργετών. Για αυτούς τους προδότες της ανθρωπότητας θα έπρεπε να σκάψει ακόμη βαθύτερα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους